نيلى(پژواک،٥ عقرب ٩٢): تخم اصلاح شدۀ بذرى گندم و کود کيمياوى براى دهاقين در ولايت دايکندى درحالى توزيع گرديد که دهاقین، آنرا نا کافی دانسته و خواهان برنامه های وسیع زراعتى اند.
مهدى موحدى رييس زراعت دايکندى ميگويد که تخم بذرى، در مجموع براى حدود ١٨٠٠ دهقان با هزينۀ بيش از هشت ميلیون افغانی، از بودجۀ وزارت زراعت توزيع شده است.
وى به آژانس خبرى پژواک گفت که براى هر دهقان ٢٥ کيلو کود سياه، ٥٠ کيلو کود سفيد و ٢٥ کيلو تخم بذرى گندم اصلاح شده، به شکل رايگان داده شده است.
موحدى علاوه کرد که اگرچه اين مقدار کود و تخم کفايت نمى کند و هفتاد هزار دهقان در دايکندى وجود دارد؛ اما با آنهم براى افزايش حاصلات سال آينده، موثر واقع خواهد شد.
رييس زراعت افزود که امسال حاصلات گندم، ٢٩ هزار تُن و سال گذشته ٣٨ هزار تُن بود.
وى علت کاهش حاصلات را خشکسالى عنوان کرده و خواستار توجه دولت دراين عرصه گرديد.
اما یعقوب على یکی از دهاقین ولسوالى ميرامور ميگويد که تخم بذری و کود کيمياوى، کافی نیست و باید دولت در زمینۀ تقویت بیشتر دهاقین، برنامه های وسیعی را در نظر بگیرد.
وی به پژواک گفت: “دوهزار دهقان فقط ساکنین سه، چهار قریه میشود؛ درحالیکه همه مردم دایکندی زراعت پیشه و مالداراند و این تخم بذری، به هیچ صورت کفایت نمیکند.”
اماعبدالحق شفق والی دایکندی، درمحفل توزیع تخم بذری گفت که اکثر باشندگان اين ولایت، به پیشه زراعت و باغداری مشغول اند و توزیع تخم بذری و کودکیمیاوی، در بهبود و ایجاد اصلاحات درسیستم زراعت و باغداری و ارتقای سطح عواید آنان موثرمیباشد.
وی افزود که با وزارت زراعت تفاهم کرده اند تا در زمینۀ اصلاح نسل بادام و سایراشجار مثمر، ترویج کشت کچالو، اعمار ذخاير کچالو، مبارزه با آفات نباتی و حیوانی و تأسیس فارم ترویجی مدرن، با ولایت دایکندی همکاری نماید.
على سعيدى سخنگوی والى دایکندی نيز گفت که توزیع تخم اصلاح شدۀ بذری برای دهاقین، کمک میکند تا حاصلات شان افزایش یافته و کم کم، تخم های مرغوب در این ولایت رواج پیدا نماید.
سعيدى علاوه کرد: “چنانچه والی هم به مردم اطمینان داد که با وزارت زراعت صحبت نمايد تا برنامه های مفیدی را برای دهاقین هماهنگ نمایند؛ در آینده امید است که وزارت زراعت، همکاری های بیشتری را با مردم دایکندی بخصوص دهاقین مبذول بدارد.”
بیش از ٩٠ درصد مردم دایکندی زراعت پیشه و مالداراند. با اینکه زراعت یکی از پایه های مهم اقتصادی محسوب میگردد؛ اما رشد نفوس و رشد نکردن زراعت، باعث شده است که تعداد زیادی از مردم اين ولايت، به علت فقر و بيکارى به شهرهای مانند کابل، مزارشریف، هرات و غزنی و حتى کشورهاى همسايه بروند.
مردم دايکندى به علت حاصلات کم، مواد غذايی مانند برنج، روغن لوبیا، نخود، ماش و آرد را از بازارهای کابل وغزنی تامین مینمایند.
آنان، همه ساله با قلت گندم مواجه شده و از دولت و موسسات، خواستار انتقال مواد خوراکه مى باشند؛ زيرا راه هاى مواصلاتى دايکندى، قبل از زمستان به علت برفبارى مسدود ميشود و مردم در محاصرۀ برف قرار ميگيرند.
