صداى قربانيان جنگ
کندهار(پژواک، اول حوت ٩٤): قربانيان يک انفجار در شهر کندهار مى گويند که بعد از گذشت حدود شش سال، هنوزهم زندگى مملو از رنج و مصيبت دارند؛ زيرا انفجار، اعضاى خانواده را از آنها گرفته و زندگى شان را ضربه زده است.
آنها گله دارند که بعد از همان رويداد، آنها فراموش شده اند؛ نه دولت از حال آنها خبر گرفته و نه هم موسسات کمک دهنده کدام کمک کرده است.
اين انفجار که از همه قوى تر عنوان شده است، به تاريخ ٤ سنبله سال ١٣٨٨ در مربوطات ناحيۀ ششم مربوط شهر کندهار، بر سرک استديوم احمدشاهى نزديک سالون سپوژمى صورت گرفت.
اين انفجار، ذريعۀ موتر مازدا رخ داد که زندگى ٤٠ فرد عادى راگرفت و بيشتر از ٦٥ تن را زخمى ساخت و ده ها منزل و دکان را ويران کرد.
عبدالکريم موسفيد يکتن از قربانيان اين رويداد است، که در اين منطقه دکان مواد خوراکى داشت و با شش فرزند خود يکجا کار مى کرد.
به گفته وى، فوراً دست به تيليفون برد تا جوياى احول فرزاندنش شود؛ اما تيليفون پاسخ نمى گفت؛ نگرانى اش بيشتر شد و در عوض رفتن به خانه، دوباره به طرف دکان حرکت کرد.
وى افزود: "زمانيکه از کوچۀ فرعى وارد جادۀ عمومى شدم، هيچ تصورى به ذهنم خطور نمى کرد که جم و جوش چند دقيقه پيش زندگى، يکسره از هم پاشيده باشد؛ مانند يک زلزله شديد که رخ داده باشد، همه چيز برهم خورده بود."
اين موسفيد چند لحظه آرام شد، اشک درچشمانش حلقه زد و سپس به سخنانش ادامه داد، هرکس در صدد پيدا کردن شهيد و مجروح خود بود، برخى يکسره مفقود شده بودند، نيم تنۀ برخى ها نبود، تعدادى بى دست و پاى شده بودند و عدۀ ديگر زير آوار شده بودند.
نامبرده علاوه کرد: "هر پنج پسر خود را در چنين حالت مجروح ديدم که قابل شناخت نبودند، آنها را به کمک مردم تا شفاخانه رساندم؛ اما جسد فرزند بزرگم را روز دوم به دست آوردم که مانند اکثر افراد ديگر زير ديوار شده و جان داده بود."
به گفتۀ وى، به پسر کلانش عروسى کرده بود که دو فرزند و يک بيوه از وى باقى ماند، يک طفلش سرطان خون دارد و همه خانواده در تداوى وى پريشان و درمانده است.
عبدالکريم علاوه کرد که اين رويداد، اساس زندگى وى را که با خيلى مشقت بنا کرده بود، چنان از هم پاشيد که وى هرگز آن را اعمار نخواهد توانست.
login or register a new account.
