Language

ده ها هزار زن در بامیان مصروف کارهای شاقه اند

شهر باميان (پژواک،٢٩جوزا٩٠): مسوولان امور زنان باميان ميگويند که از جملۀ ٢٠٠ هزار زن در اين ولايت، حدود ٥٠ هزار تن آنها مصروف کارهای شاقه در بخشهاى زراعت و مالدارى هستند.

فاطمه کاظمی ریيس امور زنان بامیان، به آژانس خبرى پژواک گفت از آنجايی که بیش از نود درصد اشتغال ساکنان بامیان را زراعت و مالداری تشکيل ميدهد، زنان مجبوراند که تن به کارهای شاقه دراين دو بخش بدهند.

وی علاوه کرد که آنها در اين مورد سروی نکرده اند؛ اما معلوماتى که از موسسات و مردم به دست آورده اند، نشان ميدهد که از جمعیت تخمينى ٦٠٠ هزار نفری بامیان، ٢٠٠ هزار آنها شامل زنان هستند و ٥٠ هزار زن، مصروف  کار در بخشهاى زراعت و مالدارى میباشند.

ریيس امور زنان باميان افزود که فقر، باعث شده است تا زنان دوشادوش مردان کار کنند.

به گفتۀ کاظمى، بیشترین کارهای شاقه در ولسوالی های پنجاب، ورث، یکاولنگ، سیغان و شیبر و در قدم بعدى در مرکز بامیان و ولسوالی کهمرد انجام ميشود.

وی گفت: “باید زمینۀ کار آسان برای زنان فراهم شود تا هم زندگی شان تامین گردد و هم زنان، کار غیرقابل تحمل را انجام ندهند.”

ریيس امورزنان بامیان افزود که اين رياست،پالیسی ساز است به همین علت مشکلات زنان را ارزیابی می نماید و راه حل هاى آن را جستجو ميکند.

خانم کاظمى، بهترین روش جلوگیری از کارهای شاقه بر زنان را، حمایت از صنایع دستی و ترویج تجارت های کوچک برای زنان دانست و تصريح کرد که آنها، مشکلات زنان را با دولت و موسسات، هماهنگ ميکنند و اين مراجع در حل آن اقدام مى نمايند.

زرمینه یکتن از زنانى که در کشتزار خود علف هرزه را جدا میکرد، به پژواک گفت که  کار جداکردن علف های هرزه، به دوش زنان است و آنان در اوقاتى که کار منزل را خلاص میکنند، به کشتزار برای چیدن علف های هرزه می آیند تا گندم خوبتر رشد نماید.

وی افزود زنان از اول بهار تا فصل خزان، در زراعت کار میکنند و اگر کار نکنند، روزگار شان با مشکل به پيش خواهد رفت.

اين زن ٣٨ ساله  که باشندۀ منطقه تولواره مرکز بامیان است، گفت: “بعد از عروسی با شوهرم در بیل زنی، کچالوچينى و گندم دروى کمک ميکنم، شوهرم نیز کارهای زراعتی را انجام میدهد و گاهی هم در بازار رفته مزدورکارى ميکند.”

ختیمه یکتن از زنان دیگرى که در منطقه درۀفولادی مرکز باميان، بیل در دست داشت و زمین هاى شان را آبیاری میکرد، گفت که شوهرش به تنهایی نمی تواند کار زراعت را انجام دهد و وى  بخاطر کمک، کشتزار گندم را آبیاری ميکند.

وی افزود: “اگر حالا کمک نکنم، زمستان اولادها را چه بدهیم.”

این خانم که پنج طفل دارد، گفت از زمانی که دست چپ و راستم را شناخته ام،  چه در خانۀ پدر و چه در خانه شوهر،  کار زراعتی را انجام ميدهم.

ختيمه علاوه کرد که  تنها وی کار زراعتی نمی کند، بلکه اکثر زنان مصروف کارهای زراعتی اند.

وى در کنار آنکه از دولت خواست تا برای زنان، کارهای آسان را آماده کند که در خانه انجام شود، گفت: “ما زنان تحمل کارهای شاقه را کمتر داريم و مه از کار کردن در کشتزار و زیر آفتاب خسته شده ام.”

محمد داوود دهقان در منطقۀ زرگران باميان گفت که زنان، دوشادوش با مردان در کارهایی مانند کچالوشانی، کچالوچینی، شیار زمین، آبیاری، پاک کردن خرمن و بيل زدن اشتغال دارند.

وی افزود که زنان، در قسمت مالداری به شمول دوشیدن شیر حيوانات، رشتن پشم گوسفندان و بافتن گليم و قالین و ساختن نمد نيز با مردان کمک میکنند.

اين دهقان علاوه کرد: “ما همه به شمول زنان و اطفال در زراعت خود کار میکنیم؛ اگه فامیل ما کمک نکنه، ما به تنهايی نمیتانيم کار دهقانی ره به پیش ببريم.”

به گفتۀ محمد داوود، بیش از نصف جمعیت این منطقه، زراعت پیشه هستند و خانم ها نیز در کارهای زراعت اشتغال دارند. دیگر شغلى را یاد ندارند و سرمایه هم ندارند که کار دیگری را انجام بدهند. 

انجنير محمد طاهرعطايی ریيس زراعت بامیان گفت که ٩٥ درصد مردم باميان، به زراعت و مالدارى اشتغال دارند و بصورت طبیعی، زنان در شغل زراعت با مردان سهم میگیرند و این رواج، از زمانهای سابق وجود داشته است.

ریيس زراعت به این باور است که وقتی میتوان زنان را از کارهای شاقه بیرون کشید که دولت، پلان اساسی در مورد زنان بگیرد و کارخانه هاى کوچک  صنعتی ایجاد نماید تا زنان کارهای آسان آن را به عهده بگیرند.

اين درحالى است که حسن بانوغضنفر سرپرست وزارت امور زنان، در محفل بزرگداشت از روز ملى مادر(٢٤جوزا) گفت  که  زنان و دختران در دهات و قصبات، از نعمت سواد، تعليم وتربيه، صحت و امنيت محروم اند.

وى مساعدت هاى نهادها و موسسات و ادارات دولتى را جهت بهبود وضعيت زندگى زنان، مثمر و ارزنده خواند و افزود: تعداد زنانى که در افغانستان سرپرست ندارند و خود سرپرست خانوادۀخود ميباشند، به دو ميليون مى رسد.

موصوف همچنین از وزارت هاى کار و امور اجتماعى و صحت عامه خواست که در کاريابى زنان و وسعت بخشيدن پروژه ها در روستاها و قصبات، تلاش جدى و پيگير نمايند.