آلبوم صوتی “نی نامه- مولانا” تکثیر و انتشار یافت

کابل (پژواک،٥سرطان٩٠) : آلبوم صوتی “نی نامۀ” مولانا جلال الدین محمد بلخی، برای اولین بار توسط  کانون رشد فرهنگ و هنر افغانستان، معرفی شده و به نشر رسید.

این اثر که دکلمه اش، توسط داکتر شاه محمد گویا صورت گرفته،  ٥٠٠٠ نسخۀ آن توسط یکی از  معتبرترین شرکت های تولید و تکثیر روسیه، انتشار یافته است.

طبق گفته های داکتر شاه محمد گویا، رئیس کانون رشد فرهنگ و هنر افغانستان، نظیر آلبوم “نی نامه” تا به حال در هیچ کشوری دیده نشده است.

وی گفت: “برای بهره برداری این اثر، نخبگان موسیقی افغان و روس، سه سال تلاش کرده اند.”

به گفتۀ گويا؛ پاول نوویکوف، آنیل دیکشیت، ماریا ماکارووا، آلیگ اکنروت، ماکس گورین، اولگاریژووا، الکساندر بوداکین و سرگی سیچوف، شهروندان فدراتیف روسیه هستند که برای نشر و بهره برداری این اثر، با رياست کانون رشد فرهنگ و هنر افغانستان همکار بوده اند، و از جمله مشتاقان مولانا جلال الدین محمد بلخی می باشند.

داکتر شاه محمد گویا  صاحب امتیاز و مبتکر این اثر،  قرار است در آینده ای نه چندان دور، در افغانستان و اروپا نیز این آلبوم را تکثیر نموده و به نشر برساند.  

همچنین آنان در جستجوی مرجع معتبری هستند که امکان توزیع این اثر را در ایران و تاجکستان داشته باشند.

داکتر گویا با بیان این مطلب که در این آلبوم، یکجا بودن و تلفیق فرهنگ های متفاوت انعکاس داده شده، و  معنای وحدت و یکپارچگی در آن محسوس است، تاکید کرد: ” نیاز زمان ما به وحدت و زیر یک سقف زندگی کردن می باشد، و این اثر، سمبل زندگی و باهم بودن را تلالو می کند.”

موصوف گفت این اثر که چند روز قبل در یک گردهمایی با حضور شخصیت های فرهنگی افغان و روس در مسکو معرفی گردید، مورد استقبال گرم مخاطبین قرار گرفت.

داکتر عبدالغفور آرزو شاعر، نویسنده و مولانا شناس افغانستان، دراين گردهمايى، ابراز اطمینان کرد که این کارستان هنری(آلبوم نی نامه)، به وسعت جغرافیای انسانی استقبال خواهد شد.

وی گفت که آمیختن نی نامه، با نت های موسیقی و دکلمۀ موسیقی پرور، کارستانی است از هنر؛ هنری که سنت و مدرنتیه را در هم آمیخته، شرق فرهنگی و غرب فرهنگی را در یک آیینه به تصویر کشیده و به معنی زدودن مرزهای عرضی، از جغرافیای بزرگ حقیقت انسان است.

همچنان داکتر پرویز آرزو، يکتن ديگر از شاعران و نویسنده گان، پیرامون مولانای بزرگ بلخ گفت که شناخت او، کمک شایانی به انسان گم شدۀ امروز و مرهم زخم های جانسوز انسان تنهای معاصر است.

به باور وی: “مولانا فورمول زندگی را به ما می دهد تا باشد که از عهدۀ فهم و به کارگیری آن، به درآییم.”

يونسکو(سازمان علمى و فرهنگى ملل متحد)، سال ٢٠٠٧ ميلادى را بنابه درخواست ترکیه، به نام سال مولانا محمد جلال الدين بلخى مسمى نموده بود.

مولانا يکی از بزرگترين شاعران و عارفان سدۀ هفتمهجری قمری و زادگاهش، قريۀ خواجه بهاوالدين ولسوالی بلخ در ولايت بلخ است.

وىدر دوران کودکی،بلخ را به قصد شهرقونيۀترکيه برای تحصيلاتعالی ترک گفت و در سال ٦٧٢ هجرى قمرى، در عمر ٦٨ سالگى در همان شهر (قونيه)  وفات کرد و در همانجا دفن شد.

مولانا چندين اثر معروف و بى نظير دارد که از جمله، ميتوان از “مثنوى معنوى” و “دیوان شمس تبریزی” او نامبُرد؛هر کدام اين کتب، حاوی انديشه های عرفانی اوست.

کولمن بارکس، (Colman Barks)  دانشمند و مولانا شناس امريکايى، که بيش ازهفدهکتاب مولاناى بلخرا به زبان انگليسی برگردانده و در سال ٢٠٠٥ ميلادى، از بلخ و محل زادگاه مولانا ديدن نموده، گفته است که کتابهایمولانا، در چند سال اخير يکی از پُرفروش ترين کتب در ايالات متحدۀ امريکابوده است.