شبرغان (پژواک ١٣سرطان٩٠): «یکسال میشه که ده بازار دست فروشی مکنم و نمیخواهم که اولادایم به سرنوشت مه دچار شون.»
این گفته های زنی است که برای تهیه خرج منزل واطفالش در بازار شهر شبرغان دست فروشی کرده و عاید به دست میاورد.
زن ٣٧سالهخود را پکه میکرد تا بتواند حداقل از شدت گرما بکاهد، او در حالیکه گوشه ای از چادری اش را بلند گرفته بود؛ در تلاش پنهان کردن صورتش از انظار مردان بود.
گاهگاهی به خانم دیگری که در سمت راستش نشسته بود، میگفت:«خُوارَک امروز هوا بسیار گرم اس، دَرگرفتیم.»
او که خود را شاه گل معرفی میکرد به آژانس خبری پژواک گفت:«تقریباً یکسال میشه که ده بازار دست فروشی میکنم و برای ایکه اولادایم به سرنوشت مه دچار نشن، ای کارها را قبول دارم.»
این زن در حالی که از این کارش راضی بود، افزود که در یک روز از صد تا سه صد افغانی کار میکند.
به گفتۀ موصوف، از روی ناچاری به این کار رو آورده و یگانه نان آور خانه است.
وی افزود:«چهار دختر قد و نیم قد و یک بچه دارم که همگی شان مکتب میخوانن و شوهرم ١٠ سال میشه مریض ده کنج خانه افتیده.»
به گفتۀ شاه گل، قبلاً زنده گی خود و خانواده اش را از طریق رخت شویی و گدایی پیش میبرد و بعداً تصمیم رخت فروشی و پیراهن فروشی را گرفته است.
وى اظهارخوشى کرد که ازاينطريق ميتواند ضروريات اولادهايش را رفع سازد .
این درحالیست که بیشتر از يکصد خانم در شهر شبرغان به دلیل فقر، بیکاری وتنگ دستی مصروف فروشات کالا های مختلف درشهرميباشند .
زیبا یکتن ديگرازين زنان که باشنده قریه عربخانه شهر شبرغان است به پژواک گفت:«از دو سال بدینسو مصروف کار دست فروشی استم.»
او در حالیکه تنها دو دستش از زیر چادری نمایان بود، افزود که پیراهن مردانه یخن دوزی میفروشد و در پهلوی آن پرده، دستمال، پیراهن های دست دوزی طفلانه و پوش بالشت را نیز بفروش می رساند.
به گفتۀ این زن، کالاها را براى فروش از گلدوزان خانگی، خیاط های زنانه که در خانه دوخت میکنند و شهر مزار شریف به دست میآورد.
زیبا اضافه کرد که در یک روز از ٥٠٠ تا ١٠٠٠ افغانی فروشات دارد که از مفاد این پول اقتصاد خانواده خود را پیش میبرد.
موصوف اظهارداشت که شوهرش دیوانه است و از مدت دَه سال بدینسو در خانه بسر میبرد.
او دلیل دیوانگی شوهرش را نگفت؛ ولی اضافه کرد که سه دختر و پسر دارد ک بین سنین هشت تا دوازده سال می باشند.
اما شماری از زنان گلدوز و خیاط از عدم موجودیت یک مارکیت منظم زنانه برای فروش تولیدات شان شکایت دارند.
گل سیما ٣٢سالهباشنده قریه بابه علی شهر شبرغان که از مدت ١٠ سال بدینسو، مصروف کار گلدوزی و خیاطی زنانه در منزلش است، میگوید :«ما بر فروشات محصولات خود هیچ مارکیت نداریم.»
به گفتۀ وی، آنها ناگزیرهستند تا صنایع دستی خود را که شامل یخن، دستمال، پاچه تنبان، پوشتی و پرده است را در بازار و زیر هوای گرم بفروش برسانند.
اما نجیبه قریشی رئیس امور زنان جوزجان به آژانس خبری پژواک گفت که طی شش ماه اخیر برای بیش از یکهزار زن زمینه کاریابی مساعد شده است.
وی افزود:«دفتر (USAID)در قسمت ایجاد مارکیت زنانه تعهد نموده و ما در صدد تلاش برای تدارک زمین این مارکیت میباشیم.»
رئیس امور زنان جوزجان اظهار کرد که در راستای کاریابی و آموزش زنان این ولایت، پروژه های آموزشی از جمله فلمبرداری، منجمنت، قالین بافی، گلدوزی، خیاطی، چرمه دوزی، مرغداری، تربیه مواشی و تارریسی به هزینه ١٧٠ هزار دالر را درچند مرحله راه اندازی کرده اند.
نامبرده علاوه کرد که تا به اکنون برای یکصد زن ؛ از این پروژه ها در بخش تارریسی سند فراغت داده شده است.
خانم قریشی اضافه کرد که این پروژه ها برای مدت چهار و شش ماه رویدست گرفته شده و کار سیزده پروژه فعلا جريان دارد.
اما وی به این نکته نیز اشاره کرد که برای آنعده از زنانی که در منازل شان مصروف تولیدات صنایع دستی اند تا اکنون بازاریابی مناسب نکرده اند؛اما در آینده نزدیک این کار صورت خواهد گرفت.
وی زمان دقیق این کار را معلوم نکرد.
باآنکه ریاست امور زنان ولایت جوزجان پروژه های عام المنفعه زنانه را رویدست دارد؛اما برخی از زنان در شهر شبرغان مصروف گدایی اند.
وسیمه پنجاه ساله که از راه گدایی زنده گی خود را پیش میبرد، از راه اندازی پروژه های زنانه ریاست امور زنان، اظهار بی خبرى کرد.
وى در حالیکه کاسه حلبی کوچکی در دست داشت و چند سکه یک افغانیگی و دو افغانیگی در آن دیده میشد، به پژواک گفت :«دولت ده قصه ما غریبا نیس، ده هر جای شناخت و واسطه لازم اس.»
وسیمه اضافه کرد که شوهرش یازده سال قبل توسط طالبان برده شده و از زنده و مرده بودن او اطلاع ندارد.
وی ا فزود که که از همان وقت تا اکنون به خاطر دو دخترش که مکتب میروند، گدایی میکند.
وسیمه گفت :«گاهگاهی کالاشویی و پخته تکانی هم اگه یافت شوه؛ میکنم و پیسه بدست میارم.»
منبع اضافه کرد که در اوقات کار، ازسوى بعضى ازمردها اذيت ميگردد که خيلى برايش مايوس کننده ميباشد .
او با تاکید گفت :«نمیخواهم اولادهایم به سرنوشت مه دچار شون.»
در عین حال، مسوولین ریاست امور زنان میگویند که انتخاب زنان در پروژه های آموزشی و اشتغال زایی بر مبنای مشوره شوراهای انکشافی محل و قریه داران صورت میگیرد.
زیبا روزی مسوول بخش جندر و پالیسی ریاست امور زنان جوزجان به پژواک گفت که تلاش دارند تا هیچ زنی در شهر شبرغان با مشکلات اقتصادی مواجه نباشد.
به گفتۀ وی، آنها در نظر دارند تا با جذب پروژه های مختلف ، زمینه کاریابی را برای آنان مساعد سازند و در ضمن در خود کفایی آنان نقش کلیدی داشته باشند.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP