شهرباميان (پژواک،٣٠سرطان٩٠): صدها خانوادۀ ساکن در اطراف بندامير ولايت باميان، محصولات حيوانى خود را براى سياحان داخلى و خارجى ميفروشند و بازار آنها نسبت به گذشته بهتر شده است.
بندامير يکى از ساحات باستانى باميان است که داراى هفت بند طبيعى و مناظر زيبا و دلکش بوده و دو سال پيش از سوى دولت، به حيث اولين پارک ملى کشور مسمى گرديده است.
در اين بند؛ هوتل، دکان و خيمه ها براى بودوباش مسافرين وجود دارد و با گرم شدن هوا، رفتن مردم از ساحات مختلف کشور و سياحان خارجى آغاز ميشود؛ مردم دسته دسته از اين بند طبيعى ديدن ميکنند و حتى شب ها را درآنجا سپرى مى نمايند.
رفتن سياحان، زمينه را براى فروش محصولات حيوانى حدود ٦٠٠ خانوادۀ اطراف بندامير فراهم کرده است.
مردان، زنان و اطفال ١٧ قريه، لبنيات از قبيل شير، ماست، دوغ، چکه، مسکه، قروت و قيماق را به اين پارک ملى آورده و عايد خوبى به دست مى آورند.
آنها بزغاله و گوسفندان را نيز براى توریستان و یا از طریق هوتلداران به فروش میرسانند.
نزديکترين خانه ای که در بندامير موقعيت دارد، منزل مادر مهدى است.
مادرمهدى که دو راس گاو و چند راس گوسفند دارد، ميگويد که بازار فروش لبنيات او در مقايسه به سال گذشته گرم است.
اين زن ٤٣ ساله به آژانس خبرى پژواک گفت: “وقتى که مهمانان مى آيند و نزديک خانۀ ما خيمه ميزنن، مه شير و دوغ و قروته ميبرم و آنرا به زودى ميخرن.”
مادرمهدى علاوه کرد که سال گذشته، محصولات حيوانى او چندان بازار نداشت، چرا که بلد نبود که چطور آنرا بفروشد؛ وقتى که هوتلداران تقاضاى زياد لبنيات را کردند، او فکر کرد که بايد خودش لبنيات را مستقيم به مهمانان بفروشد.
اين زن گفت که هوتلداران، لبنيات را ارزان ميگرفتند؛ اما او حالا لبنيات را به قيمت خوب ميفروشد و عايد خوب به دست مى آورد.
وى افزود: “خدارا شکر اس، هر روز تا پنجصد افغانى از فروش دوغ، ماس و قیماغ فایده میکنم.”
مادرمهدى که خانوادۀ شش نفرى دارد و شوهرش در زمينهاى ديگران دهقانى ميکند، افزود که در گذشته وضعيت اقتصادى شان خوب نبود؛ اما حالا اقتصاد شان از طريق مالدارى و فروش لبنيات بهتر شده است.
به گفتۀ اين زن، بعضى شب ها مهمانخانۀ خود را براى مهمانان نيز به کرایه ميدهد و در بدل کرايه هر شب پنجصد افغانى ديگر هم به دست مى آورد.
وى با بیان اينکه پسرش “مهدی ١٢ ساله“براى آوردن توریستان به مهمانخانه، در اطراف پارک رفته است، گفتکه قبلاً در بندامیر کسی خانۀ خود را به کرایه نمیداد و حالا رواج شده است؛ صدها خانه را مردم این منطقه برای توریستان به کرایه میدهند.
يک خانواده که از کابل براى تفريح به بند امیر رفته، سُفرۀ رنگارنگ از گوشت بره، دوغ، ماست و چند نوع میوه را در يک مهمانخانه پهن کرده بودند.
محمد قیوم فرزند این خانواده به پژواک گفت: “در کابل از دست خاک و گرد و بيروبار، نفس آدم گرفته میشود، خواستيم اينجا بياييم تا کمى راحت شويم.”
وی افزود که از قریۀ همجوار دوغ، ماست و چکه خریدارى نموده و برای فامیل خود آورده است؛ اين لبنيات نسبت به جاهاى ديگر لذيذ، گوارا و واقعاً خوشمزه است.
نامبرده گفت که قراراست یکهفته دراینجا بمانند تا کمی تفریح کنند و از هوای پاک بند امیر لذت ببرند.
دراين محل باستانى، ١٨هوتل کوچک و بزرگ نيز وجود دارد و بازار هوتلداران نيز گرم است.
سید کاظم که از قريۀ خاکده بند اميرآمده بود، گفت که شش کیلو قیماق با خود آورده و هر کيلو را ٥٠٠ افغانی، به هوتلداران به فروش رسانده است.
وی افزود که قبلاً قیماق تهيه نمى کردند، چرا که کسى آنقدر نمى خريد؛ اما حالا بازار خوب دارد.
محمد عوض باشنده درۀ فولادى مرکز باميان که در بند امير از دوسال بدينسو هوتل ساخته است، گفت که گرچه هوتلش کوچک است؛ اما کار و غريبى خوب دارد.
اين هوتلدار گفت که حالا خيمه و اتاق هم براى مهمانان درست کرده است و روزانه پنج تا شش هزار افغانى عايد ميکند؛ درحالیکه سال گذشته خيمه و اتاق نداشتند و عوايدش از يک و نيم هزار تجاوز نمى کرد.
به گفتۀ وى، هشت خيمه برافراشته است که آنرا شبانه در بدل پنجصد افغانى به کرايه ميدهد.
بند امير، در ولسوالی یکاولنگ و در حدود ٧٢ کيلومترى شمالغرب مرکز بامیان واقع است.
محمد نبی مبارز شاروال ولسوالی یکاولنگ گفت که اگرچه تا حال عواید هوتلداران و بیش از ٣٠ غرفه و٦٠٠فامیل را که در این منطقه مستقیماً از آمدن توریست ها مفاد میبرند، سروی نکرده اند؛ اما همۀ شاغلین راضی به نظر میرسند.
مبارز، تسهيلات در بند امير را يکى از عوامل علاقمندى توريستان و رشد اقتصاد مردم منطقه عنوان کرد و علاوه نمود که هوتلداران، سه الی پنج اتاق رابه کرایه ميدهند و توریستانى که با فامیل می آیند، آنرا کرايه ميکنند.
از بند امیر، توریستان خارجی نیز با علاقه دیدن میکنند؛ تیمى از داکتران فرانسوی که از ولایت غور به بند امیر آمده بودند، دوشب را درآنجا خیمه زده بودند.
یکی از این داکتران به پژواک گفت آنان در ولسوالی لعل سرجنگل غور وظیفه دارند و همه ساله دو الى سه بار به بند امیر می آیند و تفريح ميکنند.
همچنین تمام خارجی هايی که به بامیان می آیند، حد اقل یک روز را در فضای طبیعی بند امیر میگذرانند.
محمد ابراهیم اکبری ریيس اطلاعات و فرهنگ بامیان گفت که همه ساله از ماه سوم بهار تا آخر تابستان، بند امیر میزبان مردم از نقاط مختلف کشور بوده؛ اما امسال شمار آنان بیشتر شده است.
وى گفت که حالا بصورت تقریبی، روزهای پنجشنبه و جمعه بین يک تا دو هزارتن به بند امیر سفر میکنند که افزايش دوبرابر را به مقايسۀ سال گذشته نشان ميدهد.
اکبرى، علل افزايش تعداد بازديد کننده ها را ترمیم و قيرريزى سرک کابل- بامیان از طریق ولايت پروان و اعلام بند امیر به عنوان اولین پارک ملی کشورعنوان کرد و افزود که قبلاً اين سرک، خامه و صعب العبور بود و مردم آنقدر به رفتن بند امير علاقه نمى گرفتند.
براى فراهم آورى تسهيلات به سياحان، وزارت زراعت، کار اعمار کمپلکس را که شامل پخته کارى پیاده روها و ترمیم زیارت بند امیر مى گردد، دو ماه قبل آغاز نموده است.
اين کمپلکس دارای مرکز آموزشی، آمریت پارک، مهمانخانه، دفاتر معلومات، امنیت، برج ارتفاعی، پارکینگ وسايط، اتاق جنراتور و تحویلخانه بوده و کار آن به هزينۀ ٧٠٠ هزار دالر از بودجۀ وزارت زراعت، در ظرف يکسال تکميل ميشود.
شاروال یکاولنگ گفت هوتل هايی که بصورت غیرمعیاری ساخته شده و زیبايی بندامیر را از بین برده بود، توسط شاروالی تخریب گردیده و در ساحۀ دیگری برای صاحبان آن، جاى درنظر گرفته شده که به زیبای این ساحه کمک کرده است.
اما سياحان ميگويندکه از جملۀ بيش از ٧٠ کيلو متر سرک مرکز باميان منتهى به بند امير ،صرف ٤٠ کيلو متر آن در يکسال گذشته قير شده و بقيه، خامه و براى عبور و مرور موتر ها نامساعد است.
آنها مى خواهند که بقيۀ اين سرک نيز قير شود، تا تسهيلات بيشتر مواصلاتى به مردم فراهم گردد.
بندامير، دارای هفت بند طبیعی تا یکصد متر عمق، به رنگ لاجوردی در دل کوههای خشک قرار گرفته که نمای طبیعی آن، هر بیننده را به خود جذب میکند.
همچنین ماهی های رنگارنگ بزرگ و کوچک و صخره هاى آهکى آن، بر زیبايی این بند افزوده است.
عمق این بندهای آبی که در سال ١٣٥٢ توسط آب بازان آلمانی اندازه گرفته شده، تا به ٩٠ متر میرسد.
اين بندها به نام هاى ذوالفقار، هیبت، پودینه، قنبر، غلامان، بربر و پنيرک يادشده و نظر به معلومات “محمد”آمر دفتر پارک ملیبند امير؛ اين بندها از ٩٠ تا ٤٩٦ هکتار مساحت دارند.
وى علاوه کرد که بند قنبر به اثر عوامل طبیعی، ١٠٥ سال قبل تخریب شده، که فعلاً آب کمی در آن موجود است؛ اما بندهای دیگر همچنان پر از آب اند.
آمر دفتر بند امير افزود توریستانى که امسال از بند امیر دیدن کرده اند، در ردیف اول از ولایات دایکندی، هرات، غور و پروان و در ردیف دوم از ولایات بلخ، سرپل، کندز، غزنی، میدان وردگ، سمنگان و کابل بوده اند.
اما وی گفت که کمترین توریست را از ولایت کابل داشته اند و نسبت به سال قبل، بیش از نصف کاهش داشته است.
در بند امیر ٢٠ نفر از طرف کمیته پارک ملی، به عنوان محافظ استخدام شده و در صورتى که برای توریستان کدام مشکلی پیش آید، این محافظین آنان را کمک میکنند. یک پوستۀ امنیتی نیز مسوولیت تامین امنیت را در منطقه به عهده دارد.
شاروال يکاولنگ گفت که کمیته بند امیر، بخاطر جذب توریستان بیشتر؛ قیمت تکت را از هرموتر ٥٠ افغانی تصویب کرده تا توریستان رضایت داشته باشند.
وی علاوه کرد که عوايد بند امير، سالانه ١٥٠ هزار افغانى به سکتور خصوصى به اجاره داده شده است.
گفتنى است که عوايد توريزم باميان، از ناحیۀ سفر سياحان داخلى و خارجى در سال ٢٠١٠ ميلادى به٤٠٠ هزار دالر ميرسيد که دو برابر نسبت به سال گذشتۀ آن بود.
اين عوايد، از بازديد آبده های تاریخی مانند بندامير، مجسمه های تخریب شدۀ بودا، شهرهای غلغله، ضحاک، نگین شهر، چهل برج، مغاره های دره فولادی، درۀ اژدر، و حوض های بابا به دست آمده بود.
شمار سياحانى که در سال گذشتۀ ميلادى به بامیان سفرکرده بودند، به بیش از٤١ هزار داخلی و حدود ٦٠٠ تن خارجی ميرسيد، که نسبت به سال ٢٠٠٩ ميلادى دو برابر افزایش را نشان میداد.
