صدها زن بى بضاعت درکابل از حيث اقتصادى خودکفا شده اند

کابل (پژواک،٥عقرب٩٠): حدود ١٧٩٠ زن بى بضاعت، بعد از آموزش در بخش هاى ساخت هريکين آفتابى، زرگرى، حکاکى، رانندگى، آشپزى، زبان انگليسى و کمپيوتر، از حيث اقتصادى خودکفا شده اند.

اين عده زنان، ظرف پنج سال اخير در مرکز آموزشى همکاری های ایتالیا در باغ تاريخى شهر آرا (باغ زنانه) در کابل آموزش ديده اند.

اين مرکز، در سال ٢٠٠٤ ميلادى در بخش سواد آموزى زنان تاسيس شده و از سال ٢٠٠٦ بدينسو، در بخش هاى حرفوى به فعاليت آغاز نموده است.

انجمه نعيمى رئيس بخش توسعۀ اقتصادى وزارت زنان ميگويد که از جملۀ اين زنان، ٢٤ تن در بخش هريکين آفتابى، ٢٤ تن در بخش زرگرى و حکاکى، ٥٦ تن در بخش آشپزى، و بقيه در عرصه هاى رانندگى و انگليسى و کمپيوتر آموزش ديده اند.

وى به آژانس خبرى پژواک گفت که دفتر همکاری های ایتالیا، نظر به تفاهمنامه اى که با وزارت امورزنان به امضا رسيده، زنان بى بضاعت را در بخش هاى حرفوى آموزش ميدهد و وزرات، از فعاليت هاى اين مرکز نظارت ميکند.

خانم نعيمى، هدف اساسی اين برنامه را رشد مهارت های حرفوی و بهبود وضعیت اقتصادی زنان خوانده، علاوه کرد که زنان در پايان دوره هاى آموزشى، به شکل گروپى درآمده و در کنار سند فراغت، وسايل مورد ضرورت کار و قرضه هاى کوتاه مدت نيز براى شان توزيع ميگردد.

رئيس بخش توسعۀ اقتصادى گفت که علاوه بر آن، در شش ماه اول سال روان ١٧٥ تن از زنان در بخش کمپيوتر، ١٥٥ تن در بخش انگليسى، ١٢ تن در بخش آشپزى، ٨٢ تن در بخش دريورى، ٤٥ تن در بخش سواد آموزى، ٤٥ تن در بخش حکاکى و زرگرى و ٩ تن در بخش ساخت هريکين آفتابى فارغ گرديده است.

به گفتۀ وى، مدت دورۀ آموزشى هر حرفه، متفاوت و به صورت رايگان بوده و دوره هاى آموزشى، از سه الى شش و حداکثر نه ماه را در بر مى گيرد.

فارغين اين دوره هاى آموزشى ميگويند: آنها حالا توانسته اند که از طريق حرفۀ مورد نظر خود، از حيث اقتصادى خودکفا شوند.

فوزيه فورمولى باشندۀ شهر کابل که دورۀ آموزشى نُه ماهه را هفت سال قبل در بخش ساخت هريکين آفتابى سپرى نموده، به حدى پيشرفت نموده که اکنون مسووليت کمپنى هريکين سازى “طلوع شمس” و استادى در مرکز آموزشى همکارى هاى ايتاليا را به دوش دارد.

وى به پژواک گفت: “قبل از اينکه در مرکز آموزشى باغ زنانه، هريکين سازى را ياد بگيرم، مشکل اقتصادى زياد داشتم؛ شوهرم صاحب منصب سابق و بيکار بود، شب و روز در اين فکر بودم که زنده گى خود و شش فرزند و يک طفل معيوبم را چگونه پيش ببرم.”

اين زن علاوه کرد که زندگى آنها به بسيار سختى و نادارى ميگذشت؛ اما توسط يکى از دوستانش، از کورس هاى حرفوى رايگان در باغ  شهرآرا خبر شد و شموليت اولين دورۀ شاگردان را به دست آورد.

فورمولى افزود که بعد از ختم کورس نه ماهه در بخش ساخت هريکين آفتابى، با هشت خانمى  که با هم يکجا دوره آموزشى را سپرى کرده بودند، ده هزار دالر را از طريق دفتر همکارى هاى ايتاليا، رايگان به دست آورده و يک کمپنى را به نام طلوع شمس ايجاد نمودند.

مسوول اين کمپنى گفت که از شش سال بدينسو، همراه با ١٣ عضو کمپنى، در پهلوى ساختن هريکين آفتابى؛ در ترميم ايرکنديشن، يخچال، جاروب برقى، ماشين کالاشويى و نصب چراغ هاى آفتابى نيز مصروف کار مى باشند و بيشتر در سفارتخانه و موسسات خارجى، پا ک کارى و نصب ايرکنديشن ها را انجام ميدهند.

به گفتۀ وى، بيشترين فرمايشات و خريداران هريکين هاى آفتابى را سربازان آيساف، مردم ولايات و   افغانهايى که از خارج برميگردند، تشکيل ميدهند و افغانهاى مقيم خارج، هريکين را به شکل صنعت افغانى با خود ميبرند.

ساختمان و شکل هريکين آفتابى، شبيه هريکين تيلى است؛ با تفاوت اينکه بجاى قسمت پايينى جاى تيل، يک بطرى ١٧ امپير و به جاى پلته دانى آن، ولدر نصب ميگردد و در داخل هريکين، جاى چارجر آفتابى و سويچ، لين دوانى مى شود.

سولر يا چارجرهريکين که به طور جداگانه ساخته مى شود، روزانه براى چهار ساعت در مقابل شعاع آفتاب گذاشته مى شود و چارج اخذ مى کند و شبانه شش ساعت روشنى ميدهد.

خانم فورمولى افزود که کمپنى آنها درساخت يک هريکين آفتابى، حد اقل ٣٠٠ افغانى مصرف مى نمايد و در خارج و داخل کشور، به قيمت حدود چهار هزار الى ٤٥٠٠ افغانى عرضه ميگردد.

وى علاوه کرد که اکنون از وضعيت خوب اقتصادى، برخوردار بوده و ماهانه ٣٨٠ دالر از مدرک تدريس در مرکز آموزشى دفتر کمک هاى ايتاليا و حدود ده هزار افغانى از طريق کمپنى به دست مى آورد.

همچنان هنگامى که فرمايشات دسته جمعى و زياد باشد، عايد بيشتر نصيب وى و همکارانش مى گردد.

يکى ديگر از زنانى که از کورس ٩ ماهۀ آموزشى دفتر کمک هاى ايتاليا از بخش زرگرى فارغ شده است، ليلا حميدى ميباشد.

ليلا نه تنها در کمپنى “سلطان رضيه” مصروف ساختن وسايل زينتى زيورات از قبيل نقره و سنگ هاى قيمتى است، بلکه به صفت استاد زرگرى در مرکزآموزشى همکارى هاى ايتاليا نيز ايفاى وظيفه مى نمايد.

اين زن که شش سال قبل، کورس زرگرى را در اين مرکز به پايان رسانده، از روزهاى سخت و دشوار  زندگى اش ياد کرد وگفت که در آن وقت، با مشکلات زندگى دست و پنجه نرم ميکرد.

وى که مکتب را تکميل نکرده است افزود که شوهرم بيکار بود و در يک مسترى خانه، روزانه در بدل مزد ناچيز شاگردى مينمود؛ ما توان کرايۀ خانه را نداشتيم و در روى حويلى خانه کاکاى خود، ترپال را به حيث خيمه درست نموده و در زير آن، درگرما و سرما همراه با شش طفل بودوباش داشتيم.

ليلا علاوه کرد که روزى دروازۀ حويلى به صدا درآمد و چند زن به نام “هيئت سروى زنان بى بضاعت”،  داخل حويلى شدند و از ديدن زندگى وى و فرزندانش درزير ترپال، به حيرت افتادند.

به گفتۀ اين خانم ، چون به ساختن زيورات از ايام طفوليت علاقمند بود، به اميد اينکه خودش و فرزندانش در آينده صاحب يک زندگى باسعادت شوند، در بخش زرگرى ثبت نام کرد.

وى علاوه کرد که با علاقمندى و صرف و قت زياد، دورۀ ٩ ماهه را در مرکزآموزشى دفتر همکاری های ایتالیا تکميل نمود و بعد از سپرى نمودن امتحان، همراه با ١٣ خانم ديگر، کمپنى را به نام “سلطان رضيه” ايجاد نمود.

ليلا افزود که آنها نقره و سنگ هاى قيمتى را از بازار خريدارى نموده و آنرا توسط ماشين پالش کرده، خـرد و صاف ميکنند و بعد توسط دست، آنرا مطابق کتلاک و فرمايش مشتريان ديزاين مى نمايند.

مسوول کمپنى سلطان رضيه، عايد خود را وابسته به فروشات دانسته افزود که در تهيۀ يک انگشترى، حدود ٥٠٠ افغانى مصرف نموده و آنرا حدود ٨٠٠ الى  ١٠٠٠ افغانى به فروش ميرسانند.

وى گفت: “وقتى اول به کورس ثبت نام کردم، توان کرايۀ خانه را نداشتم و روزها با اطفالم، نيم شکم بسر ميبرديم؛ اما حالا از برکت همان کورس زندگى خوشى داريم.”

ليلا افزود که همين وضعيت اقتصادى خوب او، باعث شده است که اولادهايش را به مکاتب خصوصى و کورس ها بفرستد و براى خود يک خانۀ کرايى بگيرد و از زيستن در زير ترپال نجات يابد.

وى از همه زنانى که در وضعيت اقتصادى ضعيف قرار دارند، خواست که خود و خانوادۀ خود را با سعى و تلاش و آموزش همچو کورس ها از مشکلات اقتصادى نجات بدهند.

رئيس بخش توسعۀ اقتصادى وزارت زنان گفت که فعلاً در کورس هاى آموزشى (ترينينگ سنتر) باغ زنانه، ٢٤٥ تن در بخش کمپيوتر، ٢٠٥ تن در بخش انگليسى، ١٢ تن در بخش آشپزى، ٤٠ تن در بخش دريورى و ١٣ تن در بخش ساحت هريکين آفتابى، تحت آموزش قرار دارند.

وى علاوه کرد که جهت بازاريابى براى زنان، ورکشاپ هاى آموزشى بازاريابى و نمايشگاه ها در داخل و خارج از کشور نيز تدوير مى گردد، که در فروش دستاوردها و اجناس تهيه شدۀ آنان، مفيد واقع مى شود.

به گفتۀ وى، دراين مرکزغيردولتى، علاوه بر آموزش زنان بى بضاعت در بخش هاى يادشده، زمينه خودکفايى و کاريابى و قرضه ها توسط دفتر توسعۀ اقتصادى وزارت زنان نيز مساعد مى شود.

اين درحالى است که داکتر حسن بانو غضنفر سرپرست وزارت امور زنان، در محفل افتتاح دوره هاى آموزش حرفوى زنان (سال گذشته)، از کار زنان تقدير نموده و هدف اساسی اين وزارت را قدرت بخشیدن و توانمند سازى زنان در عرصه های مختلف عنوان کرد.

وى، فراگرفتن مهارت های حرفه ای را یک عامل اساسی توانمند سازی زنان تعریف نموده، افزود: “توانایی اقتصادی، اعتماد به نفس ایجاد می کند و از این رهگذر، زنان می توانند به خودکفایی دست یابند.”

باغ تاريخى شهرآرا که به باغ زنانه شهرت داشت؛ بعد از اعمار مجدد، در ماه عقرب سال ١٣٨٩ به نام اولى آن مسمى گرديد. اين باغ، در جوار چهارراهى دهن باغ شهر کابل موقعيت دارد و روزانه تعداد زيادى زنان، از آن ديدن ميکنند.

ده ها دکان صنايع دستى زنان، دراين باغ نيز وجود دارد. اين باغ، داراى يک جمنازيوم مجهز ورزشى و رستورانت نيز ميباشد، که غذا توسط آشپزهاى زن تهيه ميشود.