شهر باميان (پژواک، ٤ دلو٩٠): بعد از آنکه آژانس خبرى پژواک، مشکلات مغاره نشينان ولايت باميان مبنى بر مواجه بودن با قلت مواد غذايى و سوخت را نشر نمود، موسسات امداد رسانى؛ براى آنها مساعدت نمودند.
در صحبت هاى که به تاريخ ٢٦ قوس با شماری از مغاره نشینان اطراف مجسمه هاى مخروبۀ بودا در مرکز بامیان صورت گرفته بود، آنان خواستار مواد خوراکه بودند و ميگفتند که شب و روز را با مشکل سپرى ميکنند.
آنان که در جملۀ شان بيوه زنان نيز شامل بود، افزوده بودند که ادارات محلى به عرايض شان مبنى بر کمک غذايى و سوخت توجه نمى نمودند، به همين علت آنها خواستند صداى خود را از طريق رسانه ها بلند نمايند تا باشد که به مشکل آنها رسيدگى شود.
حدود سه هزارمغاره دراطراف مجسمه هاى مخروبۀ بودا وجود دارد که بيش از٢٥٠ خانوادۀ بى سرپناه از باميان و برخى ولايات همجوار، در تعدادى ازاين مغاره ها زنده گى بدوى و مشقت بار را پشت سر ميگذارند.
پس ازاين شکايات موسسات امداد رسان از طريق ریاست مبارزه باحوادث باميان براى مغاره نشيان مواد خوراکه کمک نمود.
محمدرضا رفعت رئيس مبارزه با حوادث بامیان، امروز(٤ دلو) به آژانس خبرى پژواک گفت که در مجموع به ٣٠٠ فامیل مرکز باميان به شمول بیش از ١٠٠ مغاره نشین، برای هرفاميل١٠٠ کیلو آرد، پنج کیلوبوره وپنج کیلو نمک مساعدت شده است.
وى ارزش اين کمک را ٧٥٠ هزار افغانی خواند و افزود که کمکهاى ياد شده ، تا حدى از مشکلات مغاره نشينان مى کاهد.
محمد داوود يکى از مغاره نشینان منطقۀ سرخ قول که اين کمک را دريافت نموده، به پژواک گفت : (( اگر این آرد را کمک نمیکرد؛ عیالم گرسنه مانده بود و نزدیک بود تلف شوند.))
وی که سرپرست خانوادۀ شش عضوى است، افزود که براى مزدور کارى به بازار باميان ميرود، اما کار پيدا نمى شود. از همين جهت، از برخى دکانداران قرضداراست تا بتواند مخارج خانوادۀ خود را پوره نمايد.
محمد داوود که در مغاره کوچکش یک فرش کهنه وفرسوده به چشم ميخورد و اطفالش لباس درست هم به تن نداشتند؛ گفت: (( زندگی ما مغاره نشینان زندگی آدم نیست !))
اين مغاره ها که در زمان بوديزم، مورد استفادۀ پيروان بودا بود؛ از سال هاى متمادى به مسکن فقراء و بيجا شده گان تبديل شده است.
با ديدن وضعيت آنها، چنان استنباط ميشود که مغاره نشينان به زندگی بدوى و زمان بوديزم بين ( قرون٢-٥ ميلادى) برگشته و دقيقاً زندگی عصر بودائيان را از سرگرفته اند.
محمد اسحق پویا ریيس جمعیت هلال احمر بامیان ميگويد که تمامى مغاره نشينان مستحق کمک هستند.اما در حال حاضر براى کسانى کمک غذايى صورت گرفته که بيشتر از ديگران در معرض آسيب قرار داشتند.
وى علاوه کرد که در کنار اين کمک ها البسۀ زمستانى برای ٢٤٣٠ فامیلى که در ولسوالی هاى پنجاب، ورث و یکاولنگ در معرض آسیب سرما قرار داشتند؛ به ارزش مجموعى حدود چهارصد هزار افغانی توزیع گردیده است.
پويا اين بستۀ البسه را شامل کمپل، جاکت، جراب وکفش خوانده،گفت که این امداد و کمکهاى غذايى براى مغاره نشينان؛ از سوى سازمان مهاجريت بين المللى IOM، کمشنرى عالى ملل متحد در امور پناهندگان UNHCR ، کمیته ناروی ، موسسه بين المللى حمایه اطفال وکمیته رفاه مناطق مرکزی صورت گرفته است.
نوروز علی باشندۀ ولسوالی ورث که از البسۀ زمستانى بهره مند شده، ميگويد که هرچند لباس گرم خوبست ؛اما آنان توقع دارند که به جای جاکت و جراب برای آنان مواد سوخت کمک شود تا خانه شان گرم گردد.))
وی افزود : ((من سرپرست خانواده هشت نفرى هستم وبه علت فقر تا هنوز سوخت زمستانی ندارم ودر خانه یخ زندگی میکنم !))
موصوف علاوه کرد که يک سير چوب در بازار يکصد افغانی است وآنها توانايى خرید آنرا ندارند تا از سردى محفوظ بمانند.
اما مسوولان محلى ميگويند که مواد سوخت، پس ازانجام سروى به آنها کمک خواهد شد.