شهرکابل (پژواک، ٢٨حوت٩٠) وزارت زراعت، مالدارى و آبيارى افغانستان مى گويد که با ايجاد فارم هاى ماهى شامل پلان يک سالۀ آن وزارت، چهل درصد نيازمندى ماهى از توليدات داخلى رفع خواهد شد.
مسوولین آن وزارت مى گويند که درافغانستان برعلاوۀ درياها که ماهى درآن موجود است، ٣٣٥ فارم ماهى در ولايات کابل، ننگرهار، کندهار، هلمند، بلخ، کاپيسا، کندز، باميان، پروان نورستان وغيره موجود است.
اما آنها مى گويند که ماهى داخلى، نيازمندى را رفع کرده نمى تواند و اکثريت ماهى مصرفى کشور، از پاکستان و مقداری کم از ايران وارد مى شود.
اين درحالى است که به گفتۀ مردم، کيفيت ماهى وارداتى به مراتب پايينتر از کيفيت ماهى داخلى مى باشد؛ زيرا فاصلۀ زمانى بين شکار و مصرف ماهى وارداتى، کيفيت آنرا خراب مى سازد.
انجنیر خلیل الله فروغ آمرپرورش ماهی ریاست خدمات مالداری آن وزارت، به آژانس خبری پژواک گفت که توليد فارم هاى موجود در کشور، که طى پنج سال گذشته از سوى سکتور خصوصى به همکارى آن وزارت ايجاد گرديده، سالانه ١٥٠٠ تن ماهى مى باشد.
اين درحالى است که وى، نيازمندى سالانۀ گوشت ماهى در کشور را ١٢٠ هزار تن تخمين مى کند.
منبع خاطرنشان کرد که وزارت زراعت و مالدارى، تلاش براى افزايش توليد داخلى ماهى را آغاز نموده و به اساس پلان يک سالۀ آن وزارت، هفت مرکز پرورش ماهى را در ولايات ننگرهار، کندز، بلخ، بامیان، هلمند و نورستان ایجاد خواهد کرد.
وى گفت که ١،٥ ميليون دالر امريکايى پول مورد نياز ايجاد اين فارم ها، شامل بودجۀ سال آينده شده و از سوى وزارت ماليه نيز تاييد گرديده است.
به گفتۀ موصوف با ايجاد اين فارم ها، چهل درصد نيازمندى رفع مى شود؛ اما وزارت در نظر دارد که با گسترش فارم ها در سطح کشور، تا ده سال آینده صد درصد نیازمندی از توليدات داخلى را رفع کند.
شمارى از مردم و ماهى فروشان نيز از کمبود ماهى داخلى شکايت دارند و اين اقدام وزارت زراعت را ستايش مى کنند.
گل محمد يکتن از ماهى پزان در قلعۀ نجاراى شهر کابل گفت که تمام ماهى موجود در دکان وی، ماهى وارداتى پاکستان است؛ زيرا ماهى داخلى، بيشتر در محلاتى نزديک فارم ها فروخته مى شود.
وى افزايش فارم هاى توليد ماهى را، اقدام نيک از سوى وزارت خوانده گفت: “ماهی وطن خود ما ديگه چیز است تازه، صحی و مزه دار است؛ ای خو مجبوری است که مردم ماهى پاکستانى مى خورند.”
به اساس معلومات منبع، در بعضى ماهى پزى هاى شهر کابل، ماهى وطنى موجود است؛ اما يک کيلوى آن به ٣٥٠ افغانى فروخته مى شود. به گفتۀ وى قيمت يک کيلو ماهى پاکستانى در کابل، ١٨٠ تا ٢٥٠ افغانى مى باشد.
صابر یک تن از ماهى پزان بازار درونتۀ جلال آباد مرکز ولايت ننگرهار گفت که برعلاوۀ ماهى داخلى، روزانه سه تن ماهی از پاکستان وارد درونته مى شود.
صابر علاوه کرد: “ماهی وطنی، تازه مى باشد و ذایقۀ بسيار خوب دارد؛ اما در يک سال نيازمندى يک ماه مارکيت را پوره کرده نمى تواند.”
زلمی کارمند وزارت مخابرات و باشنده کوته سنگی نيز گفت که ماهی پاکستانی، مزۀ خوب ندارد و به دليلى که براى مدت زياد در يخچال مى ماند، صحى نيز نمى باشد.
زلمی افزود: “به خاطر همی ماهی های پاکستانی، هیچ دلم نمیشه که ماهی بخورم؛ حکومت بايد بيشتر برای ايجاد فارم هاى ماهى تلاش کنند تا نيازمندى ما از توليدات داخلى رفع شود.”
محمد جواد فیضی یک تن از ماهی فروشان سرک نهم تایمنی شهر کابل نیز از کمبود ماهی و رشد فارم های آن در کشور، شکایت نمود و يکى از دلايل کمبود توليد داخلى ماهى را ماهیگیری توسط برق در دریا ها عنوان کرد.
وى گفت: شمارى از مردم، لين برق جنراتور را در دريا داخل مى کنند که با اين کار، ماهى داخل دريا جان میدهد و سپس ماهيگیران، آنرا توسط جال جمع مى کنند.
فیضی افزود: “ای قسم ماهی گیری، ضرر بزرگی برای از بین رفتن نسل ماهی در کشورشده و حتی تخم ماهی را از بین میبره.”
اما داکتر محب الله حليمى رییس مالداری وزارت زراعت مى گويد که قبلاً ماهيگيرى، توسط برق صورت مى گرفت؛ اما اين کار از سوى آن وزارت ممنوع اعلام گرديده و اکنون جلو آن گرفته شده است.
