باميان (پژواک،١٤سنبله٩١): فابريکۀ کوچک صابون سازی در باميان که اکثر کارگران آنرا زنان معلول تشکيل ميدهند، مایحتاج بیش از چهارصد خانواده را تامين کرده است.
اين فابريکه، سه ماه قبل با همکاری يک موسسۀ غيردولتى، در مرکز باميان به فعاليت آغاز نموده و هرچند از حيث توليد، در مراحل ابتدايى قرار دارد؛ اما برای اولین بار است که در بخش صنعت، کاری انجام شده است.
يکماه قبل ٢٥ زن و ٢٥ مرد، از دورۀ آموزشى صابون سازى دراين فابريکه فارغ گرديدند و اينک به همين تعداد زن و مرد، مصروف آموزش هستند و توقع ميرود که آنان، تا يکماه ديگر نيز فارغ شوند.
سراج الدین سالمی مسوول پروژه، هدف از این اقدام را بلند بردن سطح اقتصاد و خودکفا شدن معلولین بخصوص زنان خوانده، به آژانس خبرى پژواک گفت که آنان، از اينطريق ميخواهند که زنان و مردان، صابون سازی را یاد گرفته و بعداً در سطح قریه های خود، کارخانه های کوچک ایجاد نمایند و از منفعت آن، روزگار خود را سپری کنند.
وى افزود که روزانه در این کارخانۀ آموزشی که تمامی کارهای صابون سازى بصورت دستی صورت میگیرد، حدود شصت کلچه صابون تولید میشود و برای فروش آن، متقاضی های زیادى نيز وجود دارند.
سالمى علاوه کرد که دکانداران هم می آیند، تقاضای خرید صابون را ميکنند؛ اما فعلاً فقط صابون تولید ميشود و کارگران، آنرا بین خود توزیع میکنند و برای فامیلهای خود میبرند تا از آن استفاده کنند.
منبع گفت که در دورۀ اول، بيش از دو هزار کلچه صابون توليد شده و فعلاً حدود ٤٠٠ خانواده از اين نوع صابون که ١٠ افغانى قيمت و ٢٢٠ گرام وزن دارد، استفاده مى نمايند.
موصوف افزود که صابون پاکستانى و ايرانى، با همين وزن ١٥ افغانى عرضه ميشود؛ اما صابون وطنى کيفيت خوب دارد، مواد آن امتحان ميشود و به شکل معيارى توليد ميگردد.
صابون اين فابريکه؛ از موادکیمیاوی سلیکیت، کاستکس، سودا و يکنوع تیل خاص به نام یوز که از پاکستان وارد ميشود و چربى گاو و گوسفند از خود باميان، ساخته میشود.
نیکبخت یکی از زنان معلول که مسوولیت قالب بندی صابون را در کارخانه به عهده دارد، گفت: “من خانم خانه بودم و به هیچ کاری بلد نبودم، از پای معیوبم و با عصا راه میروم؛ اما حالا در اینجا میتوانم صابون بسازم.”
اين خانم معلول ميگويد که با سرمایۀ اندک بعد از اینکه دورۀ آموزش را ختم نموده، حالا مى تواند این کار را بصورت خصوصی ادامه بدهد و کارخانۀ کوچک بسازد و روزگارش را از این طریق سپری نماید.
فاطمه که از دورۀ قبلى کارآموزی فارغ گردیده، در گوشه يى از حويلى خود، ساخت یک کارخانۀ کوچک صابون سازى را تدارک دیده؛ اما ميگويد که تا هنوز، فقط دیگ هايی را که در آن مواد انداخته شده و جوشانده میشود، مهیا کرده است.
وی گفت که بصورت آزمایشی، تنها يکبار در کارخانۀ شخصی خود صابون توليد نموده و ٥٠ کلچه صابون تولید کرده؛ اما تا سال آینده با سرمایۀ ٥٠ هزار افغانی تولید صابون را به بیش از یکصد کلچه در روز خواهد رساند.
لطیفه یکی از معلمین این آموزشگاه گفت که ماهانه برای اشتراک کنندگان این کارگاه آموزشی، یکهزار افغانی نیز داده میشود تا کرایۀ رفت وآمد خود را بدهند.
وی افزود که بعد از ختم دورۀ آموزشى، همۀ این خانم ها در دوره های کارآموزی قادر میشوند تا جدا جدا، کارخانه بسازند و صابون توليد کنند.
سیدرضا قاسمی ریيس کار، امور اجتماعی و شهدا و معلولين بامیان ميگويد که بيشتر مردم بخصوص زنان، از بيکارى رنج ميبرند و بسیار خوب است که صنعت صابون سازی، در بین زنان ترویج شود تا اقتصاد شان تقويت گردد.
وی خاطرنشان کرد که آنها همیشه مسوولان موسسۀ امداد را تشویق کرده اند تا بر نامه هاى شان را بیش از این توسعه بخشند.
مسوولان موسسۀ امداد ميگويند که آنها از طريق دونرهاى خارجى تمويل ميشوند و زمينۀ اشتغال مشابه را براى زنان و مردان در کابل، کاپيسا و لغمان نيز فراهم نموده اند.
