باميان (پژواک،٧ دلو٩١): مشکل جاى، در شفاخانه مرکزی بامیان به حدى است که اطفال مریض، در دهليز شفاخانه و در یک بستر چهار تن خوابانده مى شوند.
شماری از مریضداران شکايت مى کنند که در چنين وضعیت نامناسب، اگر مریض شان یک تکلیف داشته باشد، با انتقال به شفاخانه به امراض ديگر نيز مبتلا میگردد.
مرضیه باشندۀ دره فولادى مرکز باميان که طفل دو سالۀ خود را به علت سینه بغل به شفاخانه آورده بود، به آژانس خبرى پژواک گفت: یک هفته مى شود که در شفاخانه حتی یک شب را خواب نکرده و در پهلوی تخت مریض خود نشسته، شبها را صبح میکنم.
وی افزود: “در یک چپرکت، چهار طفل را میخوابانیم و مادران اطفال نیز در زمین و در زیر تخت ها می نشینیم و جای برای خوابیدن پایوازها هم نیست.”
این خانم افزود که طفلش در روز اول خوب بود؛ اما وضعيت صحى اش روز به روز بدتر شده است؛ وقتی در یک بستر چهار مریض بستر باشد، حتماً امراض به یکدیگر شان سرايت مى کند و همين علت است که طفلش خوب نمیشود.
اين مشکل، تا حدى است که در دهليز شفاخانه و اتاقهای کوچک بخش اطفال، از چوکی و میز به جای چپرکت استفاده شده و بالای آن، اطفال مریض را خوابانده و مادران شان در روی زمین نشسته بودند.
مريم باشندۀ منطقۀ سرخ قول مرکز باميان گفت: “مه دو شب اس که طفلم را آورده ام؛ بستر نبود، داکتران ميز وچوکى را در دهليز مانده و طفلم با سه طفل ديگر، درينجه بستر اس و خود ما در دهليز مى خوابيم.”
اين مادر علاوه کرد که پول ندارند تا اطفال شانرا در مراکز صحى خصوصى معاينه و تداوى کنند، مجبوراند که به شفاخانۀ دولتى بياورند؛ اما وضعيت شفاخانۀ دولتى هم نگران کننده است.
اما ضمیر مبارز مدیر نرسنگ شفاخانه بامیان گفت که شفاخانه، دارای يکصد بستر بوده و ٣٠ بستر آن تعلق به اطفال دارد؛ ولى تعداد اطفال روزانه به بیش از ٣٠٠ تن میرسد که به مراتب بالاتر از ظرفیت این شفاخانه است.
وی علاوه کرد: “ما نمیتوانیم مریضان را جواب بدهیم، مجبوریم که آنها را در دهليزها و در هرجايی که جاى باشد، تحت مداوا قرار بدهیم.”
مدیر نرسنگ افزود که آنها برای اطفال مریض، حالت اضطرار را در نظر گرفته و ناگزيراند که هر چپرکت را برای چهار مریض اختصاص بدهند.
مبارز گفت که روزانه ٦٠٠ تن به شمول ٣٠٠ طفل، به شفاخانه آورده مى شود که بيشتر اطفال به سينه بغل و طرق تنفسى مصاب مى باشند؛ مريضانى که سطحى باشند، بعد از معاينه و تداوى مرخص مى گردند؛ اما مريضان جدى، بستر مى شوند.
داکتر بابر مسوول بخش اطفال شفاخانه بامیان نيز گفت: “ما در پیش وجدان خود، ناراحت استیم که چرا در یک چپرکت، چهار مریض میباشد و نباید حتی دو مریض در یک بستر باشد؛ امراض ساری قطعاً از یک مریض به مریض دیگر سرايت ميکند؛ اما چه کار کنیم؟ مجبوریم؛ زیرا نه جای داریم و نه امکانات.”
وی افزود که علت بیشتر شدن مریضان، خارج نکردن هواى سربستۀ خانه ها که منجر به شيوع امراض ساری میگردد، سردی زمستان و خانه های سرد میباشد که بدين ترتيب، امراض تنفسی در بین اطفال شيوع بيشتر مى يابد.
داکتر بابر علاوه کرد که اکثریت این اطفال، از خانواده های بی بضاعت و فقیر بوده، که شاید امکانات گرم کردن خانه های شانرا هم ندارند.
اين درحالى است که در مرکز بامیان، شفاخانه خصوصی که بدیل برای شفاخانه مرکزی بامیان باشد، وجود ندارد واین وضعیت مریضداران را بیشتر نگران کرده است.
حاجی یوسف ریيس شوراى منطقه زرگران مرکز باميان گفت: “ما نمیدانیم که چرا وضعیت اینگونه است و حتی مردم بامیان، در بخش صحی هم مورد تبعیض قرار دارند.”
وی افزود که شفاخانۀ بامیان، یک شفاخانه ولایتی است و امکانات برای يکصد مریض را دارد؛ درحالیکه روزانه ٦٠٠ مریض به این شفاخانه مراجعه میکنند.
اين رييس شورا علاوه کرد که آنها بارها مشکلات مردم را در زمینه صحت، با والی و حتی با مقامات بلندپایه مطرح نموده اند؛ اما به آن هیچ توجهی صورت نگرفته است.
بامیان، دارای ٨٩ مرکز صحی به شمول یک شفاخانۀ ولایتی و سه شفاخانه در ولسوالی ها ميباشد، که نظر به گزارش سالانۀ ریاست صحت عامۀ بامیان، ٧٢ درصد اطفال مصاب به سینه بغل در این ولایت، تحت مداوا قرار گرفته است.
