“امريکا، پاکستان وايران در پروسه صلح منافع خود را جستجو ميکند “

کابل (پژواک٢٥ دلو ٩١): شمار از کارشناسان سياسی ميگويند که امريکا، پاکستان وايران در پروسه صلح افغانستان منافع خود را جستجو ميکند و حکومت افغانستان برای پروسه صلح کدام ميکانيزم خاص ندارد.

اين اظهارت را کارشناسان در بحث راديو تلويزونی کرده است، که هر هفته از سوی مشارکت رسانه ها افغانستان به راه انداخته ميشود.

 مشاکرکت رسانه های افغانستان، در ٢٢ ماه حوت سال ١٣٩٠ از سوی آژانس خبری پژواک، موسسه نشراتی سبا،روز نامه هشت صبح و ارگان نشراتی کليد، ايجاد شده است.

 فيض محمد ځلاندکارشناس مسايل سياسی گفت که حامد کرزى رييس جمهور افغانستان  با رييس جمهور امريکا موافقه کرده است، که دفتر برای مذاکرات  به طالبان در قطر ايجاد شود.

اما وی افزود، هدف اصلی امريکا از ايجاد دفتر ياد شده  پيش کردن چهره های سياسی جديد در سياست افغانستان ميباشد.

 دولت افغانستان گفته است که درصورت دفتر قطر  ايجاد خواهد شدکه طالبان مسلح  آمادگی خود را برای مذاکره با دولت افغانستان نشان دهد.

 امابه فکر ځلاند،طالبان هيچ گاه  برای مذاکرات با دولت  افغانستان آماده نميشود، بخاطريکه آنها فکر ميکند که  آنها در نبود نيروهای خارجی به زود ترين فرصت کابل را تحت کنترول خود آورده ميتوانند.

وی در بحث ياد شده بدون دادن معلومات اضافی گفت که امريکا وپاکستان به خاطر رسيدن به هدف شان “جنگ نيابتی” را در افغانستان  آغاز کرده است.

وی گفت که مولانا فضل الرحمن نيز به خواست امريکا وپاکستان به قطر رفته است؛ بخاطريکه وی فرد قابل اعتماد طالبان وامريکا ميباشد.

وی افزود:(( طالبان به اين باور دارندکه مولانا فضل الرحمن از آنها نمايندگی خوب کرده ميتواند.))

ځلاند ميگويدکه مولانا فضل الرحمن ميتواند طالبان رابه ميز مذاکره بکشاند؛ بخاطريکه وی در به ميان آوردن طالبان رول مهم داشت.

مولانا فضل الرحمن  سه روز قبل  به قطر رفته  و گزارش های نيز وجود دارد که با نمايندگان طالبان  نيز ديدن کرده است.

ځلاند در مورد رها شدن زندانيان طالب از سوی پاکستان گفت: ((  پاکستان به خاطر آتش بس داخلی خود ميخواست بعضی از زندانيان طالبان را رها کند، تا در آينده برای شان مشکلات ايجاد نکند ودر همين وقت حکومت افغانستان نيز خواست که زندانيان  طالب را رها کند.))

به فکر وی،پاکستان طالبانى را زندانی نکرده است که با افغانستان جنگ ميکند، بلکه طالبان  را زندانی کرده است ،که خلاف منافع پاکستان عمل ميکردند.

هنگاميکه چند ماه قبل رييس شورای عالی صلح همراه با يک هيئت به اسلام اباد سفر کرد، پاکستان اعلان کرد که يکتعداد زندانيان طالب را آزاد ميکند وتا حال ٢٦ زندانی طالب را رها کرده است.

ځلاندميگويد، صلح وقتی در افغانستان می آيد، که پروسه صلح  فعلی را حکومت لغوه اعلان کند واين کار را به اشرف غنی احمدزی ، علی احمد جلالی و به ديگر افراد واگذار کند که در ١٠ سال گذشته  به حيث افراد ملی باقی مانده اند.

وی ميگويد، افراد ملی ياد شده بايد ميکانيزم را آماده کند که در آن منافع افغانستان، ايران، پاکستان وامريکا تامين باشد.

به اساس اظهارات وی،تا که منافع کشور های ياد شده در پروسه صلح افغانستان تامين نباشد، افغانستان را به صلح نمی ماند.

حشمت غنی احمدزی کار شناس ديگر در بحث ياد شده گفت، قسم که حکومت افغانستان ميخواهد صلح را در کشور بياورد، نا ممکن است، بخاطريکه طالبان نه قانون اساسی را قبول ميکند ونه در انتخابات اشتراک ميکند.

به گفته وی، حکومت افغانستان تنها منافع خود را در پروسه صلح ميبيند، اما جامعه جهانی وکشور های همسايه نيز منافع خود را در پروسه صلح افغانستان  دارند.

به فکر وی، رييس جمهور کرزی  صلح را برای افغانستان ميخواهد، که آينده  وی را تضمين کرده ودر قدرت نيز باقی بماند.

اين در حالی است که رييس جمهور کرزی گفته است که وی نه ميخواهد ديگر در قدرت بماند.

به گفتۀ احمدزی ،امريکا تلاش دارد تا يک “صلح نسبی ” به همکاری پاکستان در افغانستان به وجود بيا آورند، تا بتواند سربازانش اخراج نمايند .

وی افزود: (( اگر روابط بين امريکا و پاکستان خراب شود ، پس افغانستان برای امريکا ويتنام دوم خواهد شد.))

احمدزی نيز ميگويد که پروسۀ صلح افغانستان زمانی به پيروزی خواهد رسيد که در پهلوی منافع افغانستان ، منافع امريکا و کشورهای همسايه نيز در ميکانيزم آن در نظر گرفته شود .

وی درمودر مولانا فضل الرحمن گفت : (( خودی کرزی چند بار به مولانا فضل الرحمن  زاری نموده که در صلح افغانستان سهم بيگيرد،اما وی بايد بفهمد که سياست کار عذر و زاری نيست .))

وی ميگويد که در رهايی زندانيان طالب، افغانستان و پاکستان يک هدف داشتند و آن اينکه طالبان بايد آزاد شوند، تا مشکلات در آينده برای  آنها ايجاد نشود .

محمد عمر ساپی آگاه امور سياسى در اين بحث تلويزيونی گفت ، تجارب نشان داده که صلح وارد شده از خارج ، نتايج خوب نداده ، پس به همين خاطر پروسۀ صلح بايد توسط افغان ها رهبری شود .

وی افزود : (( نگرانی های حکومت افغانستان در مورد صلح وارد شده از خارج به جا است .))

رييس جمهور حامد کرزی  چندی قبل گفته بودکه شماری از خارجی ها ميخواهند تا پروگرام صلح به هدف تضيف کردن افغانستان به شکل متفرق پيش ببرند .

وی تاکيدکرد که مذاکرات صلح بايد تنها توسط شورای عالی صلح صورت گيرد ، زيراکه هر حرکت متفرق ميتواند افغانستان را  به مثل  مشکلات دهۀ هفتاد رو برو نمايد .

اما ساپی ميگويد،کشورهای ديگر بخاطری در پروسۀ صلح مداخله می کنند که حکومت برای پروسۀ صلح دارای ميکانيزم منظم نيست .

به گفتۀ وی،اين ميکانيزم طور توسط حکومت افغانستان ساخته شده که در آن خواست تسليمی از طالبان صورت گرفته است .

دولت می گويند که طالبان بايد قانون اساسی را بپذيرد و اسلحۀ خود به زمين بگذارند .

ساپی افزود: (( اقدامات که در مورد پروسۀ صلح توسط حکومت افغانستان صورت گرفته ، تمامی آن نامکمل است مثلا يک دکاندار به نام طالب از آن پيسه برد ، و طالبانی که رها شده ، بار ديگر رفت و با طالبان يکجا شدند.))

وی ميگويد که امريکا خواهان  “صلح نسبی” در افغانستان است ،زيراکه آنها پلان دارد تا برای   مدت زياد در افغانستان حضور داشته باشند .