باميان (پژواک،١٧ ثور ٩٢): صنعت قالين بافی در باميان که حدود پنجاه هزار تن در این صنعت کار میکنند، به علت نبود بازار و سرمایه گذاری، به نصف میزان تولید کاهش یافته است.
صنعت قالين در باميان، درحالى با اين مشکل مواجه گرديده که در دو نمایشگاه سال ٢٠٠٨ ميلادى در آلمان و سال ٢٠١٠ در دوبی، مقام اول و دوم را در سطح جهان کسب نموده است.
علی رضا حسین زاده ریيس اتاق تجارت و صنايع بامیان ميگويد که صادرات قالین، درپنج سال گذشته از١٠ هزار متر مربع تا ١٢ هزار متر مربع در سال میرسید و تمام آن به بازارهای پاکستان، ترکیه، عربستان، اروپا و امریکا صادر مى شد.
وى به آژانس خبری پژواک گفت: حدود پنجاه هزار تن که اکثر آنان را زنان واطفال تشکيل ميدهند، مشغول قالین بافی در این ولایت هستند و از هر متر مربع ٢١٠٠ افغانی عاید به دست مى آورند؛ اما به علت نبود بازار، هم شاغلین و هم صادارت قالین به نصف کاهش یافته است.
عبدالوهاب عبادی ریيس اتحادیه قالین بافان بامیان گفت که هر سال، قالین بافی نسبت به سال قبل افزایش را نشان میداد؛ اما امسال پیشبینی میشود که هفت هزار متر مربع قالین تولید شود که علت آن، عدم سرمایه گذاری تاجران عمدۀ قالین میباشد.
وی افزود: قالین هايی که در بامیان بافته مى شود، از نوع قالین ابریشم، قالین قزاق، چوبرنگ امریکايی و اروپايی ميباشد، که قیمت اوسط هر متر مربع را تاجران داخلی از ٦٥ تا ٧٠ دالر به تاجران پاکستانی به فروش میرسانند و هر متر همین قالین، در بازار ترکیه ٢٥٠ دالر فروخته میشود.
بر اين اساس، اگر هفت هزار متر مربع، فی متر ٢٥٠ دالر در ترکیه فروخته شود، از قیمت آن ٩٠ ميلیون افغانی پول نقد به دست مى آيد که هفت ميلیون آن مربوط به تاجران افغان، ١٥ ميلیون مربوط به قالین بافان و ٦٨ ميلیون افغانی آن، مربوط به تاجران پاکستان میشود.
عبادى گفت که قالین، یکی از صنایع دستی بسیار عالی مردم بامیان است که مقام های اول و دوم جهانی را از آن خود کرده و شمار زیادی از فامیل ها در بامیان از طريق همين صنعت، امرار معیشت میکنند .
ریيس اتحادیه قالین بافان بامیان، مشکلات فرا راه این صنعت را نبود مارکیت و بازار خوب عنوان کرده، گفت: “دولت برنامه های حمایت از تاجران افغان را روی دست نگرفته و از این تجارت، بیشتر تاجران پاکستان سود مى برند.”
اتحادیه قالین بافان بامیان که پنج سال قبل در باميان به فعالیت آغاز کرده، علاوه بر شرکت های محلی، ١٥ نمایندگی شرکت های قالین در کابل نیز در این اتحادیه سهم دارند.
قالین بافی، از بيش از سه دهه قبل در بامیان رواج پیداکرده و مردم این ولایت ٩٠ درصد زراعت پیشه ومالدار می باشند، که محصولات مالداری شان از قبیل پشم گوسفند را قالین، نمد، گليم و برک می بافند.
ریيس اتحادیه قالین بافان بامیان به این باور است: “اگر دولت برنامۀ حمایتی خوب و یا جلب اعتماد تاجران افغان را برای سرمایه گذاری به دست نیاورند، صنعت قالین بافی در سطح افغانستان کاهش خواهد يافت.”
وی گفت که نیاز است تا پروسس قالین در بامیان، کابل و دیگر ولایات که قالین بافی بیشتر رواج دارد، ایجاد گردد و زمینۀ درآمد برای شهروندان از این طریق فراهم شود.
اما حبیبه سرابی والی بامیان ميگويد: “ما در بخش سکتور خصوصی تلاش داریم که صنایع دستی به شمول قالين، بیشتر حمایت شود و مردم بتوانند صنایع دستی مرغوبی را به بازار های جهان عرضه نمایند.”
خانم سرابى با ابراز امیدواری از اینکه همه ساله قالین بامیان اول شناخته شود، گفت که قالین بامیان از ظرافت خاص برخوردار است و با مهارت خاص بافته مى شود.
قالين هاى جدید و مستعمل ديگر از نوع ترکى، ايرانى و غيره که ماشینی میباشد نيز در بازار باميان و توسط دستفروشان، عرضه ميگردد و به علت ارزان بودن، مردم از همين قالینهای مستعمل ایرانی و ترکی استفاده میکنند.
بهترین قالینى که در بامیان ساخته میشود، ساخت مرکز بامیان بوده و به نام چوبرنگ ياد ميشود.
غلام محمد یکی از تاجران قالین در بامیان گفت که قالین مرکز بامیان، نسبت به قالین ولسوالی ها، فی متر مربع ١٠ دالر بیشتر قيمت دارد.
به گفتۀ وى، قالین مرکز بامیان، بسیار مرغوب و ظریف بوده و تاجران، از آن سود بیشتری به دست مى آورند؛ اما اين صنعت امسال به علت عدم سرمايه گذارى، رو به کاهش گذاشته است.
اکثريت قالين بافان را، زنان و اطفال تشکيل ميدهند.
فاطمه که از ده سال بدينسو در خانۀ خود در مرکز باميان قالین میبافد و فاميل ده عضوى دارد، گفت که سه دخترش در صنعت قالين، با وى کمک مى کنند.
وى علاوه نمود که در سالهاى گذشته، ماهانه از درک قالين بافى، تا ١٠هزار افغانى مفاد ميکرد و بازار فروش آن هم خوب بود؛ اما حالا عايد ماهانه اش به حدود پنجهزار افغانى رسيده است.
اين خانم درحاليکه خواهان توجه دولت در عرصۀ بازاريابى قالين شد، گفت: “شغل ما همين قالين بافى اس، شوهرم معلول است و مصارف خانه را خودم از قالين بافى پيدا ميکنم.”
قابل ذکر است که سال گذشته مسوولان انجمن توليدى و صادراتى قالين کابل گفته بودند که ميزان توليد قالين در افغانستان؛ طى چهار سال گذشته، به دليل مشکلات اقتصادى در سطح جهان و عدم توجه حکومت به اين صنعت، بيش از٧٣ درصد کاهش يافته است.
