کابل (پژواک، ٩سرطان٩٢): منابع نزدیک به دولت میگویند که بی باوری میان طالبان، بعد از افتتاح دفتر طالبان در قطر افزایش یافته وطالبان تندرو، بعد از مخالفت با این دفتر، بر ایجاد یک جبهۀ جدید فکر میکنند.
اما طالبان و شماری از کارشناسان مسایل سیاسی، این اظهارات را رد مینمایند.
دفتر سیاسی طالبان، به تاریخ ٢٨ جوزاى سال ١٣٩٢هجرى شمسی، با حضورداشت مقامات قطری و طالبان در دوحه پایتخت قطر گشایش یافت.
قراربود که دو روز قبل از گشایش این دفتر، مذاکرات مستقيم ميان طالبان و امريکا انجام شود؛ اما درپى واکنش و مخالفت شديد حکومت افغانستان در مورد چگونگى گشايش اين دفتر؛ مذاکرات يادشده به تعليق درآورده شد .
حکومت افغان گفت که امریکا در مورد دفتر قطر، تعهداتى را که انجام داده بود، عملی نکرده است.
بعداً امریکا اعلام کرد که از این دفتر، بیرق طالبان پایین و لوحۀ امارت اسلامی برداشته شد و به جای آن، دفتر سیاسی طالبان نوشته شد.
شماری از منابع میگویند که در حال حاضر، بالای ایجاد این دفتر، میان طالبان بی اعتمادی ها به میان آمده است.
یک منبع نزدیک دولت، به آژانس خبرى پژواک گفت که درگذشته نیز شماری از طالبان تندرو، با ایجاد این دفتر مخالف کرده بودند و بعد از ایجاد اين دفتر، بی اعتمادی میان شان افزایش یافت.
منبع افزود که این گروه، در حال حاضر با این دفتر مخالفت آشکار میکند و در تلاش ایجاد یک جبهۀ جدید به نام (فدایی محاذ) است.
به نظر این منبع، این طالبان ناراضی، با مذاکرات مستقیم با امريکا نیز مخالفت کرده میگویند که چرا به جای امریکا، با حکومت افغانستان صحبت نشود.
بعد از ایجاد دفتر طالبان، امریکا و طالبان در مذاکرات ابتدایی خود واضح کردند که در مذاکرات ابتدایی شان، روى تبادلۀ زندانیان صحبت خواهند کرد.
یک سرباز امریکایی به نام برغال، از پنج سال به این طرف نزد طالبان زندانی است و طالبان میخواهند که در بدل وى، پنج زندانی طالب را از زندان گوانتانامو رها کند.
اما منبع یادشدۀ دولتی گفت که نمایندگان دفتر قطر، صلاحیت رهایی این سرباز زندانی را ندارند و شاید که در این کار ناکام شوند.
منبع افزود که این سرباز امریکایی، از سوی یک قوماندان طالب به نام اسماعیل سلیمانزی در ولایت پکتیا دستگیر شده بود؛ اما سلیمانزی در حال حاضر در پاکستان زندانی است و سرباز یادشدۀ امریکایی، نزد طالبان تندرو ولایت پکتیا زندانی است.
به گفتۀ منبع، اختلافات طالبان بعد از پایین کردن بیرق و لوحۀ دفتر طالبان در قطر به میان آمده است.
ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان، این ادعاها را رد کرده و آن را یک بخش از تبلیغات مخالفین خود میداند، که به گفتۀ وی از ١٢ سال به اینطرف، انجام میدهند.
وی به پژواک گفت: “میان ما وحدت مستکحم وجود دارد، هر فیصلۀ ما به اساس یک امیر، یک رهبر و یک فکر انجام میشود و هیچ مجال کدام مشکلى را ما نمی بینیم.”
موصوف افزود که مخالفین شان، هیچ گاه کامیاب نخواهند شد که میان آنها بی اتفاقی و اختلاف به میان آورند.
وحید مژده کارشناس مسایل سیاسی، این اظهارات را یک بخش از جنگ تبلیغاتی دانسته ميگويد که شماری از جهت ها نمیخواهند از طریق دفتر قطر، پروسۀ صلح به پیش رود و به همین خاطر سخنان تندرو و میانه رو را به میان می آورند.
وی به پژواک گفت که هیچ نوع اختلاف میان طالبان در مورد دفتر و نمایندگان دفتر قطر وجود ندارد، بلکه این نمایندگان به خواست حکومت های امریکا و قطر، از طرف خود ملامحمد عمر معرفی شده اند.
موصوف در بخش تبادلۀ زندانیان، سخنان بی صلاحیتی نمایندگان قطر را رد کرده و افزود که انجنیران ترکی و پیلوت قرغیزی، دراثر تلاش دفتر قطر رها شده اند.
عنایت کاکر که در مورد طالبان معلومات بیشتر دارد و با آنها از نزدیک بوده است، به پژواک گفت که در مورد پروسۀ قطر، میان طالبان کدام اختلاف وجود ندارد؛ اما در مورد چگونگی این پروسه، اختلاف نظر موجود است.
وی افزود: “شماری از طالبان خبیر و معتدل، به اين باوراند که افتتاح دفتر قطر، بايد بعد از تحلیل عمیق اوضاع و بدون کدام فشار خارجی صورت ميگرفت.”
به گفتۀ کاکر، اين گروه بدين نظر بود که شايد عجله در گشايش دفتر قطر، نتايج مطلوب نداشته باشد.
وى افزود که آنها بدين گمان بودند که دولت افغانستان، منحيث يک جهت مطرح و تاثيرگذار در اين پروسه، از نظر افتاده و اين کار باعث خواهد شد که راه را براى سبوتاژ اين پروسه هموار کند، که متاسفانه همان قسم شد.
آنها همچنان به اين نظر بودند که نقش امريکا، مثل سه سال قبل در مورد قضيۀ افغانستان قاطع نيست؛ زيرا که اگر کدام تفاهم صورت ميگيرد، بايد با جهت هاى داخلى صورت گيرد.
عنايت الله کاکر گفت که طالبان نظامى، از همه بيشتر براى پروسۀ قطر اميدوارهستند؛ زيراکه آنها نسبت به همه جهت هاى ديگر طالبان، متضرر شده اند.
به گفتۀ وى، طالبان نظامى چانس هاى مصونيت درهردو کشور (افغانستان و پاکستان) ندارند و صداى صلح، اولتر از همه توسط اين نظاميان بلند شده است.
وى درمورد ايجاد گروه جديد فدايى محاذ گفت: “من با اين تشويش ها موافق نيستم، که گويا اين گروه عليه پروسۀ قطر ايجاد شده؛ زيراکه اين گروه در سال ٢٠٠٨ ميلادى، از سوى دوستان ملا دادالله ايجاد گرديده بود.”
به گفتۀ کاکر، اختلاف روى اين موضوع بعد از قتل ملا دادالله، بين ملامنصور دادالله و رهبران طالب به وجود آمد.
وى گفت: دوستان ملا دادالله مدعى بودند که شمارى از افراد طالبان، در قتل وى دست دارند و لازم است تا آنها بازداشت و به آنها سپرده شوند؛ اما بررسى هاى رهبران طالبان واضح کرده که هيچ طالب در قتل دادالله دخيل نيست.
به اساس معلومات وى، بعداً منصور دادالله برادر ملا دادالله، از سوى مقامات پاکستان بازداشت شد و اين گروه نيز از بين رفت.
کاکر افزود که اين گروه؛ درين اواخر دوباره فعاليت خود را آغاز کرده و ادعا دارد که از نفوذ عميق در مناطق مختلف افغانستان برخوردار است و فعاليت هايى نيز دارد.
به گفتۀ موصوف، حقيت اين است که محاذ فدايى، از سابق وجود داشت؛ اما رهبران طالب اختلاف دارند؛ اين اختلاف روى دفتر قطر نه، بلکه در امور اوپراتيفى ميباشد.
اما عنايت کاکر علاوه کرد که يک گروه مقتدر و برجسته در بين طالبان وجود دارد، که آنها بر يک تفاهم بين الافغانى و ميکانيزم مشترک تاکيد دارند.
وى گفت: “اين گروه در شورا و کميسيون ها از نفوذ وسيع و عميق برخوردار است و به گمان من، اين فکتورعامل عجله در پروسۀ قطر بود؛ رهبران قطر گمان کردند که اگر فوراً در پروسۀ صلح سهيم نشويم، پس اين گروه ها عليه ما برجسته تر ميشوند و امکان دارد که جلو قدرت را در دست گيرند و آنها کار تفاهم را مطابق ديگاه خود آغاز خواهند کرد.”
اين درحالى است که رييس جمهور کرزى، هفتۀ گذشته ضمن ملاقات با سران قومى خوست، تصريح کرد که يکتعداد طالبان ضمن تماس با آنها، آمادگى خود را براى مذاکرات با شوراى عالى صلح نشان داده اند.
وى افزود: “بعد از گشايش دفتر طالبان در قطر، شمارى از طالبان افغان در تماس با ما گفته اند: صداى مذاکرات صلح که در زمان گشايش دفتر قطر بلند شد، نشاندهندۀ موقف ما نيست؛ ما خواهان ادامۀ جنگ در افغانستان نيستم؛ ما خواهان مذاکرات صلح با شوراى عالى صلح هستيم.”
کرزى گفت که طالبان افغان، در ارتباط به آنها مى گويند که آنها خواهان افغانستان واحداند و اگر درعقب مذاکرات صلح، هر نوع دست بيگانه وجود داشته باشد، آنها با آن مخالفت دارند.
داکتر فيض محمد ځلاند آگاه ديگر امور سياسى نيز اختلاف بين طالبان در مورد دفتر قطر را رد کرد و آن را آوازه ها و تبليغات تکرارى خواند.
وى به پژواک گفت که قبلاً نيز موضوعات اختلافات، تندروى، و ميانه روى در بين طالبان ايجاد گرديده بود؛ اما در حقيقت هيچ نبود.
به گفتۀ موصوف، همچو آوازه ها بعد از حمله بر ملامعتصم آغاجان و دستگيرى مولوى اسماعيل نيز وجود داشت؛ اما بعداً ثابت شد که دروغ بود.
داکتر ځلاند گفت: طالبان مى فهمند که اگر همچو مشکلات در بين آنها به ميان آيد، پس براى آنها يک دردسر ايجاد ميشود؛ از همين رو شديداً جلو آن را گرفته اند.
وى افزود که دولت افغانستان و امريکا، طالبان را به نام هاى شوراى کويته و شوراى پشاور تقسيم کرده؛ اما حقانى بعداً اين آوازه ها را رد کرد و ملاعمر را منحيث رهبر خود قبول نمود.
به گفتۀ داکتر ځلاند؛ تا زمانيکه ملامحمدعمر رهبر طالبان زنده باشد، در بين آنها هيچ وقت اختلاف و مشکلات ايجاد نخواهد شد.
وى افزود که جنگ هاى گوريلايى، در شمارى از کشورها زمانى از بين رفته که رهبران آنها هدف قرار گرفته اند.
