فراه (پژواک،٩میزان۹۲): مردم پرچمن فراه که اکثر آنها در کوه ها و جنگلات فارم های طبيعى زنبورعسل دارند، شاکی اند که دولت به گسترش و عصرى سازى اين فارم ها توجه نمى کند.
پرچمن، ولسوالی کوهستانی ولایت فراه است که گروه هاى زنبورعسل به شکل طبيعى در کوه ها و جنگل هاى آن وجود دارد و اين فارم ها، مهمترين منبع عايداتى مردم اين ولسوالى مى باشد.
اما باشندگان پرچمن، شکایت دارند که عدم توجه دولت به زنبورداری در این ولسوالی، باعث شده تا پرورش زنبور به همان شکل قدیمی و سنتی بماند و گسترش نیابد.
عبدالحمید حمید معاون شورای ولایتی فراه و نمایندۀ مردم پرچمن در اين شورا، به آژانس خبری پژواک گفت: “عسل، از پیداوار مهم مردم ولسوالی پرچمن بوده که اکثراً به طور طبیعی از کوه ها و جنگلات، توسط مردم جمع آوری مى گردد.”
به گفتۀ وی، پرچمن بیش از صدهزار نفوس دارد و تقریباً هشتاد درصد مردم این ولسوالی در پرورش زنبور عسل، مصروف هستند.
وی افزود که پرچمن، ولسوالی کوهستانی است و زمین های هموار برای کشت و زراعت بسیار کم دارد؛ اما در مقابل وجود کوه ها و جنگلات، زمینه را برای تولید و پرورش زنبور عسل (به شکل طبیعی) مساعد کرده است.
حمید علاوه کرد که لشکرهاى زنبور عسل هر خانواده در کوه ها و جنگلات مشخص است و هرکس عسل مربوط به خود را جمع آورى مى کند.
وى گفت که بيشتر مردم پرچمن؛ از جمع آوری و فروش عسل، مخارج یک سالۀ خانواده هاى شان را تامین مى کند؛ و سالانه هزاران کیلو عسل از این ولسوالی در بازارهای هرات، کندهار، غور، هلمند و غيره به فروش مى رسد.
وى خاطرنشان کرد که عسل اين ولسوالى، بلندترين کيفيت را دارد و يک کيلوى آن، در بازار تا به ٢٠٠٠ افغانى به فروش مى رسد.
وى افزود که سال گذشته، یک تن از مسوولین بخش زراعت تیم بازسازی ولایتی فراه (PRT)، بعد از آزمايش عسل اين ولسوالى گفت که عسل طبیعی این منطقه، حتی از عسل تولید شده در امریکا نیز با کیفیت تر است.
اما وی از نهادهای مسوول انتقاد کرد که با وجود مساعد بودن بهترین زمینه ها برای تولید عسل در ولسوالی پرچمن و همچنان ولسوالی همجوار آن (گلستان)، هیچ توجهی براى گسترش و عصرى ساختن فارم هاى زنبور عسل نکرده است.
حفیظ الله ٤٦ ساله باشنده منطقۀ “مشکان” پرچمن گفت که از سال هاى متمادى به اينطرف، مخارج فامیلش را از راه جمع آوری و تولید عسل، تامین مى کند.
وى افزود که در منطقۀ آنها، زنبور عسل در کوه ها و جنگلات به طور طبیعی به شهدگذاری می پردازند و بعداً آنها محصولات زنبورها را جمع آوری کرده و به فروش مى رسانند.
حفیظ الله گفت که مرحلۀ کار زنبورها، از برج حمل با آمدن بهار و سبزشدن درختان و بازشدن گل ها، شروع مى شود و جمع آوری حاصلات عسل، توسط مردم تا آخر سنبله ادامه پيدا مى کند.
عبدالقدیر یک تن دیگر از باشندگان ولسوالی پرچمن گفت که در سال های اخیر، شماری از مردم این ولسوالی، صندوق های زنبورعسل را نيز ساخته اند و به گونۀ غیرطبیعی (اما سنتی) به تولید عسل می پردازند.
وى افزود که امسال، از ده صندوق زنبورعسل، در مجموع ٥٠ کیلوگرام عسل خالص به دست آورده و آنرا در ولایت هرات فی کیلو دو هزار افغانی به فروش رسانده است.
عبدالقدیر گفت که مردم اين ولسوالى، روش های عصری پرورش زنبور عسل را نمیدانند و همين مقدار را هم از پدران شان در سابق یاد گرفته اند.
عبدالستار رحیمی نمایندۀ دیگر مردم پرچمن در شورای ولایتی فراه نیز گفت که تا حال هیچ نوع کمک در پیوند به زنبورداری، با مردم این ولسوالی صورت نگرفته است.
وی علاوه کرد که به دلیل نداشتن زمین های زراعتی، وضع اقتصادی مردم این ولسوالی بسیار ضعیف است و بهترین راه، تامین مخارج زندگی این مردم، همین پرورش زنبور عسل مى باشد.
هردو تن يادشده گفتند که اگر ریاست زراعت و یا موسسات، مردم این ولسوالی را در قسمت زنبوردارى آموزش بدهند و همچنان در تهیۀ صندوق های عصری پرورش زنبور عسل آنها را یاری رساند، تولیدات عسل مردم خیلی افزايش خواهد يافت.
رحيمى به طور نمونه گفت: “از صندوق های سنتی از ٥ الی ٧ کیلوگرام عسل به دست می آید؛ اما از صندوق های عصری، ٧ الی ٤٥ کیلوگرام عسل به دست می آید.”
قبلا در ولسوالى گلستان فراه نيز چون در پرچمن، فارم هاى زنبور عسل وجود داشت؛ اما خشکسالى ها سخت متضرر کرده است.
امیرجان آغا باشنده قریه مغل آباد ولسوالی گلستان و یک تن از متنفذین قومی این ولسوالی گفت که تا چند سال قبل، در هشت منطقۀ مهم ولسوالی گلستان، زنبورهای عسل در کوه ها و جنگلات وجود داشت و مردم از حاصلات طبیعی آنها استفاده مى کردند.
اما وى خاطرنشان کرد که به دلیل خشکسالی های سال هاى اخير و عدم توجه دولت، ملکه های زنبورهای عسل از محل فرار کرده و حالا به استثنای قریۀ احمدآباد، در دیگر مناطق این ولسوالی زنبور عسل وجود ندارد.
امیرجان نیز یکی از دلایل مهم عقب مانی تولیدات عسل را، عدم آگاهی مردم از روش های پرورش و تربیت زنبورهای عسل عنوان کرد و گفت که دولت بايد در اين راستا مردم را کمک کند.
سردار محمد صحرايى مدیر فنی مالداری ریاست زراعت و مالداری فراه، نبود امنیت و صعب العبور بودن راه هاى مواصلاتى را از عمده مشکلاتی عنوان کرد که مانع کار از سوى رياست زراعت در بخش زراعت و مالدارى در اين دو ولسوالى شده است.
وی گفت: “ولسوالی پرچمن، بیش از ٣٢٠ کیلومتر و ولسوالی گلستان ٢٤٠ کیلومتر از مرکز فراه فاصله دارد، تمام راه های شان هم خامه و صعب العبور بوده و همچنان به دلیل ناامنی شدید در داخل گلستان و اطراف پرچمن، امکان سفر زمینی به این دو ولسوالی غیرممکن است و تنها از راه هوایی ممکن است که آنهم امکاناتش را نداريم.”
