کابل: (پژواک،١٣ میزان٩٢): در کنفرانس يک روزۀ علمی بین المللی “زنان، صلح و امنيت” در کابل، بر نقش زنان در آوردن صلح در افغانستان تاکيد شد.
سعیده مژگان مصطفوی معین وزارت امور زنان، در اين کنفرانس گفت که زنان نسبت به مردان به صلح توجه بیشتر دارند و شامل ساختن آنان در گفتگوهای دشوار، می تواند باعث تسهیل ارتباط گردد.
وى افزود که زنان در بسیاری از جوامع درگیر منازعه، پیشگامان صلح بوده و همواره در خط مقدم مبارزه با بیعدالتی و تبعیض قرار دارند.
همچنان به گفتۀ او؛ زنان در افغانستان نيز مى توانند نقش مهم را در قسمت آوردن صلح ایفا نمایند؛ زيرا آغازگر اکثر خیزش های صلح در جهان زنان می باشند.
خانم مصطفوی قطعنامه ١٣٢٥ شورای امنیت را برای فعال سازی نقش زنان در تلاشهای صلح و ثبات در کشور، بااهمیت توصیف کرده، خاطرنشان کرد که اتکا به اين قطعنامه، مى تواند زمينه هاى گسترده را براى زنان جهت تامين صلح در کشور مساعد سازد.
قطعنامه ١٣٢٥ که در سال ٢٠٠٠ میلادی، از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر شده است، از دولتهای عضو این سازمان می خواهد که مشارکت زنان را در روندهای صلح جدی بگیرند و برای تامین امنیت و محو خشونت علیه آنان تلاشهای گسترده تری انجام دهند.
جان هندرا دستیار سرمنشی سازمان ملل متحد در امور پالیسی و برنامه ها، نقش زنان را در قسمت آوردن صلح و امنیت برازنده خوانده و گفت که نادیده گرفتن زنان در پروسه صلح افغانستان، ناکامی اين پروسه مى شود.
وی افزود که زنان، باید در قسمت آوردن صلح در سطح رهبری قرار بگیرند.
هندار علاوه کرد که سازمان ملل متحد، پلان کاری را براى تامين صلح و امنیت در سطح جهان ایجاد کرده است که در آن، نقش زنان و مسوولیت هاى آنان را در روند صلح مشخص نموده و تلاش مى شود تا حضور زنان در این عرصه گسترده تر شود.
ذکیه عادلی استاد پوهنتون کابل، در کنفرانس امروزى گفت که صلح پايدار زمانى به وجود مى آيد که حضور زنان در صحبت های صلح نادیده گرفته نشود و یا به شکل سمبولیک نباشد.
وی افزود که هیچ صلحى، نمی تواند بدون اشتراک زنان در کشور پایدار باشد.
حکومت افغانستان در سال ١٣٨٩ با در نظرداشت فیصله جرگۀ مشورتی صلح، شورای عالی صلح را ايجاد کرد که به شمول هشت خانم ٦٨ عضو دارد.
هدف از ايجاد اين شورا، ايجاد زمينه براى گفتگو و مذاکره با مخالفان مسلح دولت از جمله گروه طالبان را مهیا سازد؛ اما تا حال اين شورا دستاورد مشخصى نداشته است.
