کابل ( مشارکت رسانه های ازاد / پژواک ١٨ عقرب ٩٢): یافته های مشارکت رسانههای آزاد نشان می دهد که مهاجرين افغان در برخى کشورها در وضعيت دشوار قرار دارند و علاوه بر ایران و پاکستان، شماری از کشورهای اروپایی نیز صدها مهاجر افغان را به شکل اجباری به افغانستان برگشت داده اند.
این یافته ها نشان می دهد که کشورهای بریتانیا، هالند، دنمارک، استرالیا، اتریش، بلجیم، هنگری، ناروی، یونان، ایتالیا، سویدن، فرانسه، سویس، فنلند و اوکراین شماری از پناهجویان افغان را به شکل اجباری به کابل فرستاده اند.
آمارهای سازمان بین المللی مهاجرت ((IOM نیز نشان می دهد که کشورهای بریتانیا، ناروی، آلمان، دنمارک، سویدن،هالند و شماری از کشورهای دیگر در جریان چند سال گذشته بیشترین پناهجوی افغان را به شکل اجباری به افغانستان بازگشت داده اند.
این آمارها نشان مى دهد که انگلستان از سال هاى ٢٠٠٣ تا ٢٠٠٨ ، ٢٠٩٢ پناهجوی افغان را به شکل اجباری، ناروی ٢٥٦، آلمان ٢٤٦، سویدن ٦٥ و شماری از کشورهای خارجی دیگر نیز برخی از پناهجویان افغان را به شکل اجباری به افغانستان بازگشت داده اند.
معینیت سیاسی وزارت امور خارجه افغانستان در سال ١٣٩٠ در چند مکتوبی عنوانی وزارتهای مهاجرين و عودت کنندگان و ترانسپورت و هوانوردی از دیپورت ( اخراج) شماری از مهاجران افغان از کشورهای سویدن، انگلستان، ناروی و برخی دیگر از کشورهای اروپایی خبر داده است.
در مکتوب شماره ٤١٦، تاریخ ٢١/١٢/١٣٩٠ وزارت امور خارجه عنوانی وزارت امور مهاجرين و عودت کنندگان نیز از اخراج شماری مهاجران افغان از بریتانیا به کابل خبر داده شده است.
در این مکتوب آمده است: «سفارت کشور شاهی انگلستان در کابل طی یادداشتی از دیپورت بیش از ٦٥ نفر اتباع کشور به تاریخ ١٣/٣/٢٠١٢ خبر می دهد و این سفارت برای نشست و پرواز اجازه خواسته است.»
وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان در جریان چند سال گذشته با شماری از کشورهای اروپایی تفاهمنامه دو جانبه و سه جانبه (شامل کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان) به هدف بهبود وضعیت پناهجویان و مهاجران افغان و بازگشت داوطلبانه ی آنان امضا کرده است.
اما یافته های مشارکت رسانه های آزاد نشان می دهد که کشورهای دنمارک، ناروی، سویدن و برخی از کشورهای دیگر اروپایی خلاف کنوانسیون ١٩٥١ ژینیوا (در مورد مهاجران و پناهندگان) حتا شماری از مهاجران بیمار را نیز به افغانستان بازگشت داده اند.
در ماده ٣٣ کنوانسیون ژینیوا آمده است: «دولتهای طرف قرار داد نباید یک مهاجر که به هر نوعی به سرحد قلمرو یک کشور که زندگی و یا آزادی او به لحاظ نژاد، دین و ملیت، عضویت در گروههای اجتماعی و نظریه های سیاسی خاص تهدید شده باشد، بیرون و یا برگشت دهد.»
اما شماری از مهاجران افغان که از برخی از کشورهای اروپایی اخراج شده ، مدعی اند که شماری از کشورهای اروپایی آنان را خلاف ارزشهای حقوق بشری و کنوانسیون های پناهندگی و مهاجرتها به شکل اجباری اخراج کرده اند.
١٢ روز اعتصاب غذا
ابراهیم باشنده ولايت غور که به گفته خودش به تاریخ ١٠ ميزان سال جاری از سویدن به کابل بازگشت داده شده است، از نحو برخورد پولیس سویدن و مقامهای وزارت امور مهاجران انتقاد می کند و مدعی است که هیچ نهاد سویدنی و حقوق بشری به داد او نرسیده است.
او مى گويد : «مجبور شدم دشمن داشتم، به همین دلیل افغانستان را چند سال پیش ترک کردم؛ اما در سویدن می گفتند که شما مشکل ندارین باید اخراج شوید. من ١٢ روز در شهر استورب اعتصاب غذا کرده بودم و ماموران پولیس پس از دوازده روز مرا از خواب بیدار کردند.»
او افزود: «زمانی که پولیس مرا از محل اعتصاب غذا راند( انتقال داد ) ، من بی حس بودم یک زمانی دیدم که در میدان هوایی سویدن هستم و گفتند که باید این جا را ترک کنم. بدبختانه مانند گاو و گوسفند با مهاجران برخورد می شود.»
به گفته او، مقام هاى حکومت افغانستان به کشورهای اروپایی گفته است که در افغانستان زمینه اشتغال مساعد است و باید این کشورها مهاجران افغان را اخراج کنند.
او در ادامه مى گويد : «من در سویدن در حالت مرگ بودم، ده محقق ( رهبر حزب وحدت اسلامى مردم افغانستان و بشردوست ( عضو ولسى جرگه) از سویدن زنگ زدم مشکل خود را مطرح ساختم، آنان همین گپ را زدند که کرزی درخواست عودت مهاجران را کرده است.»
با این حال، این تنها مهاجر بیمار نیست که به شکل اجباری اخراج شده است، بل شماری از کشورهای اروپایی برخی از مهاجران بیمار دیگر را نیز خلاف کنوانسیون ژینیوا و معاهدات بین المللی در مورد مهاجران، اخراج کرده اند.
علی کریمی باشنده ولسوالى شهرستان ولايت دايکندى که به تاریخ ١٦ اپریل ٢٠١٣ از کشور دنمارک پس از چهار سال زندگی در آن کشور به شکل اجباری به کابل بازگشت داده شده است، از برخورد نادرست مقامهای وزارت امور مهاجران و عودت کنندگان افغانستان شکایت می کند.
آقای کریمی به مشارکت رسانه های آزاد گفت: « در سال ٢٠٠٩ به دنمارک رسیدم؛ اما زمانی که در سال جاری میلادی چهار نفر از دولتمردان افغان به دنمارک آمدند، پولیس دنمارک مرا زندانی کرده بود و مقامهای افغان گفتند که باید این جا را ترک کنم؛ اما داکتر معالجم می گفت که تو بیمار هستی و نباید ترک کنی.”
او افزود: «مسوولان وزارت مهاجران کورکورانه امضا کردند و در خواست کردند که خانه، کار و زندگی خوب در افغانستان مهیا می کنیم، باید تو عودت کنی؛ در حالى که مهره هاى کمرم و دستم در اثر افتيدن از ساختمان شکسته بود .»
به گفته او، کشورهای اروپایی مهاجران پاکستان، ایران، سوریه، عراق و دیگر کشورها را اصلا بازگشت نمی دهند، چون دیگر کشورها به جز افغانستان از حقوق مهاجران خود دفاع می کنند؛ اما مقامهای وزارت مهاجرين برای بهبود وضعیت مهاجرين افغان کار نمی کنند.
با این حال، شماری از مسوولان پیشین وزارت مهاجران و عودت کنندگان می گویند که در جریان چند سال گذشته، برخی از کشورهای اروپایی به شکل اجباری مهاجران افغان را اخراج کرده اند.
عبدالصمد حامی، معین پیشین وزارت مهاجران و عودت کنندگان، می گوید که پس از امضای تفاهمنامه ها با شماری از کشورهای اروپایی، اخراج اجباری مهاجران افغان از برخی از کشورهای اروپایی افزایش یافته است.
آقای حامی گفت: «برخی از کشورهای اروپایی در سال ١٣٩٠ بیشترین پناهجوی افغان را به شکل اجباری به کابل برگشت داده اند؛ درحالی که برگشت مهاجران براساس کنوانسیون ١٩٥١ ژینیوا باید داوطلبانه باشد.»
به گفته او، وزارت مهاجران و عودت کنندگان تاکنون با کشورهای ایران، پاکستان، استرالیا و ٩ کشور اروپایی تفاهمنامه امضا کرده است.
او مى گويد : «هدف اساسی امضای تفاهمنامه ها اخراج اجباری مهاجران افغان است.»
اين در حالى است که در تفاهمنامه ها برعودت داوطلبانه مهاجران تاکيد شده است .
حامى همچنین می افزاید پس از آن که وزارت مهاجرين با استرالیا تفاهمنامه امضا کرد، این کشور برای نخستین بار اخراج اجباری مهاجران افغان را شروع کرد که این امر با واکنش شماری از نمایندگان مردم در ولسى جرگه روبرو شد.
شماری از اعضای ولسى جرگه شنبه گذشته نیز، از اخراج مهاجرين افغان از استرالیا و عدم رسیدگی به پرونده های آنان ابراز نگرانی کردند.
از سوی دیگر، شماری از فعالان و مدافعان حقوق مهاجران برخورد نادرست برخی از کشورهای اروپایی در مقابل مهاجران افغان و عدم مسوولیت پذیری مقامهای وزارت مهاجران و عودت کنندگان را نگران کننده می خوانند.
داکتر لیزا شوستر، شهروند فرانسوی که از حدود بیست سال در مورد وضعیت حقوق مهاجران افغان در کشورهای اروپایی دادخواهی و تحقیق می کند، می گوید که براساس کنوانسیونهای مهاجران و پناهندگان، کشورهای اروپایی نمی توانند مهاجران را به شکل اجباری؛ به ویژه مهاجر بیمار را اخراج کنند.
او به مشارکت رسانههای آزاد گفت: «در اروپا قانون وجود دارد، کسانی که بیمار هستند، باید به هیچ وجه اخراج نشوند، ولی شماری از دولتهای اروپایی این کار را نمی کنند و اخراج می کنند و دولت افغانستان نیز خاموشی اختیار کرده است.»
این فعال حقوق مهاجران می گوید که دولت افغانستان از اتباع خود در خارج دفاع نمی کند و برخی از سفارت ها بدون این که وضعیت مهاجرين افغان را بررسی کند، مساله اخراج را مطرح می کنند.
اما جانان موسی زی، سخنگوی وزارت امور خارجه افغانستان می گوید که این وزارت در رابطه به برگشت مهاجران از کشورهای اروپایی، با این کشورها در تماس است.
او به مشارکت رسانه های آزاد گفت: «موقف ما این است که هیچگونه اخراج اجباری صورت نگیرد و به تماس های مکرر خود با کشورهای اروپایی ادامه می دهیم. البته موقف کشورهای که افغانها را دوباره به کشور ما می فرستند، این اطمینان را دادند که هیچ مهاجر را براساس قوانین بین المللی مهاجرت که مستحق حمایت و پناهندگی سیاسی باشد، آنان را به صورت اجباری اخراج نمیکنند. کسانی را که فرستاده اند تنها و تنها پس از طی مراحل قانونی صورت گرفته است.»
موسی زی افزود: «این کشورها اطمینان داده اند که پس از طی مراحل قانونی مهاجران را اخراج کرده اند. در بعضی موارد که همچو اخراجها (غیرقانونی) صورت می گیرد، مربوط ما نمیشود.»
تفاهمنامهها تسهیل کننده اخراج اجباری
با این حال، به باور خانم لیزا عدم مسوولیت پذیری و کم کاری مقامهای وزارتهای مهاجرين و خارجه افغانستان در کنار تفاهمنامهها، اخراج اجباری مهاجران افغان را تسهیل کرده است: «تفاهمنامهها برای دولتهای اروپایی اخراج مهاجران افغان را تسهیل بخشیده است.»
به گفته او، یک بخش دیگر مشکل مربوط کشورهای اروپایی و نهادهای مدافع پناهندگان و مهاجرت می شوند که از مهاجران براساس کنوانسیون ژینیوا حفاظت نمی کنند و دولت افغانستان نیز مسوولیت پذیری نمی کند.
اما نادر فرهاد سخنگوی کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان می گوید مطابق کنوانسیون ژینیوا کسانی که پس از طی مراحل قانونی رد پناهندگی دریافت می کنند، اخراج می شوند.
آقای فرهاد به مشارکت رسانه های آزاد گفت: «زمانی که یک فرد (مهاجر) معیارهای پناهندگی را تکمیل نکند، به عنوان پناهنده قبول نمی شود. کسانی به خاطر زندگی بهتر و اشتغال (به کشورهای اروپایی) می روند، معیارهای پناهندگی در وجود آن نیستند؛ بل آنان مهاجرت می کنند. معیارهای پناهندگی این است که سندهای هر شخص به صورت جداگانه ارزیابی می شود. تفاهمنامه هاعودت کسانی را که رد میشوند تسهیل می بخشد نه پناهندگان را؟»
او افزود: «اگر معیارهای پناهندگی را هر فرد تکمیل کند، هیچ کشور اخراج کرده نمی تواند، بل عودت داوطلبانه و با وقار صورت می گیرد.»
اما عبدالغفور رفیعی، از مهاجرانى که در سال جاری از ناروی اخراج شده است، با رد گفته های نادر فرهاد می گوید که افغانستان در سال ٢٠١١ یک قرارداد با ناروی بسته است و این قرارداد باعث اخراج آنان شده است.
در اين قرارداد نيز برعودت داوطلبانه مهاجران تاکيد شده است .
رفیعی می گوید : «اول امضای تفاهمنامه ها در شرایط کنونی اشتباه است چون شرایط آن نیست و افغانستان نباید این کار را کند پس زمانی که این در خواست صورت بگیرد؛ چرا کشورهای اروپایی به مهاجران افغان پناهندگی بدهد.افغانستان کشورهای اروپایی را تشویق می کند که مهاجران را اخراج کند.»
او می گوید که مدت چند سال در یکی از موسسات خارجی کار می کرد و پس از تهدید، مجبور به ترک کشور شد؛ اما مقامهای وزارت مهاجرين و عودت کننده گان با امضای تفاهمنامهها با سرنوشت او و دیگر مهاجران که به شکل غیر قانونی اخراج شده اند، بازی کرده اند.
رفیعی افزود: «اکنون کوشش می کنم که صدای خود را بلند کنم تا حقوق دیگران تلف نشود؛ چون ماهانه حدود ١٢٠ مهاجر افغان تنها از کشورهای انگلیس و ناروی دیپورت می شود. از ناروی هفته وار دیپورت می شود اما کسی نیست که پرسان کند وقتی که دیپورت می شوی چه کار می کنی؟ در افغانستان چه تحفظ داری؟»
به گفته او شماری از کشورهای اروپایی تعدادی از مهاجران افغان را بی حس می سازند: «در ١٢ می ٢٠١٣ ماحل مهاجر افغان از سویدن که پیچکاری بی حسی شده بود، اجباری اخراج شد و متاسفانه در میدان هوایی کابل مسوولان او را نیز تحویل گرفته بودند؛ در حالی که مسوولان افغان براساس کنوانسیون ژینیوا می توانستند این بیمار را دوباره به سویدن بفرستند. همچنین حنیف در ١١ سپتامبر که مریض بود از سویدن اخراج شد.»
مشارکت رسانه هاى آزاد مشکلات مهاجرين افغان را از طريق ايميل با سفارت هاى انگلستان، ناروى ، دنمارک، سويدن و ايتاليا در کابل شريک ساخت اما از بين آنان تنها سويدن و دنمارک جواب داده اند.
سفارت سويدن در کابل از مشکلات يادشده مهاجرين افغان در آن کشور اظهار بى خبرى نموده نوشته است که از همين جهت نمى تواند آن را تاييد و يا رد کند.
مشارکت رسانه هاى آزاد از سفارت ها خواسته بود که پيش از شنبه (١٨ عقرب) جواب ارايه کنند زيرا گزراش تهيه شده به روز شنبه نشر مى شود، اما سفارت سويدن نوشته است که موضوع را با مقام هاى مسوول در سويدن شريک ساخته و فکر نمى کند که پيش از شنبه جواب داده بتواند.
سفارت دنمارک مى گويد تنها مهاجرانى را اخراج مى کند که از سوى مقام هاى افغانستان پذيرفته مى شوند.
مشارکت رسانه های آزاد تلاش کرد تا نظر اسلامالدین جراات سخنگوی وزارت مهاجرين را بگيرد اما او حاضر به گفتگو نشد.
شماری از مهاجران اخراج شده از سازمان بین المللی مهاجران و کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان می خواهند که در کنار کمک به مهاجران افغان در ایران و پاکستان، با مهاجران افغان در کشورهای اروپایی نیز کمک کنند.
اما ریچارد دنزیگر رییس سازمان بین المللی مهاجرت (IOM) در افغانستان، می گوید که آنان به صورت دوامدار با مهاجران افغان کمک کرده اند.
آقای دنزیگر به مشارکت رسانه های آزاد گفت: «ما در قسمت یکجا شدن مهاجران افغان از ایران به غرب (کشورهای اروپایی و دیگر کشورها) با خانواده هایشان سهولت ایجاد می کنیم. تمرکز يو ان اچ سى آر (UNHR) روی پناهندگان است و ما روی مهاجران فاقد مدرک کار می کنیم.»
به گفته او سازمان بین المللی مهاجران زمانی که مهاجران افغان از کشورهای خارجی بر می گردند، این سازمان با آنان کمک و همکاری می کند.
براساس آمارها در حال حاضر حدود دو میلیون مهاجر افغان در پاکستان و حدود یک میلیون دیگر در ایران به شکل قانونی زندگی می کنند و نزدیک به دو میلیون مهاجر دیگر در دو کشور به شکل غیرقانونی زندگی می کنند.
مقامهای وزارت مهاجران و عودت کنندگان پیش از این گفته بودند که آمار دقیق مهاجران و پناهندگان افغان در کشورهای اروپایی و دیگر کشورهای خارجی در دسترس ندارند.
اما براساس آمارهای کمیساری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، در جریان ده سال گذشته حدود ٥ میلیون مهاجر افغان از کشورهای مختلف به ویژه ایران و پاکستان به افغانستان عودت داوطلبانه کرده اند و درحال حاضر در مجموع حدود ٦ میلیون افغان در کشورهای خارجی مهاجر و پناهنده هستند.
در کنار اين که مهاجرين افغان در جريان چند سال گذشته از کشورهاى ايران و پاکستان عودت داوطلبانه کرده اند، ايران با اخراج اجبارى مهاجران ا فغان بدون مدرک و با مدرک در صدر قرار دارد.
یونان و ايتاليا دوزخ افغانها
در همین حال، وضعیت مهاجران افغان در یونان و ایتالیا بسیار نگران کننده است و با آن که مهاجران افغان به دلیل برخورد نامناسب این کشورها با پناهجویان، همه ساله در روز مهاجر اعتراضهای گسترده ای می کنند، اما تاکنون این اعتراض ها نتیجه ملموسی در قبال نداشته است.
شماری از سازمانهای خیریه یونانی و ایتالیایی نیز سال گذشته در روز مهاجر با هماهنگی مهاجران در این کشورها علیه قوانین ضد مهاجرت در هفت بندر بحیره مدیترانه، جایی که روزانه دهها مهاجر از کشورهای مختلف وارد می شوند، راهپیمایی کردند.
جینو سترادا، رییس سازمان ایمیرجنسی ایتالیا سال گذشته برخوردهای دولت ایتالیا نسبت به پناهجویان را محکوم کرده و از دولت این کشور خواست برای این که نسل آینده ایتالیا شرمسار تاریخ نباشد، باید از سیاست های فاشیستی دست کشیده و به تعهدات بین المللی و حقوق بشری خود پایبند باشد.
جینوسترادا گفته بود: «نوجوانان زیادی از افغانستان و کشورهای دیگر برای زنده ماندن و فرار از وحشت و ترور راهی دیار غربت میشوند و با شعارهای حقوق بشری ای که از کشورهای غربی میشنوند، به این جا پناه میآورند. این واقعا شرم آور است که این نوجوانان در جلو دروازههای مان زیر تایرهای لاری، تکه و پاره شوند. شاهد روزی خواهیم بود که ایتالیاییها به دلایل رشد فاشیزم مجبور شوند این کشور را ترک کنند و به کشورهای دیگر پناهنده شوند.»
کارشناسان و سازمانهای مدافع حقوق پناهندگان و مهاجران، کشور ایتالیا را پس از یونان دومین کشور ضد مهاجر در اروپا می خوانند.
اداره مهاجرت یونان نیز با نشر گزارشی، تعداد مهاجران افغان در یونان را بیش از چهل هزار نفر گفته است. در گزارش این اداره آمده است که از این تعداد فقط ۲۰۰ نفر که شرایط پناهندگی را دارا بوده اند از طرف دولت یونان پذیرفته شده و برای آنها مدارک موقت داده شده است و بقیه به دلیل نداشتن شرایط پناهندگی باید خاک یونان را ترک کنند.
براساس آمارهای اداره مهاجرت ایتالیا، این کشور نیز در سال ۲۰۰۹ شاهد ورود سیل آسای مهاجران افغان بوده است اما به دلیل قوانین ضد مهاجرت این کشور، این پناهندگان یا دوباره به یونان بازگردانده شده اند و یا مجبور به فرار از این کشور گردیده اند.
در جریان چند سال گذشته، عده ای از سازمانهای خیریه در یونان وضعیت مهاجرین بازگردانده شده افغان از ایتالیا را درد ناک توصیف کردهاند.
به گفتۀ جینوسترادا ، شماری از مهاجران افغان که از ایتالیا به یونان باز گردانده شده اند، در بنادر پاترا و ایگومونیتزیا در قفسهها نگهداری می شوند.
مهاجران افغان در یونان می گویند با آن که در میان شان شمار زنان و کودکان نیز وجود دارد، اما چند سال است که بی سرنوشت هستند و در وضعیت بدی زندگی می کنند.
علی پیام، باشندۀ باشده غزنى که به گفته خودش دو سال است در یونان در وضعیت بدی زندگی می کند، از رفتار نادرست پولیس یونان و عدم رسیدگی به مشکلات شان توسط مسوولان وزارت مهاجران و عودت کنندگان و وزارت خارجه افغانستان شکایت می کنند.
آقای پیام گفت: «اکثریت مهاجرین افغان در یونان بی سرنوشت هستند و نان شب و روز خود را ندارند. در تفریحگاهها، خیابانها و سرکها با تمام زجر و مشکلات سپری می کنند.»
وى بدون ارايه جزييات بيشتر گفت که سالانه چندین مهاجر افغان به خاطر سیاستهای ضد مهاجرت یونان و رفتار نا مناسب پولیس این کشور جانهای خود را از دست می دهند.
اکثریت مهاجران افغان، از ایران به ترکیه می روند و از طریق بندر ازمیر ترکیه، وارد منطقه میتلینی و سالونیک یونان میشوند و از این دو جزیره به دیگر مناطق یونان تقسیم می شوند.
آقای پیام، یونان را دوزخ افغانها می خواند و از تمام جوانان که قصد مهاجرت غیرقانونی را دارند، می خواهد که از این کار خود داری کنند.
او افزود: «اصلا و قعطا یونان جای برای زندگی کردن نیست این جا دوزخ افغان ها است. مرتکب یک اشتباه بزرگ شدهام، در حال حاضر وضعیت بدترین ولایت افغانستان بهتر از بهترین شهر یونان برای افغانها است. شماری از افغان ها به دلیل نبود امکانات اقتصادی به روی سرکها می خوابند و به بیماری های گوناگون مبتلا میشوند.»
خودکشی مهاجران
در همین حال، زلمی پشتون رییس اتحادیه سراسری مهاجران افغان در یونان با انتقاد از مقامهای وزارتهای مهاجران و خارجه می گوید که به دلیل وضعیت بدی مهاجران افغان در یونان و عدم رسیدگی به مشکلات شان، سالانه شماری از جوانان افغان خودکشی می کنند.
آقای پشتون گفت: «سیزده سال است که در یونان زندگی میکنم. این کشور پس از پاکستان و ایران، سومین کشوری است که مهاجران در وضعیت بدی زندگی می کنند. هر مهاجری که داخل یونان میشود حدود ١٢-١٨ ماه زندانی میشود. در حال حاضر ١٢٠٠ مهاجر افغان در زندانهای یونان هستند.»
او افزود: «مهاجران افغان در بهار از مسیر ترکیه وارد یونان می شوند و زمستان یونان را ترک میکنند. هیچ نوع سهولت و امکانات زندگی برای مهاجران وجود ندارد. فقط در یونان یک-دو ارگان خیریه و برخی از خانوادهها نان و غذا در روی سرکها به مهاجران می دهند. حتا در کمپ کرینتوس شماری از مهاجران خود کشی کردند.»
به گفته او، افغانستان در یونان تاکنون سفارتخانه ندارد و دیپلماتهای افغان از سفارت این کشور مقیم بلغارستان در جریان هر سه ماه یک بار برای مدت ده روز به منظور بررسی وضعیت مهاجران افغان در یونان میآیند و در جریان ده روز که هستند به مشکل مهاجران رسیدگی کرده نمی توانند.
با این حال، آقای پشتون از شوراى ملى می خواهد تا به صورت اساسی مشکلات مهاجران افغان در کشورهای اروپایی به ویژه یونان را بررسی و به آن رسیدگی کند.
او با انتقاد از مقامهای حکومت، مدعی است که ارگ و مسوولان وزارت خارجه و مهاجران تلاش می کنند تا مشکلات مهاجران در کشورهای اروپایی حل نشود.
جانان موسی زی سخنگوی وزارت امور خارجه تایید می کند که مهاجران افغان در یونان در وضعیت بدی قرار دارند، اما می گوید که آنان در راستای مشکلات مهاجران تلاش جدی می کنند.
آقای موسی زی گفت: «متاسفانه یک تعداد از مهاجران افغان که در یونان در وضعیت بدی زندگی به سر می برند واقعیت دارند؛ اما سفارت افغانستان در بلغارستان تلاش می کند تا این مشکل را حل کند.»
شماری از اعضای ولسى جرگه نیز با تایید مشکلات مهاجران افغان در کشورهای خارجی، مقامهای وزارت مهاجرين و عودت کنندگان را به کمکاری و عدم مسوولیت پذیری متهم می کنند.
ناهید فرید از اعضای کمیسیون روابط بین الملل ولسى جرگه گفت: «ما چرا وزارت مهاجران داریم؟ به دلیل این که مشکلات حدود ٦ میلیون مهاجر افغان را که دسترسی به کار و مسکن ندارند، حل کند. وزارت باید به جای که این پالیسی خوب داشته باشد می رود موافقتانه با کشورهای اروپایی امضا می کند.»
او افزود: «متاسفانه وقتی که نمایندگان دولت افغانستان موافقتانه را امضا می کنند ده فکر منافع مردم افغانستان نیستند. در حال حاضر خروج اجباری جریان دارد و این خلاف معاهدات و خلاف اصول انسانی است. مهاجران ما به دلیل این که دولت از آنان حمایت نمی کند زمینه کار را مساعد نمی کند؛ این جا را ترک می کنند. اگر موافقتنامه امضا میشد باید مشکلات بررسی میشد نه این که اخراج شوند.»
با آن که در جریان دو سال گذشته، اخراج اجباری مهاجران افغان از کشورهای ایران، پاکستان، استرالیا و برخی از کشورهای اروپایی افزایش یافته است و در ضمن شماری از مهاجران افغان در وضعیت بدی در کشورهای یونان، ایتالیا و برخی دیگر کشورها قرار دارند، دیده شود که چه زمانی این مشکلهای مهاجران حل خواهد شد؟
مشارکت رسانه هاى آزاد که متشکل از آژانس خبرى پژواک، کليد گروپ، روزنامه هشت صبح و موسسه نشراتى سبا مى باشد، در بخش فساد اداری و نقض حقوق بشری گزارش های تحقیقی تهیه مى کند.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP