“سیستم آموزشی افغانستان متناسب با بازار کار نیست”

کابل (پژواک، ٦ حمل٩٢): نتایج یک تحقیق نشان می دهد که افغانستان به عنوان یکی از جوان ترین کشورهای جهان، با ضعف در آموزش و نبود فرصت های کاری برای جوانان، مواجه است.

نتایج این تحقیق که از سوی گروه تحقیق و دفاع از حقوق بشر، با پرسش از 450 جوان در سه ولایت کابل، بلخ، ننگرهار و بامیان طی یک سال انجام شده است، روز چهارشنبه اعلام گردید.

در خبرنامه ای که از سوی این نهاد، به دسترس آژانس خبری پژواک قرار گرفته، آمده است که 63.5 درصد جمعیت افغانستان را جوانان تشکیل می دهد، که می تواند یک فرصت و یا یک تهدید برای آیندۀ کشور باشد.

گروه تحقیق و دفاع از حقوق بشر افزوده است: در صورتی که افغانستان بتواند این نیروی جوان را به درستی مدیریت کند، کشور به سوی آبادانی و پیشرفت خواهد رفت و در غیر آن، این جمعیت جوان باعث مشکلات فراوانی خواهدشد.

این نهاد، از آموزش و کار به عنوان دو عنصر مهم در مدیریت نیروی جوان کشور نام برده و تاکید کرده است که دسترسی به آموزش خوب، می تواند زمینۀ دسترسی به کار را فراهم کند و با کاهش فقر، زمینه توسعه نیز فراهم شود.

افزون براین، گروه تحقیق و دفاع از حقوق بشر، توصیه کرده است تا دولت افغانستان در این راستا، پالیسی آموزش بازار محور را که بتواند دسترسی برابر و فراگیر آموزش را مطابق با تقاضای بازارکار برای همه فراهم کند، ایجاد نموده و فرصت های شغلی را برای جوانان توسعه دهد.

اسدالله زمری مسوول تحقیق و دادخواهی این نهاد، به خبرنگاران گفت که در حال حاضر، ٤٦ درصد کودکان در کشور، به مکتب دسترسی ندارند و 54 درصد آنان در همان سال اول، مکتب را به دلیل نبود امنیت و یا مشکلات اقتصادی ترک می کنند.

به گفته وی، آمار سال ١٣٩١ نشان می دهد که از مجموع 156 هزار شرکت کننده امتحان کانکور، تنها ٣٨ هزار تن آنان جذب مؤسسات تحصیلات عالی شده اند و متباقی، بی سرنوشت مانده اند.

زمری در عین حال افزود که متمرکز شدن زمینه های آموزش عالی در شهرهای بزرگ، سبب شده است که شمار زیادی جوانان، برای ادامه تحصیل، از زادگاه خود مهاجر شوند.

این مسوول گروه تحقیق و دفاع از حقوق بشر گفت که مطابق با یافته های آنان، بیش از ٤٦ درصد مهاجرت های داخلی جوانان، به خاطر تحصیل و نزدیک به ٣٢ درصد هم، به خاطر کاریابی بوده است.

از 450 شرکت کننده در این تحقیق، حدود ٣٨ درصد گفته اند که متناسب به تحصیل خود، کار می کنند؛ اما 32 درصد از انجام کار برخلاف رشته تحصیلی خود، سخن گفته اند.

٣٧ درصد این جوانان، از نبود فرصت های کاری، ٢٠ درصد از نداشتن تجربه کاری و بیش از هفت درصد هم از محدودیت های اجتماعی، به عنوان دلیل اصلی بیکاری خود، نام برده اند.

اما اسدالله زمری از آنچه که ضعف در نصاب تعلیمی، محدودیت انتخاب رشته تحصیلی در امتحان کانکور و نبود کار متناسب به رشته تحصیلی خواند، به عنوان مشکلات عمدۀ جوانان نام برد.

وی همچنان گفت که نتایج این تحقیق نشان می دهد که 6/62 درصد جوانان با اتکا به دوستان خود، حدود 58 درصد آنان نیز از طریق اعضای خانواده و 32 درصد نیز از طریق بازار، کار پیدا کرده اند.

این مسوول گروه تحقیق و دفاع از حقوق بشر گفت که اتکا به دوستان و اعضای خانواده برای یافتن کار، سبب استخدام افراد بی کفایت و کاهش انگیزۀ کاری و خلاقیت کاری شده است.