کابل (پژواک،٣٠ حمل٩٣): عبدالستار سیرت از چهره هاى سياسى افغان مى گويد که برای جلوگيرى از بحران و جنگ در کشور باید حکومت موقت ايجاد شود.
داکترعبدالستار سيرت يکی از نامزدان رياست ادارۀ موقت افغانستان در نشست بن و نامزد رياست جمهورى انتخابات سال ١٣٨٣ افغانستان بود؛ اما نتوانست کرسى هاى يادشده را از آن خود کند.
وى که اخيراً از ايالات متحدۀ امريکا وارد افغانستان شده است، امروز در نشست خبرى در کابل گفت که در ١٣ سال گذشته، جامعه جهانى توجه بى سابقه به افغانستان داشته؛ اما از آن استفادۀ درست صورت نگرفته و هنوزهم افغانستان درحالت بحران قرار دارد.
سيرت در چند سال اخير، چندين بار به خاطر عبور از مشکلات کنونى افغانستان؛ طرح ايجاد حکومت موقت را مطرح نموده است.
از وى در نشست امروز پرسيده شد که با در نظرداشت رفتن مردم افغانستان در شرايط سخت در انتخابات ١٦ حمل رياست جمهورى و شوراهاى ولايتى به پاى صندوق هاى راى، آيا هنوزهم او چنين طرحى را دارد يا خير؟
سيرت در مورد گفت: “طرح حکومت موقت مربوط به اين است که ما جلو بحران را گرفته نتوانيم، اگر بحران درافغانستان ادامه پيدا کند و صلح تامين شده نتواند، و جنگ دوام يابد، در آن صورت راه بجز از اين نيست که نظام سياسى را که تهداب آنرا کج گذاشتيم، از سر درست کنيم و يک دوره انتقالى و موقت را بياريم که دوباره ما کمبودى ها و کاستى ها را تصحيح کنيم و يک نظام سياسى نو را بسازيم و بعداً به يک انتخابات سالم و صادق زمينه را مساعد بسازيم.”
به گفتۀ موصوف، اگر نظام آيندۀ کشور که درنتيجه انتخابات به ميان مى آيد، بحران را متوقف و وضعيت را بهترسازد، مورد تاييد خواهد بود؛ درغيرآن نياز به يک اداره موقت مى باشد.
موصوف مدعى است: “کميسيون هاى انتخاباتى، مستقل نمى باشند؛ اما با آن هم اگر نتيجۀ کارشان مورد قبول مردم بود، آنرا احترام خواهيم کرد واگر اين کميسيونها موجب تشنج شد، مسوول آن خود کميسيونها و رهبرى اداره فعلى می باشد.”
وى همچنان گفت هرحکومتى که در نتيجه انتخابات به ميان آيد، با آن به شرطى همکارى خواهد کرد که ادامۀ حکومت فعلى نباشد.
سیرت چند روز قبل در نشست خبرى در کابل، طرح جبهه ملى صلح را مطرح کرد و گفت که اين جبهه به اساس تحليل همه جانبه جامعه افغانى، بر پايۀ واقعيت هاى عينى و خواست هاى ملى به وجود آمده که در ترکيب ساختارى آن، تمام نيروهاى صلح خواه سهم دارند.
وى در نشست خبرى امروز نيز با اشاره به اين موضوع گفت: “صلح توسط کسانى که جنگ کرده اند تامين شده نمى تواند، دوطرف جنگ مخصوصاً در فرهنگ ملى افغانستان خود شان صلح نمى کنند؛ هميشه براى ايجاد صلح، يک طرف ثالث بيطرف وخيرخواه به کار است.”
وى گفت: “اتکای ما در ايجاد صلح و درآوردن نظام سياسى ملى، مسوول و قانونى بعد از توفيق خداوند، به نيروى طبقه جوان کشور می باشد؛ البته تجربه موسفيدان، استادان و رهبران ملى افغانستان که دست و نفس شان الوده نيست، آنان نيز قابل احترام و پيروى هستند که با آنان نيز بايد اتکا شود.”
