باميان(پژواک،٢٥ ثور٩٣): “درمورد نقش زنان در جامعه، باید فرهنگسازی شود وهمه مردم افغانستان این اجازه را به زنان بدهند که در عرصه های سیاسی، اجتماعی و رهبریت نقش داشته باشند.”
اين گفتۀ ذکیه رضايی ریيس امور زنان دایکندی است که آنرا در نشستى انعکاس داد که در رابطه به اهميت قطعنامۀ ملل متحد در مورد پلان عمل ملى نقش زنان افغانستان در باميان، داير گرديد.
وى دراين نشست که در آن، بيش از پنجاه تن به شمول نمايندگان وزارت خارجه، شبکه زنان افغان، مجامع مدنی، فعالین حقوق زن و اراکین دولتی باميان و دايکندى شرکت داشتند، افزود که مشکلات زنان زمانی کم خواهد شد که باورمندی به وجود بیاید که زنان میتوانند در بخش های کاری و رهبری، کار نموده و موفق میباشند.
راضيه ابراهيمى يکى از فرهنگيان ولايت باميان گفت که وضعيت زنان اين ولايت، نسبت به ولايات ناامن خوب است؛ زنان با کار کردن در عرصه هاى مختلف، در رشد اقتصاد خانوادۀ خود نقش برجسته دارند؛ اما اختيار پول دستمزد خود را ندارند و اين پول را مردان خانواده تصاحب ميکنند.
وى به آژانس خبرى پژواک گفت که باميان در هشت سال گذشته، يگانه والى زن به سطح کشور داشت، ١٣ درصد خانم ها در ادارات دولتى کار ميکنند و حدود پنجاه درصد دختران، در مکاتب درس ميخوانند که خود بهبود وضعيت اين قشر را نشان ميدهد.
خانم ابراهيمى افزود که نسبت به باميان که ولايت امن است، حقوق زنان در ولايات ناامن که در آن جنگ جريان دارد، بيشتر زير پا ميشود که بايد مطابق قطعنامۀ ملل متحد، زنان افغانستان به حقوق خود برسند.
در قطعنامۀ ١٣٢٥ شورای امنیت سازمان ملل متحد که ١٨ ماده دارد و در سال دوهزار ميلادى به تصویب رسیده، تاکید شده است که زنان در عرصه های امنیت وصلح، سهیم باشند و دولت های عضو ملل متحد، باید در این مورد تدابیر ویژه را روی دست بگیرند.
خجسته فنا ابراهیم خیل ریيس حقوق بشر وامور بین المللی زنان در وزارت امور خارجه گفت که براساس همين قطعنامه، “پلان عمل ملی نقش زنان براى صلح در افغانستان” در حال تهيه شدن است و ازهمين رو، آنها با تدوير ورکشاپ ها در ولايات نظر مسوولان و نهادهاى محلى و مدنى را ميگيرند و در آن ميگنجانند.
وى افزود که این پلان عمل بر اساس تلاشهای دولت ونهادهای جامعه مدنی تحت رهبری وزارت خارجه تسوید گردیده و با درنظرداشت مشوره های مردم درسراسر کشور، تا ختم سال ٢٠١٤ نهایی گرديده و تا سال ٢٠١٨ قابل تطبیق خواهد بود.
دراين قطعنامه درج است: همانطورى که زنان از ناحيۀ جنگ متضرر ميشوند، بايد در تامين صلح و امنيت نيز نقش داشته باشند و هدف برگزارى نشست هاى وزارت خارجه در ولايات هم، همين است که حقوق زنان تامين گردد.
محبوبه سراج عضو شبکه زنان افغان ویکی از استادان این ورکشاپ گفت: “متاسفانه در افغانستان اراده سیاسی وجود ندارد و به همین علت است که زنان نمیتواند رول اساسی را در ادارات داشته و بیشتر، نقش شان سمبولیک به حساب می آید.”
اما وى علاوه کرد که تلاش دارند تا این پلان ساخته شود و زنان بیشتر در صلح وامنیت نقش داشته و همانگونه که زنان در یک کشور در حال منازعه متضرر میشوند، در قسمت تامین امنیت وصلح هم باید نقش داشته باشند.
حیات الله روستا زاده ریيس امنیت ملی بامیان، درسخنان خود گفت که زمانی این قطعنامه در افغانستان اجرا خواهد شد، که امنیت تامین شود.
وی افزود که نقش زنان در تامین امنیت و در فراهم آوری صلح، برجسته بوده؛ اما مشکلات وعوامل بیرونی و داخلی امنیت، این نقش را ضعیف ساخته است.
محمد آصف مُبلغ معاون والى بامیان، با تاکید بر اینکه زنان نصفى از پیکر جامعه بوده ومیتوانند نقش فعال در کشور و اداره داشته باشند، بحث وتبادل نظر و راهکارهای عملی و اجرايى این پلان را مهم خواند.
وى گفت که هر کشور، پلانهای رسیدن وسهیم شدن زنان درعرصۀ امنیت وصلح را نظر به عنعنه و کلتور خود خواهد داشت؛ ولی تاکید کرد که دولت از سهیم ساختن زنان در تامین امنیت و مشارکت زنان در پروسۀ صلح استقبال میکند.
