آب شور، مشکل جدى هزاران خانواده در بادغيس است

قلعه نو( پژواک ٢٨ سرطان ٩٣): آب شور؛ مشکلى است که باشنده گان برخی مناطق مرکز و دو ولسوالى بادغيس از آن رنج مى برند و سبب ايجاد مشکلات صحى براى تعداد آنها شده است. 

مرکز و ولسوالى هاى مقر و آبکمرى بادغيس، آب شيرين ندارد. برخى باشندگان اين مناطق از آب ذخيره شدۀ باران و يا هم آب شور استفاده مى کنند؛ اما کسانى که توان اقتصادى دارند، آب شيرين را خريدارى مى کنند.

ادارۀ ثبت احوال نفوس بادغيس، تعداد باشندگان مناطقى که آب شيرين ندارد، حدود ٢٠٠ هزار تن تخمين مى کند.

عبدالروف باشنده سنگ آتش ولسوالی مقر، به آژانس خبرى پژواک گفت که به دلیل شور بودن آب این مناطق، حفر چاه نيز مفید نبوده و باشندگان اين ولسوالى، آب باران را در حوض هاى سرپوشيده ذخيره کرده و از آن استفاده مى کنند. 

اما به گفتۀ او، آب ذخيره شده کفايت نمى کند؛ زيرا ذخایر آب ساخته شده کلان نمى باشد و مردم به دليلى حوض هاى بزرگ ساخته نمى توانند که آب ذخيره شده با گذشت زمان زياد، فاسد و غیرقابل استفاده مى گردد.

آب شيرين، به منطقه سنگ آتش توسط تانکرهاى آب از ولسوالى قادس که در٥٠ کيلومترى اين منطقه موقعيت دارد و يا هم از چشمۀ شیرین ولسوالی آبکمری که در ٦٠ کيلومترى قرار دارد، انتقال داده مى شود.

به گفتۀ عبدالرووف کسانى که توان اقتصادى دارند، يک بشکه ١٨ ليترۀ آب شيرين را ٥٠ افغانى خريدارى مى کنند؛ اما کسانى که توان اقتصادى ندارند، زمانى که آب باران در ذخيره ها تمام شود، از آب شور استفاده مى کنند.

وى علاوه کرد: “خودم شاهد هستم کسانی هستند که توان خرید آب و یا ذخیرۀ آب باران را ندارند، از آب شور استفاده مى کنند که شمارى آنها به مريضى قى و اسهال مبتلا مى شوند.”

وى به گونۀ مثال گفت که محمديوسف يک تن از باشندگان سنگ آتش، چند روز پيش دو طفلش را که به قى و اسهال مبتلا بودند، توسط مرکب به کلينيک اين منطقه انتقال داد.

عبدالرووف افزود: “يوسف یک دهقان است، توان خريد آب شيرين را ندارد؛ اما داکتر به او توصيه کرده است که اطفالش بايد از آب شور استفاده نکنند.”  

وى حالت محمديوسف را مايوس کننده دانسته، از مقام هاى مسوول خواست تا به اين مشکل مردم رسيدگى کنند.

عبدالباعث باشنده مرکز ولسوالى آبکمرى اين ولايت نيز از مشکل نبود آب شيرين در مناطق مربوط به مرکز اين ولسوالى شکايت دارد.

وى گفت که چشمه آب شيرين از قريۀ آنها حدود ٥ کيلومتر؛ اما از برخى مناطق اين ولسوالى تا ١٢ کيلومتر فاصله دارد.

به گفتۀ وى، در این ولسوالى نيز برخى مردم از آب ذخير شدۀ باران و تعدادى هم از آب شور استفاده مى کنند و برخى ها، يک بشکه ١٨ ليترۀ آب شيرين را ٤٠ تا ٥٠ افغانى خريدارى مينمايند.

موصوف علاوه کرد: “شما مى دانید که مردم بادغیس، اکثراً مالدار هستند و یا شغل دهقانی دارند و در این فصل همه از داخل قریه جات کوچ کرده، یا در داخل جنگل پسته و یا بخاطرجمع آوری حاصلات شان به کوه مى روند، که درآن مناطق آب وجود ندارد و مجبورهستند تا از آب شور دریاى آبکمری که ذریعۀ مرکب ها انتقال مى دهند، استفاده کنند.”

عبدالباعث گفت که استفاده از آب شور و غيرصحى، باعث مشکلات صحى براى مردم مى شود: “من شاهد دو طفل همسایه بودم که چند وقت پيش به اثر مریضی “کولرا” ازبین رفتند.”

منابع يادشده از مسوولان مى خواهند تا به اين مشکل آنها توجه نموده و در راستاى تهيه آب شيرين براى آنان، اقدامات لازم را روى دست گيرند.

اما انجنیر محمدعثمان معاون ریاست انکشاف دهات اين ولايت گفت که در سال هاى اخير، براى آن عده فاميل هايى اين دو ولسوالى که از آب شور دريا استفاده مى کردند، ذخيره هاى کوچک آب ساخته شده تا در آن، آب باران جمع آورى و از آن استفاده کنند.

وى علاوه کرد: “همین اکنون مردم از آن حوض ها استفاده می کند؛ اما در مورد اينکه به اثر بی توجهی خود مردم، حوض ها از آب باز می ماند، باید خود مردم جواب بگویند.”

موصوف، خاطرنشان کرد که سال گذشته پروژۀ انتقال آب شيرين از ولسوالى قادس اين ولايت به قلعه نو روى دست گرفته شد؛ اما به دليل ممانعت مردم قادس تا حال عملى نشده است.

به گفتۀ وى، تلاش ها ادامه دارد تا بعد از قناعت دادن به مردم قادس، کار اين پروژه آغاز شود.

موصوف خاطرنشان کرد که در درازمدت مى تواند شبکه يادشده، از قلعه نو به ولسوالى هاى مقر و قادس نيز توسعه داده شود.

مشکل آب شور در قلعه نو مرکز اين ولايت نيز وجود دارد.

انجنیرعبدالحمید باشنده شهر کابل که براى انجام کارى به قلعه نو رفته است گفت که در قلعۀ نو، نل هاى آب موجود است؛ اما آب شبکه آبرسانى قلعه نو قابل نوشيدن نمى باشد، ذايقهۀ خوب ندارد و گفته مى شود که گچ دارد.

موصوف گفت: “ما خو از آب معدنى استفاده مى کنيم؛ اما کسانى که توان خريد آب شيرين را ندارند، واقعا مشکل است؛ اما مجبور هستند که از آب نل استفاده کنند.”

انجنير عبدالحميد گفت که دولت، بايد به رفع اين مشکل توجه جدى کند؛ زيرا صحت آن عده باشندگان شهر قلعه نو را تهديد مى کند که توان خريد آب شيرين را ندارند.

اين درحالى است که براى آب آشاميدنى باشندگان قلعه نو، دو دستگاه تصفيه کننده برای آب چشمه “قرقيتو” در  مرکز اين ولايت نصب شده است.

آب اين چشمه بعد از تصفيه، از طريق شبکه اى که در زمان حکومت محمد داوود ايجاد و سال گذشته به همکارى تيم بازسازى ولايتى اسپانيا بازسازى شد، توزيع مى گردد.  

اما عبدالمجيد باشنده قلعه نو نيز گفت که آب يادشده قابل نوشيدن نيست؛ زيرا گچ دارد و کمى شور نيز مى باشد؛ اما براى  رفع ساير نيازمندى ها از آن استفاده شده مى تواند.

وى از توزيع غيرعادلانۀ اين آب نيز شکايت نموده گفت که برخى مناطق قلعه نو، در يک ماه تنها براى چند ساعت از آب نل مستفيد شده مى توانند؛ اما نل هاى برخى مناطق طور ٢٤ ساعته آب دارند.

عبدالمجيد افزود که اکثريت مردم قلعه نو، ناگزير از آب برف و باران، برخى ها از آب معدنى موجود در بازار و تعدادى هم از آب شور چاه ها استفاده مى کنند.

عبدالسلام محمدی آمر آبرسانی این ولایت تاييد کرد که آب شبکه چشمه قرقیتو، ظرفيت بيش از شش اينچ آب را ندارد و نیازمندی را رفع کرده نمی تواند؛ اما تاکيد دارد که تمام مردم شهر قلعه نو، ازطريق اين شبکه آبرسانى هر چهار روز بعد، آب مى داشته باشند.

وى علاوه کرد که آب شبکه آبرسانى قلعه نو، گچ ندارد و قابل نوشيدن است.

داکتر محمد ابراهیم محمدی، سرطبیب شفاخانه بادغیس، مشکل کمبود آب اشامیدنی صحی در این ولایت را تایید کرد و گفت که آب غيرصحى و شور، عامل برخى بيمارى ها در اين ولايت شده است. 

موصوف گفت که آب غيرصحى در اين ولايت، سبب بروز امراض کُليوى، معده، سنگ مثانه، طرق بولى و غيره شده است.  

وى بدون ارائه آمار، گفت که شمار زيادى  ازهمچو بيماران، به شفاخانۀ يادشده مراجعه کرده اند.

داکترمحمدی به مردم توصیه کرد تا آب شیرین صحی را به هرقیمتى که باشد براى حفاظت جان خود مخصوصاً اطفال شان، دريافت  نموده و از آن استفاده کنند.