شبرغان (پژواک، ٩ اسد٩٣): مردم ولسوالى آقچۀ ولايت جوزجان، ازآب تلخ و شور استفاده ميکنند؛ اين نوع آب، باعث شيوع امراض شده و زمين ها به علت کمبود آب زراعتى خساره مند گرديده است.
وضعيت تا حدى طاقت فرسا است که مردم ناگزيراند که آب شيرين را در بدل پول خريدارى نمايند.
عمر ضیا، یکتن از باشندگان ولسوالی آقچه میگوید که مردم از دسترسی به آب آشامیدنی، دچار مشکل بوده و خانواده ها مجبوراند که بخاطر دسترسی به آب آشامیدنی، یکمقدار پول را به مصرف برسانند.
وى به آژانس خبرى پژواک گفت که آب شيرين، ذریعۀ ریکشاها از مناطق دور انتقال داده ميشود و مردم، يک بُشکه آب را ١٠ تا ٢٠ افغانی خریداری ميکنند.
اين باشنده افزود: “اگر مصرف آب یکروزه یک خانواده را صد لیتر سنجش کنیم که ده بشکه میشود، مصرف یکماهۀ یک فامیل سه هزار افغانی میشود که برای اکثر خانواده ها پرداخت این پول ممکن نیست.”
عمر ضيا گفت که برخی خانواده ها به علت عدم آب آشامیدنی، از آب حوض و یا جوی استفاده میکنند که مشکلات صحی را به بار می آورد و اکثر اطفال و پیرمردان به امراضی چون اسهال، قی و استفراغ مبتلا میگردند.
سمندر باشنده قریه لغمانی های آقچه میگوید که در این فصل سال، آب جوی نیز کم میشود و مردم نا گزیر میشوند که از آب های گندیده حوض ها استفاده کنند.
وى اضافه کرد که مردم دیگر چاره اى ندارند، یا باید برای خریداری آب پول بپردازند و یا از همان آب گندیده استفاده نمايند.
سمندر که پوست حیوانات را میخرد و میفروشد، گفت: “زند گی مه خوب اس، یک تانکر پنجصد لیتره آوه (آب) سه صد روپه میخرم، کتیش چند روز گزاريم میشه، لیکن هر کس اوه خریده نمیتانه.”
وى علاوه کرد که آب های زير زمينى در ولسوالی آقچه تلخ و شور است و استفاده از این آب انسان را به اسهالات شدید مبتلا میسازد.
به گفتۀ سمندر از يکصد حلقه چاه که مردم در اینجا حفر میکنند یک چاه، آب شیرین میدهد؛ آنهم چاه هايی که در نزدیکی دریا حفر میشود.
موصوف گفت که آب این چاه ها هم، بستگی به آب دریا دارد؛ وقتی در دریا آب باشد، چاه آب دارد؛ ولی وقتی آب دریا خشک شد، چاه ها نیز خشک ميشود.
این درحالى است که مسوولان شفاخانه ولسوالی آقچه میگویند که ازدو صد مریضی که آنها در یک روز معاینه و تداوی میکنند، سوم حصۀ آنها را افراد مصاب به اسهال تشکیل میدهد.
داکترنجیب الله فرهنگ مسوول اين شفاخانه گفت که درجریان یکروز، از آقچه وچهارولسوالی همجوار آن حداقل ٢٠٠ تا ٣٠٠ مریض مراجعه میکنند که يکصد تن آنها به شمول ٨٠ طفل مصاب به اسهال میباشند.
وی، دلیل مصاب به اسهالات را استفاده ازمنابع آب سرباز، آب جوی وحوض و آب شور و تلخ عنوان نموده، افزود که مردم اطراف ولسوالی آقچه و چهارولسوالی همجوارآن، از همين آب ها استفاده میکنند.
داکتر فرهنگ گفت: “هرچند ما در ولسوالی آقچه نود درصد حوضهای آب آشامیدنی را کلوریشن نموده ایم، ولی دربرخی از مناطق مردم نمیگذارند تا ما آب های حوض شان را کلوریشن کنیم؛ زیرا کلورین کمی طعم آب را تغییرمیدهد و آنها ازهمین بابت اجازه نمیدهند تا آب شان صحی شود.”
به گفتۀ وى، شماری از افرادى که به اسهالات مصاب اند، ازهمین نواحی اند که حفظ الصحه را مراعات نمیکنند و استفاده از آب غیرصحی برای شان مشکلات به بارآورده است.
مسوول شفاخانه آقچه، خاطرنشان ساخت که به احتمال زیاد درماه پیش رو، واقعات اسهالات بلند خواهد رفت؛ زیرا سطح آب درجوی ها کم میشود و آب حوض ها نیز میگندد، که این مشکلات درقسمت ازدیاد امراض فصلی نقش دارد.
در این حال، دهاقين ولسوالی آقچه ازکمبود آب زراعتی شکایت دارند و میگویند که کمبود آب به زمين هاى شان ضرر رسانده است.
ولسوالی آقچه، یک دریا دارد که به سه قسمت تقسیم شده وآب زراعتی به مناطق مختلف تقسیم ميگردد.
فقیر محمد باشندۀ قریه غضنفر با عصبانيت گفت: “ده بالاجوی او (آب) است لیکن برى ما مردم او نمیرسه؛ ای چه رقم دولت اس، چه رقم حکومت اس که ازحال واحوال ما مردم پرسان نمیکنه!”
این دهقان علاوه کرد که به علت عدم دسترسی به آب، فصول زراعتی شان سوخته است.
وى ميگويد که دوصد جریب زمین را گندم و کنجد کشت کرده بود؛ اما به علت نبود آب کافی شاید به مشکل بتواند تخم کشت کردۀ خود را دوباره جمع آوری کند و حد اقل از این بابت، دوصد هزار افغانی خساره مند خواهد شد.
فقير محمد، دلیل عمدۀ عدم دسترسی دهاقين را به آب زراعتی، موجودیت پمپ های آب کشی در مسیر دریا عنوان کرد که توسط شماری از زورمندان در مناطق بیرون از محدودۀ ولسوالی آقچه نصب شده است و فعالیت این پمپ ها با عث خشکیدن آب دریا میشود.
اما احمد قُل ولسوال آقچه گفت که آنها تمام مسوولان مربوطه را به طورشفاهی وکتبی از مشکلات مردم ازناحیه کمبود آب آشامیدنی وزراعتی مطلع ساخته و اگر آب زراعتی تامین شود، آقچه وچهارولسوالی همجوارآن (خانقاه ، فیض آباد، منگجيک ومردیان) به گُدام حبوبات درشمال کشورتبدیل خواهد شد.
وی علاوه کرد که به علت نبود آب زراعتی، هزاران هکتار زمین دهاقين خساره ديده و حاصل ناچيزى از آن برداشته اند.
ولسوال آقچه گفت که آب زراعتی اين پنج ولسوالى، از ولایت بلخ تامین میگردد و نسبت موجودیت واترپمپ های قوی درمناطق دورتر از ولسوالی آقچه درمسیر دریا، باعث خشکیدن آب دریا شده و آب مورد نیاز برای زارعین جوزجان نمیرسد.
احمد قل گفت: ((ما بارها برای رفع این معضل اقدام کرده ایم و به کمک نیرو های امنیتی جوزجان و بلخ، واتر پمپ ها را از نزد مردم جمع نموده ایم، ولی تا کنون نتیجۀ مثبت ازآن نگرفته ایم.))
ولسوالی آقچه داراى هزاران هکتار زمین لا مزروع نيز است که به علت کمبود آب زراعتی از این زمین ها استفاده نمى شود.
مسوولان محلى میگویند که اگر آب زراعتی اين پنج ولسوالى که هشتاد درصد آنها زراعت پیشه اند، تامین گردد زراعت رشد کرده و جوزجان در سطح شمال به ولايت حاصلخيز تبديل خواهد شد.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP