فيروزکوه(پژواک،٣٠سنبله ٩٣):کمیسیون حقوق بشر ولايت غور ميگويد که ٨٠ درصد مکاتب دخترانه دراين ولايت مسدودو يا تعطيل بوده و عوامل عمدۀ آنرا فساد و ضعف مدیریت معارف وموجودیت زورمندان وفرهنگ های ناپسند تشکيل ميدهد.
اما مسوولان معارف ميگويند که تعداد انگشت شمار مکاتب، در برخى ساحات به علت ناامنى موقتاً بسته شده و سپس باز گرديده اند.
غور، از جملۀ مناطق مرکزى بوده و بيش از ٨٠٠ مکتب به شمول ١٩٠ مکتب دخترانه دارد.
تعدادمجموعى شاگردان دختردراين ولايت، به اضافه از ٨٤ هزار تن و از پسران به ١٢٥ هزار تن ميرسد.
دفتر ولايتى کميسيون مستقل حقوق بشر درغور، وضعيت مکاتب دختران را نگران کننده، خوانده ميگويد که هشتاد درصد اين مکاتب، مسدود و يا تعطيل هستند.
جوادرضايی ريیس اين دفتر، به آژانس خبرى پژواک گفتکه اين مکاتب در سه سال اخير درولسوالى های پسابند،تیوره،شهرک،دولینه،چهارسده وتولک و مناطق مرغاب و شویچ مربوط مرکز غور، مسدود بوده و دختران را سخت با چالش مواجه ساخته است.
وى افزود که دسترسی به تعلیم وتربیه یکی ازمهمترین حقوق بشری براى مرد و زن بوده و محروم بودن دختران ازدسترسی به تعلیم،نقض بزرگ حقوق بشراست.
رضايی، میزان اشتراک دختران درمکاتب ولسوالی هاى دولتيار و لعل وسرجنگل را قناعت بخش خوانده گفت که سايرمکاتب تنها برای امتیازگیری فعال اند.
رئیس حقوق بشر غورعلاوه کرد: “تمام امتیاز مکاتب دخترانه که مسدود است، یا به جیب مسوولان معارف میرود ویاهم به مخالفان مسلح دولت سپرده میشود.”
رضايى، فساد وضعف مدیریت دراداره معارف، موجودیت افرادمسلح غیرقانونى، مخالفان مسلح، زورمندان وفرهنگ های ناپسندرا ازعوامل مسدودى مکاتب عنوان کرده، گفت که کميسيون حقوق بشر، داد خواهی های زیادی دراین باره نموده؛ اما کسی به آن توجه نکرده است.
مريم متعلم صنف دهم ليسۀ نسوان خفک در حومۀ مرکز ولسوالى چهار سده گفت که اين ليسه از دو سال بدينسو، به روى شاگردان بسته است.
وى افزود که بخصوص امسال فعاليت مخالفان مسلح، در محل بيشتر شده و آنها هشدار داده اند که دختران به مکتب نروند.
مريم علاوه کرد که دو سال قبل که مکتب شان فعال بود و مخالفان مسلح وجود نداشتند؛ درس منظم نبود، معلمين انگشت شمار به مکتب مى آمدند و اکثر آنها مسلکى نبودند. به همين علت، شاگردان به شکل وقفه يى مکتب ميرفتند و سالانه از يک صنف به صنف ديگر ارتقا مينمودند.
اين شاگرد گفت که اکنون صدها دختر به شمول وى به علت مسدودى ليسه، از درس و تعليم بازمانده و با سرنوشت نامعلومى مواجه اند.
وضعيت معارف در اطراف مرکز غور نيز نگران کننده است.
شاه گل ١٧ ساله متعلم صنف هشتم مکتب “بند امیر” که در ٢٠ کيلومترى مرکز غور قرار دارد گفت که تا صنف ششم به مکتب رفته، ولی دوسال میشود که مکتب آنها به نام بوده و دختران به مکتب نميروند.
وى افزود: “مه علاقه زياد دارم که به مکتب برُم و درس بخوانم و آینده خوب داشته باشم و معلم شوم، ولی مکتب ما فعال نیس، معلمین معاش میگيرن، مگربه مکتب حاضر نمیشن.”
اکثر دختران لیسۀ اخته خانه که در١٠ کیلومتری مرکز غور واقع است، نيز به مکتب نمیروند.
یکتن ازشاگردان اين مکتب که نخواست اسمش ذکر شود، گفت کهمکتب نمیرود؛ چون معيارهايى که براى يک مکتب نياز است، وجود ندارد.
به گفتۀ وى،اکثر معلمین درک ندارند وتعداد کمى معلمين که حاضر ميشوند، توانايى درس دادن را ندارند.
محمد سلیم باشنده مرغاب مربوط مرکزغور نيز گفت که مکاتب دختران وپسران،از چهار سال بدينسودرين منطقه مسدود است وبه خصوصدختران، به مکتب نمیروند.
وى علاوه کرد که این منطقه، یکی از مراکز عمدۀمخالفان مسلح بودهو آنها مکاتب را به روی دختران بسته اند. قبل از آن برخى مکاتبى که فعال بود، تعداد کمى دختران به مکتب ميرفتند.
معصومه انورى ريیس امور زنان غورنيز گفت که سه سال است که مکاتب دخترانه درینولایت مسدودبوده وهزاران دختر،ازرفتن به مکتب محروم میباشند.
به گفته وی، ریاست معارف معاش معلمین این مکاتب راحواله واجرامینماید؛ اما اين معاشات به جيب برخى افراد ريخته ميشود و مکاتب،وسيله اى برای استفادۀ یکعده افراد شده است.
خانم انورى گفت: “فسادگسترده،حیف و میل کردن معاشات معلمین، اجیران وکارمندان قراردادی، ضعف مدیریت و قدرتمند بودن افراد مسلح و زورمندان، باعث میشود که ادارۀ معارف، معاشات را اجرا نماید و گزارش بدهد که گويا مکاتب دختران باز است وسالانه، نتایج هوايی آمده را به وزرات معارف ارسال کند.”
رييس امور زنان ازمسدودبودن مکاتب دخترانه ابرازنگرانی نموده، گفت که این مشکلات باعث بیسوادماندن دختران میشود. زمانیکه دختران به مکتب نروند،از سوى خانواده ها مجبور به کارشاقه ميشوند و یازودترازسن قانونی،به ازدواج داده ميشوندکه سبب خشونت علیه آنان ميگردد.
اما صبغت الله اکبری ريیس معارف غور، با رد هرنوع ادعا نسبت به مسدود بودن مکاتب، بخصوص مکاتب دخترانه گفت که دروازۀ مکاتب به طور عموم به روى شاگردان باز است واکنون در تمام نقاطى که حتى دولت حاکميت ندارد، عملاً درس جریان دارد.
به گفته وی،شمار محدودى از مکاتب در بعضی مناطق مانند ولسوالی های پسابند وچهارسده که ناامنی در آن بیشتر سایه افگنده،وجود دارد که گاهگاهی دو الی سه روز تعطیل شده و ناامنی ها روی کیفیت درس وتعلیم اثرات منفی گذاشته است.
ريیس معارف غور، ادعای ریاست امور زنان و کمیسیون حقوق بشر را بی مورد و دور از صلاحیت وظیفوی شان خواند.
اين درحالى است که قبلاً رييس معارف گفته بود که نا امنی وموجودیت افراد مسلح غيرقانونى وطالبان، از مشکلات عمده در برابر مکاتب محسوب شده و درگيرى ها بين افراد مسلح غيرقانونى و موجوديت طالبان، باعث گرديده که تعدادى از مکاتب در ولسوالى هاى دولينه و دولتيار و اطراف دوردست مرکز غور، مسدود بمانند.
به گفتۀ اکبرى، زورمندان دربسیاری اوقات مانع رفتن دختران به مکتب میشوند و زمانیکه سلاح غيرقانونى وجود داشته وجنگ باشد، مانع بزرگ سر راه معارف بوده و مقابله با آن مشکل است و بنابر همين مشکلات، آنها نمى توانند ازين مکاتب نظارت نمايند.
غور، از جمله ولایاتی است که در بیشترمناطق آن، عنعنات ناپسند هنوزهم پا برجا است و خانواده ها دختران خودرا از رفتن به مکتب باز ميدارند.
عبد الصمدباشنده قریه قطس حومۀ مرکز غورگفت: “دخترم تا صنف شش به مکتب میرفت، درین شش سال هیچ چیزى یاد نگرفت واکثر روزها پس از مدت کوتاهى، دوباره به خانه برمیگشت.”
وى گفت که معلم زن درمکتب وجودنداشت و زمانیکه دخترش بزرگ شد، دیگر اجازۀ رفتن به مکتب را برايشنداد؛ چون رفتن دختران جوان در منطقه مناسب نبوده و شرم پنداشته ميشود.
برخى مکاتبى که به علت ناامنى مسدود بوده، اينک از آنها به حيث مراکز نظامى دولتى استفاده ميشود.
اسلام الدین باشنده ولسوالی پسابند گفت بیش ازپنج سال است که مکاتب دختران مسدود بوده و حتی لیسۀ دختران درمرکز ولسوالی که یک تعمیر پخته واساسی دارد،حالا به مکان نظامی تبديل شده ونیروهای امنيتى از دوسال بدينسو درین مکتب مستقر هستند.
به گفتۀ وى، معاش معلمین این مکتب اجرا میشود و زنان ودختران، اجازۀ بیرون شدن از خانه را ندارند.
انجيلاشریفی عضو شورای ولایتی غورکه ازولسوالی تیوره است،گفت که شاید تنها دختران درمرکز ولسوالی به يک مکتب بروندو دیگر مکاتب به روی دختران مسدود است؛ امامعاش این مکاتب اجرا میشود.
وى گفت: “مشکل اول فرهنگ های غلطى است که خانواده ها اجازۀ رفتن دختران به مکتب را نمی دهند، مشکل دوم را ناامنى و موجودیت افراد مسلح خودسر وطالبان تشکيل ميدهد و مشکل سوم هم، نبود درس وحاضرنشدن معلمین وبه نام بودن مکاتب میباشد.”
سید انور رحمتیوالی غور نیز مسدود بودن برخى مکاتب را تاييد کرد و گفت در مناطقى که مکاتب مسدوداند، حکومت های محلی وخودسر ویاهم مخالفان دولت حکمفرما هستند.
وى افزود: “متاسفم که دربعضی مناطق، در اثر جهالت ونادانی عده ای تحت نام طالب که بصورت کورکورانه دست به ناامنی می زنند وامنیت را اخلال می کنند و فرزندان غوری را از رفتن به مکتب محروم می سازند؛ دختران از مکتب باز مانده اند.”
رحمتى، عوامل مسدود بودن مکاتب رادرمشکلات امنیتی،کمبود نیروهای امنیتی وطولانی شدن پروسۀ انتخابات دانسته گفت که تلاشها براى بازگشايى مکاتب جريان دارد؛ اما بيشتر وابسته به نتیجه انتخابات در کشوربوده واميد است که با استقرار حکومت جدید، فضای سالم تعلیمی درين ولايت به ميان آيد.
از جانب ديگر، مل پاسوال احمد فهیم قایم قوماندان امنیه غور گفت که آنها به اندازۀ توان خود تلاش هايی را در بخش معارف نموده؛ اما تعداد نیروهای امنیتی دراینولایت بسیارکم است و این نیروها بیشتر مصروف درگیری با طالبان وخاموش کردن جنگ های افراد مسلح غيرقانونى ومبارزه با جرایم جنايی بوده اند.
وى افزود که اين نيروها، از یکسال به اینطرف مصروف انتخابات بودند و رسیدگی به تمام مناطق غور براى این نیروها مشکل است. بعضی مناطق تحت کنترول طالبان و بعضی مناطق تحت کنترول افراد مسلح غیرقانونى است.
قوماندان امنيه گفت: “ما با معارف غورهمکار هستیم، ولی ریاست معارف خودش نیز باید تلاش نماید که مکاتب باز باشد و از طریق ملا امامان و بزرگان قوم، نباید اجازه دهد که معارف وسیلۀ استفاده افراد مسلح وطالبان قراربگیرد و ازاینطریق تقویت شوند وعلیه دولت ایستادگی نمایند.”
اين درحالى است که مسوولان محلى غور ميگويند که بیش از٦٥٠٠ نفر مسلح غیرقانونى در قالب بيش از ١٣٠ گروپ و حدود ٣٥٠٠ تن از طالبان، در مناطق مختلف این ولایت فعالیت دارند که مانع تامین امنیت و اجرای قانون می شوند.
تماس با ما
خبرنامه
ارسال گزارش
اپلیکیشن موبایل پژواک