کابل ( پژواک ١٠ ميزان ٩٣):جوانى در شهر کابل مى گويد:” درد و اندوه ناشى از جنگ و کشتار، افغان ها را مجال خوشى هاى عيد را نمى دهد و در کشورى که روزانه ده ها تن قربانى جنگ مى شوند، خوشى هاى عيد جاى ندارد.”
احمدخالد جوان ٣٤ ساله باشنده خوشحال خان شهر کابل، مى گويد که در افغانستان از بيش از سه دهه به اين طرف جنگ ادامه دارد و هر روز قربانى مى گيرد.
او علاوه کرد:” در حال حاضر هم، افغان ها بنام هاى مختلف چون سرباز اردو و پوليس، طالب،حزب اسلامى، تروريست و غيره کشته مى شوند و اولادهاى شان يتيم و خانم هاى شان بيوه مى شوند.”
خالد که سخت از وضعيت کشورش نگران به نظر مى رسيد، در مورد عید قربان که روزهای جشن و خوشی مسلمانان است، گفت:” مادرى که اولاد و جگرگوشه اش گلوله باران شده باشد، کودکى که از محبت پدر و مادر محروم شده ،خانمى که بيوه شده و بالاخره هر افغانى که هر روز هموطنانش قربانى جنگ مى شود، چطور مى تواند عيد را با خوشى تجليل کند؟”
او از تمام افغان ها خواست تا براى حل مشکلات کشورشان از طريق مذاکرات بين الافغانى تلاش نمايند و دست خارجى ها را کوتاه کنند تا ديگرهيچ افغانى قربانى جنگ نباشد و عيد را با خوشى تجليل کند.
اين در حالى است که در جنگ هاى بيش از سه دهه اخير حدود دو ميليون افغان در جنگ ها کشته شده و هنوز هم جنگ به شدت در کشور ادامه دارد و قربانى مى گيرد.
به اساس معلومات وزارت داخله در سال روان حدود ١٥ هزار تن در سطح کشور کشته و زخمى شده اند.
اما اين تنها خالد نيست که از ناامنى ها و کشتار مردم شکايت دارد، اين وضعيت اکثريت افغان ها را نگران کرده است.
شاه کوکو٤٥ ساله باشندۀ سرک ميدان هوايى کابل، به حملات دو روز اخير در کابل که حدود ٣٠ تن در آن کشته و زخمى شده اشاره نموده گفت :” اين کشتارها زياد ما را جگرخون کرده، به خدا قسم که درغم تمام هموطنانم خوده شريک مى دانم، اگر طالب کشته مى شود و يا عسکر دولت کشته ميشه همه شان افغان هستند و تا به کى اين رقم کشتار مردم باشه؟”
شاه کوکو مى افزايد: ” آمادگى براى عيد گرفتيم، اما براى ما خوش آيند نيست، دل ما نمى خواهد عيد را تجليل کنيم چرا که غم تمام افغان ها شريک است و درد هر خانواده افغان به تمام افغان ها مى رسد.”
ناديه ١٤ ساله باشندۀ ولسوالى برکى برک ولايت لوگر نيز مى گويد که او و خانواده اش عيد را تجليل نمى کند زيرا هفته گذشته پسر خاله اش که کارمند دولت بود از سوى افراد مسلح ربوده و کشته شد.
وى يک روز قبل از عيد سعيد اضحى گفت:” در لوگر هر روز جنگ است و کشته شدن است و مردم کشته ميشه، براى عيد چه قسم خوشى کنيم که هر روز مردم ما کشته ميشه.”
ناديه که ازاثر بيمارى منجيت در شفاخانه انتانى کابل بستر است، مى گويد: “ما صلح مى خواهيم و بايد داکتر صاحب احمدزى ( رييس جمهور جديد) کوشش کند که در وطن ما صلح بياورد، چرا که مردم بسيار زياد غم ديده و ديگه هيچ چيزى نمى خواهند به غير از آرامى.”
همچنان احمد ادريس متعلم صنف دهم ليسه غازى شهرکابل درحالى که مى گفت از افزايش نا امنى هاى اخير خودش و خانواده اش نگران مى باشند، افزود:”وقتى که از خانه بيرون مى شوم فکر مى کنم که انفجار مى شود و مه کشته مى شوم، مادرم هم مى ترسد.”
اين پسر نوجوان گفت:”جنگ ها هر روز مردم ما را به خاک و خون مى کشاند و عيد شان را به ماتم تبديل کرده است… ما صلح مى خواهيم و روزی عيد ماست که صلح تامين شود.”
در ولایات کشور نيز مردم از ناامنى ها و جنگ شکايت دارند.
مريم کارمند يکى از موسسات غيردولتى در شهر جلال آباد، مى گويد :” مه خوده در غم مردم خود شريک مى دانم دراين اواخر تعدادى زياد از مردم ما در جنگ ها و شهيد و زخمى مى شوند، در خانه هاى شان غم مى باشند؛ ما چطور مى توانيم که عيد را تجليل کنيم.”
به گفته وى،عيد زمانى خوش آيند خواهد بود که ديگر صداى شليک در کشور ما شنيده نشود و ديگر هيچ کسى از کشته و زخمى شدن اعضاى خانواده و اقارب خود رنج نبرد.
محمد ابراهيم باشنده مرکز ولايت زابل مى گويد که شب هاى عيد است اما در نقاط مختلف زابل حملات مخالفين دولت بيشتر شده و افزايش همچو حملات مردم را نگران کرده است.
افزود :” به تشويش هستيم که در روز هاى عيد هم جنگ و ناامنى ها نباشد.”
اين درحالى است که مسلمانان با پوشيدن لباس هاى نو و پذيراى مهمانان شان با انواع غذاها و ميوه ها، رفتن به خاانه هاى همديگر و راه اندازى ميله ها روزهاى عيد سعيد فطر و عيد اضحى را جشن مى گيرند.
