کابل(پژواک، ١٧ميزان٩٣):سالانه درحالى حدود ۲۵ هزار افغان ديد يكی از چشمان خود را از دست مى دهد که عرضه خدمات چشم درکشور کافى نمى باشد.
محمد عالم قاهر داکتر چشم درشفاخانه خصوصى “چشم اميد” در شهرکابل به آژانس خبرى پژواک گفت که درحال حاضر در کابل، هرات، بلخ و ننگرهار يک، يک شفاخانه دولتی چشم وجود دارد که خدمات ابتدايى را عرضه مى کنند و وسايل پيشرفته ندارند.
او خاطرنشان کرد که در شفاخانه هاى ولايتى کندز و کندهار نیز تنها يک، يک داکتر چشم وجود دارد و در تشکيل ساير شفاخانه های دولتی کشور هیچ داکتر چشم وجود ندارد.
قاهرکه قبلاُ درشفاخانه دولتی نور کابل کار مى کرد، افزود:” متاسفانه که عرضه خدمات چشم دربخش دولتى نسبت به ٣٥ سال قبل به عقب افتاده، زيرا ٣٥ سال قبل يک شفاخانه مجهز درکابل ايجاد گرديد که دراثر جنگ هاى داخلى از فعاليت باز ماند و ١٣ سال قبل پس از بازسازى طى يک قراردادى به شفاخانه خصوصی ” کيور” واگذار شد.”
به اساس معلومات او، تعمير شفاخانه نور براى ٢٧ سال به شفاخانه کيورسپرده شده و دولت از کيور کرايه و تکس اخذ نمى کند اما پس از ٢٧ سال اين شفاخانه را با وسايل آن به حکومت افغانستان واگذار مى کند.
او درادامه مى افزايد:”حالا شفاخانه نور در بخشى از پولى کلينيک مرکزى که براى يک شفاخانه چشم ساخته نشده، فعاليت دارد و مشکلاتى از اين بابت وجود دارد.”
موصوف مى گويد که اکنون شفاخانه نورعمليات خانه معيارى ندارد و نياز به وسايل پيشرفته طبى دارد.
اسدالله عصمت سرطبيب شفاخانه نورنيز تاييد کرد که اين شفاخانه تعمير معيارى ندارد و نياز به وسايل پيشرفته مى داشته باشد.
او مى گويد :” فعلا ما در تعمير پل کلينيک مرکزى فعاليت داريم که يک تعمير ستندرد براى شفاخانه چشم نيست، جاى ما بسيار تنگ است و نياز داريم که يک شفاخانه ستندرد و بزرگ اعمار شود زيرا ما روزانه بيش از ٤٥٠ مريض سراپا مى داشته باشيم.”
به گفته وى، عمليات خانه نور در منزل چهارم قرار دارد در حالى که به اساس معيارهاى صحى عملياتخانه بايد درمنزل اول قرار مى داشت.
همچنان عصمت، تهيه وسايل پيشرفته براى اين شفاخانه را ضرورى خوانده گفت: ” متخصصين ما مجرب هستند، در خارج آموزش ديده اند اما وسايل پيشرفته براى آنان وجود ندارد.”
به گفته او با آن هم داکتران اين شفاخانه تلاش دارند تا خدمات بهتر را عرضه کنند و در حال حاضر فيصدى کم بيماران چشم براى انجام عمليات ها به خارج مى روند.
قرار اظهارات منبع، درصورتى که امکانات بيشتر براى اين شفاخانه مهيا شود، از رفتن مريضان چشم به خارج از کشور جلوگيرى خواهد شد.
موصوف گفت که بارها مسوولان اين شفاخانه با مقامات وزارت صحت عامه مشکلات يادشده را شريک ساخته اما تا کنون درزمينه اقدام عملى صورت نگرفته است.
آژانس خبرى پژواک تلاش نمود تا در مورد با سخنگوى وزارت صحت عامه گفتگو نمايد اما تماس با او برقرار نشد.
داکتر عصت مى گويد که در ١٣ سال گذشته پيشرفت هاى در بخش تداوى بيمارى هاى چشم در کشور صورت گرفته اما کافى نمى باشد.
به گفته وى، از جمله ٢٥ هزار تنى که سالانه ديد يکى از چشمان خود را در افغانستان ازدست مى دهند، اکثريت قابل پيشگيرى مى باشد اما نسبت عدم آگاهى مردم درمورد بيمارى و نبود خدمات پيشرفته دربرخى ولايات نجات نميابند.
داکتران مى گويند که گلوکوم (آب سياه)، کترکت (پردۀ چشم)، تراخم (مکروبى شدن چشم)، فقدان ويتامين (A) از امراض قابل تداوى وحوادث طبيعى وغيرطبيعى از جمله اسباب عمدۀ نابينايى درکشور به شمار می روند.
به گفته آنها به دليلى که در بيشتر ولايات، عرضۀ خدمات براى تداوى چشم وجود ندارد، اکثراً مردم بيماران را نزد داکتران غيرمسلکى مى برند، به تداوى هاى عنعنوى مى پردازند و يا اين که نزد ملا رفته چشم خود را دم مى کنند.
به گفتۀ داکتران ، تداوى هاى عنعنوى چون شستن با آب چاى، چکانيدن آب ليمو، استفاده از دواى سرخرنگ و غيره، اکثراً بيمارى چشم را تشديد مى کند و حتى سبب نابينا شدن شخص شده مى تواند.
به اساس معلومات سازمان صحى جهان، درتمام جهان حدود ٢٨٥ ميليون تن، از اختلالات بينايى رنج مى برند که از آن جمله ٣٩ ميليون تن نابينا بوده و متباقى با مشکل کم بينى دچار هستند.
روز جهانی بينايی، همه ساله در هفته دوم ماه اکتوبر به هدف بذل مساعی و عطف توجه به مشکل نابينايی در سطح جهان تجلیل می گردد.
به اساس معلومات وزارت صحت عامه؛ در واقع این تجلیل اقدام جهانی مشترکی است از طرف سازمان صحی جهان، ماموريت بين المللی وقايه از نابينايی و بعضی سازمانهای غيردولتی بين المللی که هدف آن از بين بردن نابينايی قابل پيشگيری، تا سال ٢٠٢٠ می باشد.
به اساس معلومات وزارت صحت عامه درحال حاضر چهارصد هزار تن در افغانستان نابينا هستند.
