بازار قالين در جوزجان رو به رکود است

شبرغان) پژواک، ٤حمل٩٤): قالين بافان در ولايت جوزجان، از سردبودن بازار شان نگران بوده، ميگويند که قيمت قالين نسبت به گذشته، پنجاه درصد کاهش يافته و آنها را از کار دلسرد نموده است.

آنان مى افزايند که قبلاً يک قالین  شش مترۀ ساده،  ٣٤ هزار افغانی فروش میشد، ولی اکنون به ١٨ هزار افغانی تقلیل یافته و با اين قيمت هم به مشکل فروخته ميشود.

شماری ازقالین بافان میگویند که بنا به رکود بازار قالین، ناگزیراند که رهسپار کشورهای همسايه (ایران و پاکستان) شوند و بخاطر تامین معیشت خودکار دیگری را جستجو نمایند.

مسوولان محلى ميگويند که بيش از ٢٠ درصد مردم جوزجان به شمول زنان، قالين باف بوده و به خصوص قالين مور ولسوالى آقچه شهرت جهانى دارد.

ويژگى قالين افغانى دراين است که با دست به شکل مرغوب ومستحکم بافته مى شود؛ اما قالين هاى خارجى، اکثراً ماشينى بوده وجاى قالين افغانى را گرفته نمى تواند.

جمیلۀ پنجاه ساله که از ولسوالى آقچه بخاطر فروش قالین دست بافش، به بازار شبرغان مرکز جوزجان آمده بود، به آژانس خبرى پژواک گفت: “سابقاً خوب بود، یک قالینچه پشتی یا خورجینه، چهار صد روپه میخریدن؛ لیکن حالی به دو صد اوغانی  هم نمیخرن.”

این زن افزود که قالين بافى، پيشۀ ديرينۀ آنها بوده و ازاين طريق امرار معيشت ميکنند؛ اما رکود بازار باعث نگرانى شان گرديده است.

جميله علاوه کرد که اگر وضعیت چنین باشد، از صنعت قالين در جوزجان اثرى نخواهد ماند.

ماه گل زن دیگری که در قالینچه اش نقشۀ افغانستان را بافته است، گفت که هیچ کس برای این قالین خریدار نیست.

وى که بازبان ازبکی صحبت میکرد، گفت که ازطریق قالین بافى، روزگارخود را به پیش برده وبرای اولادهایش لقمه نان حلال تهیه ميکند؛ اما نبود بازار آنان را با مشکل مواجه ساخته است.

اين زن، ازدولت خواست که برای فروش محصولات قالین بافان، مارکیت پيدا کند ویا راه دیگری را جستجو نمايد.

توخته مُراد یکتن از دکانداران در شبرغان گفت که فروش قالین در بازارکسر کرده است.

وی گفت که در گذشته، یک متر قالین را قالين بافان برمبنای نقشۀ داده شده، چهار هزارافغانی مى بافتند؛ اما اکنون به ١٥٠٠ افغانی می بافند.

اين قالين فروش تصریح کرد که علت اين است که بازارقالین خراب شده و خریدارقالین وجود ندارد.

وی با ابراز نگرانی گفت: “اگر بازارچنین باشد، به زودی فرهنگ قالین بافى نابود خواهد شد و دیگرکسی قالین افغانی را نخواهد شناخت.”

دراین حال، یولبرس عطایی ریيس اتاق تجارت جوزجان گفت که سه تا چهارسال قبل، این اداره حداقل دریک سال دومیلیون مترمربع قالین صادرات داشت، ولی اکنون این صادرات به دوصد هزارمترمربع درسال هم نمیرسد .

وی اضافه کرد که فروش محصولات قالین افغانی، بیش از پنجاه درصد تقلیل یافته است .

ریيس اتاق تجارت جوزجان، دلیل پایین آمدن قیمت قالین را درعدم موجودیت کارگاه های شستشو میداند که درافغانستان وجود ندارد.

عطایی گفت که تعدادى ازتجار، قالین های افغانی را برای شستشو به طورقاچاق به بازارهای پاکستان میبرند ودرآنجا پس ازشستشو، مارک پاکستانی زده میشود و به نام قالین پاکستانی به بازارهای خارجی عرضه میگردد .

موصوف هشدار داد: “اگرمسوولان امور دراین راستا جدی نباشند و برای ایجاد پارک های صنعتی قالین بافان اقدام نکنند، این صنعت ديرينه و مرغوب نابود خواهد شد.”

جوزجان دارای جمعيت تخمينى ٤٦٠ هزارنفر است که حداقل ٢٠ درصد آنان مصروف قالین باقی و ٧٠درصد زراعت پیشه اند ومتباقی را دکانداران، مامورین ومعلمین تشکیل میدهند.

گفتنى است که سال گذشته؛ افغانستان برای دومین بار، جایزه بین المللی اسکار قالین در نمایشگاه آلمان را از آن خود نمود.

در اين نمايشگاه، شش قالین دست بافت افغانى به رقابت گذاشته شده بود که دو قالین، آن برنده جایزۀ اسکار صنعت قالین، شناخته شده و برای افغانستان افتخار آفرینی نمود .

پاکستان، ترکيه، ايران، چين، هند و بعضى کشورهاى اروپايى نيز قالين هاى خود را به نمايش گذاشته بودند.

قالين افغانستان، در آلمان در سال ١٣٨٧ نیز مقام اول را گرفته بود.

کارشناسان اقتصادى، تورید قالین از ایران و ترکیه، تولید قالین در پاکستان توسط  افغانها و صدور آن به اروپا و غرب به نام قالین افغانی، بلند بودن قیمت مواد تولیدی، نبود دستگاه های قیچی، شُست، نبود مارکیت فروش در داخل کشور و عدم حمایت دولت را، از عوامل اصلی کاهش  قالین بافى و صادرات آن  به خارج از کشور مى دانند.