“خانواده هاى قربانيان رويداد کابلبانک در جلال آباد فراموش شده اند”

جلال آباد (پژواک، ١٥ حوت ٩٤): خانواده هاى قربانيان رويداد کابلبانک در شهر جلال آباد ميگويند که آنها فراموش شده اند.

اين خانواده ها از وضعيت بد اقتصادى، نرسيدن کمک ها و بى خبرى در مورد سرنوشت عاملين بازداشت شدۀ کابلبانک، شکايت دارند.

به تاريخ(٢٩حمل) سال جارى، حملۀ انتحارى در مقابل کابلبانک جديد در شهر جلال آباد صورت گرفت که در نتيجۀ آن، حدود ٣٥ تن کشته شدند و ١٢٤ تن ديگر جراحت برداشتند.

به تاريخ ١٤ ثور سال جارى، رياست عمومى امنيت ملى نيز اعلام کرد که پنج تن را در پيوند به اين رويداد بازداشت کرده و خانواده هاى قربانيان ادعا دارند که در جريان محاکمۀ اين افراد گذاشته نشده اند.

قربانيان

يک پير مرد در قريۀ (کوورگاه) در ولسوالى درۀ نور ولايت ننگرهار، در يک خانۀ خراب و کهنه از ١٨ يتيمى سرپرستى ميکند که پدر شان را در رويداد کابلبانک از دست داده اند.

حضرت عمر و گل عمر دو برادراند که در اين رويداد کشته شده و حالات خانوادۀ آنها با مشکلات شديد اقتصادى مواجه شده اند.

سيدعمر، پدر پسران کشته شده همراه با نواسه هايش، درخانۀ خود به پژواک گفت: "چشمم بعد از کشته شدن پسرانم ضعيف شده، مه و خانم هاى پسرانم دچار مشکلات عصبى شديم."

سيدعمر سه پسرخرد دارد؛ اما کار کرده نمى توانند.

او گفت: "پسر بزرگم حضرت عمر نام داشت، د مسجد قلعۀ شاهى درۀ نور ملاامام بود؛ و دومى گل عمر نام داشت که سرباز نظم عامه در ولايت ميدان وردک بود؛ هر دو به يک روز عروسى کرده و در يک روز کشته شده اند. از يکى ده و از دومى هشت اولاد مانده؛ آنها نان آوران خانۀ ما بودند."

سیدعمر ٦٥ ساله گفت: "پسرم در وقت رفتن به وظيفه، به برادر بزرگش گفت که هر دو به جلال آباد ميرويم، معاش خود را از بانک ميگيرم و تو آن را به خانه بيار؛ با رسيدن به بانک، قربانى اين رويداد المناک شده اند."

موصوف در پاسخ پرسشى به ارتباط چگونگى پرورش نواسه هایش، با گريه گفت: "به اميد خداوند نشسته ايم، دو قطعه زمين داريم، براى پرورش مواشى خانوادگى کسى را ندارم، عايد نيست؛ بس به اميد خدا زندگى ميکنيم."

login or register a new account.