کابل(پژواک، ۶ثور۹۵): برخى باشندگان کابل، از بیانیه تازۀ ريیس جمهور در مورد امنیت و صلح در کشور استقبال کرده و می گویند از موضع گیری وی درقبال تروریستان، حمایت می کنند.
محمد اشرف غنی، امروز در نشست مشترک اعضای شورای ملی که با حضور اعضای کابینۀ دولت و شورای عالی صلح در تالار شورای ملی برگزار شد، گفت که تمام گروه های مخالف از جمله حقانی، القاعده، داعش و شماری از طالبان، دشمنان افغانستان هستند و با آنان به طور جدی برخورد می شود و حتی از احکام اعدام آنان حمایت خواهد کرد.
رئیس جمهور افزود که هیچ راهی برای اجیران خارجی وجود ندارد؛ اما دروازۀ آشتی و صلح بر طالبانی که آمادۀ پذیرش قانون اساسی هستند و از صلح حمایت می کند، باز است؛ اما این فرصت برای همیشه به آنان داده نمی شود.
اشرف غنی از پاکستان نیز خواست تا به تعهدات در مبارزه علیه تروریزم عمل کند؛ در غیر آن، افغانستان با مراجعه به شورای امنیت ملل متحد و از طریق راه های دیپلماتیک در این راستا اقدام خواهد کرد.
زینب عزیزی یکی از باشندگان کابل به پژواک گفت: "منحیث یک شهروند، از این موضع گیری رئیس جمهور در مقابل تروریستان حمایت می کنم؛ به شرطی که در حد شعار نباشد."
وی افزود: "تفاوت های زیادی در صحبت های رئیس جمهور در رابطه با پاکستان، پروسۀ صلح، روشن ساختن دشمن و مجازات کردن محکومین وجود داشت و این، زمانی امیدوارکننده می باشد که عملی گردد."
اما یما قریشی از دیگر باشندگان پایتخت گفت که به نظر وی، بیانیه رئیس دولت همانند دوران مبارزات انتخاباتی اش، شعارگونه بود.
وی گفت: "هرچند تا جایی دوست ودشمن را تعریف کرد؛ اما در عمل دیده شود که آیا واقعا در برابر دشمنان ایستادگی خواهد کرد یا اینکه باز به نیروهای امنیتی اجازۀ سرکوب دشمن داده نمی شود."
قیام اچکزی یکی دیگر از شهروندان گفت: "موضوعات مهم و نکات امیدوارکننده در این سخنرانی وجود داشت و من امیدوارم که با عملی شدن این تعهدات، تغییرات قابل لمس در بخش امنیتی، سیاسی و اقتصادی به وجود بیاید."
به باور وی، راهکارها و تصامیم جدید حکومت، به حمایت مردم نیاز دارد و بعید می داند که بدون همکاری مردم، حکومت موفق شود.
عزت الله سباوون گفت: "در صحبت های رئیس جمهور، دو موضوع اساسی وجود دارد که اعدام و مجازات طالبان و تروریستان و متوقف ساختن درامۀ صلح که پاکستان راه اندازی کرد، بود."
به گفته وی، قبل از این طالبان هم جنگ می کردند و هم صلح می کردند، که با این کار خود امتیاز می گرفتند و زندانیان شان در زندان ها محفوظ بود و یا هم با مصلحت ها و سفارش بزرگان قومی رها می شدند.
login or register a new account.
