هرات (پژواک،٥دلو٩٦): مردى همه روزه مرا تعقيب مى کرد و برایم مى گفت که هرچه ضرورت دارى، برايت مى دهم تا اينکه مرا با حيله و فريب، به خانه اش برد و بالايم تجاوز کرد.
در مادۀ اول قانون مبارزه با قاچاق انسانى و قاچاق مهاجران آمده است که در تصرف آوردن طفل به هدف سوء استفاده، قاچاق انسانى محسوب می شود.
همچنان در ماده سوم قانون مبارزه با قاچاق انسان و قاچاق مهاجران آمده است که استخدام (تحت تسلط قرار دادن)، انتقال، حمل و نقل، نگهدارى يا دريافت شخص به منظور بهره کشى با استفاده از شيوه هاى تهديد يا استفاده از قوه يا ساير اشکال اجبار، اختطاف، حيله و فريب شامل قاچاق انسان ميباشد.
به شمول کابل در تمام ولايات افغانستان، شمارى از اطفال مصروف جمع آورى آشغال اند.
جواد (اسم مستعار) ١٢ ساله باشنده اصلى ولايت هرات نيز از جمله کسانى است که براى امرار معيشت خود و خانواده اش مجبور است، اشغال جمع اورى کند.
خبرنگار پژواک با تلاش هاى فروان و با استفاده از راه هاى گوناگون، توانست که جواد را راضى به مصاحبه کند.
جواد که لباس کهنه و کثيف برتن داشت، با دست هاى نهايت کثيفش بوجى آشغال را که چندين جاى آن پاره پاره و دوباره دوخته شده بود، انتقال ميداد به پژواک گفت که به دليل اقتصاد ضعيف از سوی خانواده اش، مجبور شده است تا برای به دست آوردن پول، زباله ها را از سطح جادهها و پارک ها جمع آوری کند.
او زباله هايی را از جمله بوتل های نوشابه و آب معدنی، نوشيدنی های غيرالکولی و قطی های رُب و پلاستيک را جمع آوری وسپس هر سير (چهار کيلو) اين زباله ها را دربدل ٥٠ افغانی در منطقه سپين ادی شهر هرات، به فروش می رساند.
جواد قصۀ خود را خواسته ناخواسته آغاز کرد: “صبح وقت براى جمع آورى زباله ها ميروم، يک مرد چندين روز مرا تعقيب کرده بود، و نزديکم مى آمد و برايم ميگفت هر چه کار داشته باشى، مه برايت ميدهم، لباس بخواهى نان يا پول بخواهى، هر چه بخواهى مه ده خدمت استم.”
او علاوه کرد: “حدود سه ماه پيش يک روز بسيار گرسنه شده بودم و دروازه خانه همين مرد را کوبيدم و از پشت در گفت کيستی؟ من گفتم گشنه شديم، کمی نان می خواهم. آن مرد دروازه را به رويم باز کرد، وقتى مرا ديد خيلى خوشحال شد، گفت داخل بيا برايت غذا می دهم؛ مرا داخل خانه اش برد و برايم برنج وگوشت داد و گفت هر وقت که گرسنه شدی، اينجا بيا. بعد از خوردن غذا خواستم بروم؛ اما اين مرد نگذاشت، مرا با زور در يک اتاق زير زمينى برد، هر قدر عذر و التماس کردم نشنيد و بالايم تجاوز کرد.”
جواد درحالی این سخنان را با زبان کودکانه اش بیان می کرد که حالت ترس و نفرت از آن مرد متجاوز در چهره اش دیده میشد.
او علاوه کرد: (( به کسى نه گوى که همرايت اى کار بد کديم، اگر گفتى حتمن ميکشمت.))
جواد گفت که در مورد تجاوز جنسى، غير از خانواده اش کسى ديگر نميداند، و به پوليس نيز شکايت نه نموده است.
وى در جواب يک سوال گفت: “به پوليس اگر شکايت کنيم، شايد مشکلات ما ديگر هم زياد شود.”
اما جواد، آرزو دارد که درس بخواند ودر آينده پوليس شود و از آزار و اذيت اطفال جلوگيری کند.
نامبرده بيشتر از اين نخواست که گپ بزند و از دادن آدرس خانه خود و آن مرد متجاوز خود دارى کرد.
جواد تنها کودکی نيست که قربانی تجاوز جنسی شده است، هستند کودکانی که راز بزرگ تجاوز را در قلب کوچک شان پنهان کرده اند و برای پيدا کردن لقمه نانی در جاده ها سرگردانند.
انجام کار شاقه بالاى کودکان و حالا تجاوز، آزار و اذيت جنسی، به نگرانی جدی مسولان رياست کارو امور اجتماعی هرات نيز مبدل شده است.
عبدالقيوم افغان رييس کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولين ولايت هرات گفت که موارد آزار و اذيت جنسى اطفال در اين ولايت وجود دارد و اين موضوع، به يک نگرانى جدى مبدل گرديده است.
وی افزود: “پوليس برای ما خبر می دهد در مورد سوءاستفاده جنسی، بايد بگويم اين پديده وجود دارد وما هم نگران اين قضيه هستيم.”
از سويی هم عبدالاحد ولی زاده سخنگوی پولیس هرات گفت که از آغاز سال روان تاکنون، نُه مورد تجاوز جنسی و اتهام تجاوز بالای کودکان در این اداره به ثبت رسیده است، که در پیوند به آن ١٠ فرد بازداشت شدند.
موصوف افزود که دوسيه هاى اين افراد، به څارنوالى جهت تعقيب و پيگيرى بيشتر محول گرديده است.
اما عبدالحق احمدی رييس څارنوالی استيناف ولايت هرات گفت که از آغاز سال روان تا کنون، بيش از ده مورد تجاوز جنسی بر اطفال ذکور در اين اداره ثبت و دوسيه هاى آن به محاکم محول گرديده است.
در اين حال، سوسن رحمانی يکتن از مسوولان دفتر پروژه حمايت کنندۀ حقوق اطفال در هرات گفت که اولويت فعاليت آنان، روی موضوعات جنسيتی از جمله بچه بازی و اطفال که مورد تجاوز جنسی قرار می گيرند می باشد.
اما موصوف افزود که آمار دقيق از تجاوز جنسى بر اطفال دراين ولايت وجود ندارد؛ اما آنها در جريان يک سال گذشته ٥٠ تا ٦٠ مورد از قضايای تجاوز جنسی، بالای اطفال را ثبت کرده اند، که بيشتر اين رويدادها در اطراف شهر، پارک ها ونزديک هوتل ها ومسافر خانه ها صورت گرفته است.
خانم رحمانی همچنان گفت که بيشتر تجاوز جنسی بالاى اطفال بين سنين ١٢ تا ١٥ سال شده، که کارگران خيابانی بوده اند.
در همين حال، عبدالقادر رحيمی رييس کميسيون ساحوی حقوق بشر هرات گفت: “اکثرا کوشش مى شود تا قضاياى تجاوز مخفى نگهداشته شود؛ اما متاسفانه اين يکی از واقعيت های اجتماعی ما است که وجود دارد.”
غلام محمد رحمانی رییس عدلیه که مسوولیت سکرتریت و گزارش دهی کمیسیون مبارزه علیه قاچاق انسان و قاچاق مهاجران در ولایت هرات را به عهده دارد گفت که آماری مشخص و یا گزارشی که تجاوز بالای اطفال شده باشد، در ادارۀ آنها به ثبت نرسیده است.
وی افزود: “شکی در این نیست که چنین تجاوزاتی اتفاق افتاده و افرادی به څارنوالی و محاکم عامه [معرفى گرديده] و در ارتباط به این موضوع زندانی شده اند و این مسئله منتفی نیست.”
رییس عدلیه هرات همچنان گفت: “هر نوع بهره برداری از اطفال، حالا به گونه های مختلفی که صورت می گیرد، اگر عنصر بهره برداری در موضوع شامل باشد قاچاق انسان است.”
دراين حال، روانشناسان در هرات می گويند که تجاوزجنسی ازجمله خشنترين جرايمی است که اثرات اين گونه جرايم، روی قربانيان تا ساليان متمادى باقی میماند و هرگزفراموش نمى شود.
محمد تقی محمدی از روانشناسان در هرات گفت اطفالی که مورد تجاوز جنسی قرار می گيرند، نخستين پيامد آن ترس وناامنی می باشد؛ چرا که سن اين کودکان کم است، همه احساسات را در درون خودشان میريزند و اين کار آسيب بسيار جدی به همراه دارد.
وی افزود: “تجاوز جنسی روی رشد شخصيتی کودکان که شامل انزوا، پرخاشگری، ضعف اعتماد به نفس، طرز نگرش آنها نسبت به دنيا و افراد دنيا تاريک مى شود.”
|
عبدالمجید صمیم استاد پوهنځی شرعيات پوهنتون هرات، در مورد تجاوز بالای اطفال از نگاه اسلام مى گويد که تجاوز بالای بزرگسال و اطفال، از نگاه دین اسلام حرام است.
وی افزود: “تجاوز بالای طفل پسر، از جملۀ لواط گفته می شود که فقها دیدگاه های متفاوتی دارند؛ بعضی می گویند فرد متجاوز را از بلندی به پایین پرتاپ کنند و بعضی فقها می گویند که دیوار را بالایش بیندازند؛ اما نظر اکثر فقها به این است که فرد متجاوز باید اعدام گردد.”
از سويى هم کنوانسيون ها و قوانين ملى و بين المللى زيادى وجود دارد که بر حمايت اطفال توسط دولت ها تاکيد کرده؛ اما موارد تجاوز بر اطفال، نه تنها در هرات بلکه در بسيارى از ولايات کشور وجود دارد.
در ماده ٣٤ کنوانسيون ملل متحد در مورد حقوق طفل آمده است که حکومت هاى عضو پيمان، خود را موظف مى دانند که کودک را در مقابل هرگونه استثمار سکسى و سوء استفادۀ جنسى حمايت کنند، حکومت ها براى اين منظور دست به اقداماتى در سطح داخل و خارج از کشور مى زنند؛ تا کودکان به روابط جنسى غيرقانونى و يا اجبارى کشانده نشوند و از کودکان در پورنوگرافى و نمايش هاى سکسى نيز نبايد استفاده شود.
با اين همه آگاهان، پديدۀ تجاوز بالای کودکان را نگران کننده مى دانند و از حکومت به ويژه نهادهای عدلی و قضايی می خواهند تا با متجاوزين کودکان، برخورد جدی صورت گيرد.
