کابل(پژواک، ۳۰ثور۹۷): ریزش باران های اخیر، شرایط زندگی را بر صدها خانوادۀ بیجا شده از ولایات مختلف که در کابل زندگی خود را سپری می کنند، سخت تر کرده است.
این خانواده ها که بیشتر آنان در جریان ۱۵ سال اخیر از ولایت های هلمند، کندهار و ارزگان، بلخ، فاریاب، بادغیس و غور آواره شده اند، در ساحه چهارراهی قنبر در خانه های کوچک گلی و یا خیمه به سر می برند.
دراین محل کودکان زیادی دیده می شوند که حتی لباس و پاپوش ندارند و در میان گل و لای بازی می کنند.
صفا ۳۵ ساله باشنده اصلی ولایت بادغیس، به آژانس خبری پژواک گفت که حدود ۱۲ سال پیش، بعد از یک دوره طولانی مهاجرت در ایران، به کابل برگشت و در کمپ مهاجرین چهار راهی قنبر ساکن شد.
وی افزود که در حال حاضر همراه شوهر، سه دختر و دو پسرش در یک خانه گلی که سقف آن با ترپال پوشانده شده است، زندگی را با مشکلات زیادی سپری می کنند.
خانم صفا در حالیکه کودکانش با لباس و پاپوش های کهنه و پاره در کنارش نشسته بودند، خاطر نشان کرد که باران های شدید بهاری، زندگی فقیرانه آنان را با سختی های زیادتری مواجه ساخته است.
وی افزود: "وقتی باران می بارد، آب باران در خانه می آید و همه ما تا صبح بیدار هستیم که دیوار خانه بر سر ما چپه نشود."
محبوب ۷ ساله، یکی از این کودکان که با پای برهنه در یک کوچه گلی با دیگر کودکان بازی می کرد، گفت: "چند روز است آب باران در خانه ما آمده است و دیشب نان نداشتیم که بخوریم."
رحمت الله ۱۰ ساله در حالیکه یک سطل آب را از گوشه دیگر کمپ به سوی خانه اش می برد، گفت که وقتی باران زیاد می شود، با مشکلات زیادی از گل و لای کوچه ها عبور می کند تا به خیمه شان برسد.
صفیه ۱۱ ساله گفت که صنف چهارم است و برای درس خواندن، به یک مکتب خارج از کمپ می رود. وی افزود که بخاطر لباس و پاپوش های کهنه اش، از سوی یک تعداد کودکان تمسخر می شود.
عید محمد ۵۰ ساله، یکی دیگر از خیمه نشینان این کمپ که از ولسوالی سنگین ولایت هلمند است، به پژواک گفت با خانم و شش کودکش از ۱۴ سال به این سو در این محل زندگی می کند.
وی افزود: "نانِ خوردنه به مشکل پیدا می کنیم، خیمه ما بسیار نمناک است، اطفال مریض می شوند؛ اما پول نداریم که داکتر برویم."
login or register a new account.
