“۹۵ درصد عاملان کشتار خبرنگاران از مجازات معاف بوده اند”

کابل (پژواک، ۱۰عقرب۹۷): مرکز خبرنگاران افغانستان، ضمن تاکید بر پایان دادن به فرهنگ معافیت از مجازات می گوید که ۹۵ درصد عاملان کشتار خبرنگاران از مجازات معاف بوده اند.

در طی حدود دو دهه اخیر در افغانستان، بیشتر از ۱۰۰ خبرنگار و کارمند رسانه ای کشته شده اند؛ اما بررسی های مرکز خبرنگاران افغانستان نشان می دهد که از این تعداد، تنها عاملان پنج قضیه بر اساس حکم محکمه مجازات شده اند.

مرکز خبرنگاران افغانستان، اعلامیه اى را که به منظور روز بین المللی پایان دادن به معافیت از جرایم علیه خبرنگاران منتشر کرده؛ در آن آمده است که از سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی تا سال ۱۳۹۷، تعداد ۱۰۴ خبرنگار و کارمند رسانه‌ای در افغانستان کشته شده اند که ۱۵ تن شان زنان هستند. افزون بر این در این مدت دو خبرنگار افغان نیز در پاکستان کشته شده اند.

چهار سال پیش، کشورهای عضو سازمان ملل متحد، در واکنش به افزایش خشونت‌ها علیه خبرنگاران در جهان، در قطعنامه‌ای، ۲ نوامبر (۱۱ عقرب) را به عنوان روز بین‌المللی پایان دادن به معافیت از مجازات جرایم علیه خبرنگاران اعلام کردند.

در اعلامیه مرکز ياد شده، آمده است که در مجموع، ۸۶ تن از خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای کشته شده، شهروندان افغانستان هستند که بیشتر آنان در جریان کار جان خود را از دست داده اند.

بر اساس یافته های این نهاد، این قطعنامه از کشور‌های عضو سازمان ملل متحد می خواهد تا به شکل جدی در زمینه تامین امنیت و مصئونیت خبرنگاران اقدام کنند.

این نهاد، سلسله قتل های خبرنگاران را از سال ۱۳۷۳ بدینسو مورد نشر قرار داده است.

میرویس جلیل، خبرنگار بی بی سی؛ نخستین خبرنگاری است که در سال ۱۳۷۳ پس از مصاحبه با گلبدین حکمتیار، از رهبران جهادی در راه برگشت از ولسوالى چهارآسياب به کابل، به قتل رسید و چهار سال بعد، طالبان با تسلط بر شهر مزار شریف محمود صارمی، خبرنگار آژانس خبری ایرنا متعلق به ایران را با شماری از دیپلمات‌های این کشور کشتند.

با آغاز حمله امریکا و کشورهای هم پیمان در اواخر سال ۱۳۸۰ به افغانستان و افزایش شمار رسانه‌های آزاد، تعداد قربانیان جامعه رسانه‌ ای نیز در مرور زمان،  به شکل قابل ملاحظه‌ ای افزایش یافت.

مارک برانرئو، جوهان ساتون، پیربیلاد، ولکر هندلوئیک، هری برتون، عزیزالله حیدری، ماریا گارسیا کتولی، جولیو فیونتز، اولف استرامبرگ، شیما رضایی، میوند، عبدالقدوس، کریستین استرو، کارن فیشر، انور صالح، رحمان قل، سیدآقا، اجمل نقشبندی، شکیبا څانگه آماج، ذکیه ذکی، عبدالمنیر، کارستن توماسن، عبدالصمد روحانی، جاوید احمد یازمی، سلطان محمد منادی، جان الله هاشمی، میشل لانگ، روپرت همر، جیمزهانتر، سید حامد نوری، محمد رفیق عزیزی، امید خپلواک، فرهاد تقدسی، جعفر وفا، سادم خان بهادور زوی، عبدالهادی همدرد، دنیا ذاکری، مزمل صادقی، محسن هاشمی، نوراحمد نوری، شاهد نعیمی، نیلز هورنر، احمد سردار، آنیا نیدرینگهاس، خالد آگاه یعقوبی، پلوشه توخی، زبیر حاتمی، عاقل محمد وقار، ذبیح الله پشتون یار، امان الله عطایی، علی محمدی، حسین امیری، جواد حسینی، محمد حسین، مهری عزیزی، مریم ابراهیمی، زینب میرزایی، زبیر خاکسار، یعقوب شرافت، دیوید گیلکی، ذبیح الله تمنا، نعمت الله زهیر، نصیر مدثر، نورالله، فریده، عبداللطیف، محمد امیر، عبدالغنی، زین الله، حبیب الله حسین زاده، محمد نذیر، عزیز نوین، عمر ارغندی وال، عبدالحمید رمضانی، حسین علی نظری، نقیب الله عبدالرحیم زی، غلام رضا بیگ، سید خادم حسین هاشمی، عبدالرؤف مهدوی، سید خداداد احمدی، سید عندلیب ضیایی، سید حسین حسنی، محمد رضا بهرامی، خلیل رضایی، حیدر نظری، سید مهدی موسوی، عبدالمنان ارغند، شاه مری فیضی، یارمحمد توخی، غازی رسولی، نوروزعلی خموش، عبدالله حنان زی، محرم درانی، سباوون کاکر، علی سلیمی، سلیم تلاش، احمدشاه، محمد اختر، عطاء الله رحیمی وسیع، صمیم فرامرز، رامز احمدی و محمد سلیم انگار؛ دیگر خبرنگاران و کارمندان رسانه ای هستند که در جریان سقوط رژیم طالبان و سال‌های بعد از آن کشته شده اند.

بر پایه معلومات مرکز خبرنگاران افغانستان، طالبان به کشتن ۴۱ تن،  داعش ۳۴ تن، گروه ها و افراد مسلح غیر مسؤول ۲۲ تن، نیروهای ناتو سه تن، اعضای خانواده و بستگان سه تن، و پولیس ملی افغانستان نیز به کشتن یک تن مظنون و یا متهم است.

یافته های این نهاد نشان می دهد که You need to subscribe to view the full article. Please login or register a new account.