شبرغان (پژواک، ۲۲ جدی ۹۸): شماری از زنان خانواده های متضرر از جنگ ولسوالی های درزاب و قوش تپه جوزجان خواهان زمینه سازی برای برگشت آنها به خانه های شان شدند.
طوطی خال، زنی که دو برادرش را در جنگ نیروهای طالبان و دولت از دست داده، در صحبت با آژانس خبری پژواک گفت که با دو عروس و پنج نواسه اش به شبرغان پناه آورده و توان پرداخت کرایه خانه و پیدا کردن لقمه نانی را ندارند.
وی افزود: «اگر پول نان را پیدا کنم، از بابت پرداخت کرایه حویلی پسمان می شوم، و اگر پول کرایه حویلی را می پردازم، برای خوردن چیزی پیدا کرده نمیتوانم.»
او مدعی شد: «وقتی برای دریافت کمک های واصله مرکز نامم را مینویسند، در روز توزیع مواد کمکی ام را به زنانی که آرایش کرده و با لباس اتو کرده به محل توزیع میایند داده میشود و زنانی مستحقی مثل من درحاشیه قرارمیگیرند.»
به گفته طوطی خال اینجا یک مشت آدم های «خاین به نام والی و چند تن دیگرجمع شده» و به حال افراد مسکینی توجه ندارند.
بهشته زنی که شوهرش پولیس محلی بوده و توسط طالبان به قتل رسیده گفت که با چهار طفل صغیر و پدر نود ساله اش به شبرغان آمده و اینجا با نهایت مشقت شب و روز را سپری میکند.
وی افزود: «در یک حویلی کرایی مشترک با دو سه خانواده دیگر زنده گی میکنیم و به روز ها نسبت نداشتن امکانات مالی با خشم مالک خانه روبرو میشویم و او سرزنش ما میکند که اگر توان پرداخت کرایه را ندارید خانه را تخلیه نمایید.»
بهشته گفت، ما صلح میخواهیم از جنگ بیزار استیم، حد اقل دولت امنیت را در مناطق ما تامین کند تا به خانه های خود برگردیم.
به گفته او، روزها برای رخت شویی و خانه تکانی از خانه بیرون می شود تا پول لقمه نانی را بدست بیاورد و گاهی گدایی میکند زیرا کدام سرپرستی ندارد.
وی ضمن ابراز نگرانی از آینده اطفالش گفت: «ما در زنده گی روز خوش ندیدیم، نمیدانم سرنوشت اطفالم با چنین وضعیتی چی خواهد شد.»
امینه زن دیگری که برادرش توسط طالبان کشته شده گفت: «از پنج ماه به اینسو به شهر شبرغان آمده ام و هیچ امکانات معیشتی نداریم، زن برادرم با سه اولادش با من یکجا زنده گی می کنند و روز ها همه ما گدایی می کنیم تا پول لقمه نانی را بدست بیاوریم.»
به گفته او یک روز حین گدایی در جوی آب افتاد و پایش جراحت برداشت و اکنون به مشکل راه میرود.
login or register a new account.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP