خانواده­های قربانیان جنگ دربامیان: امنیت ما را تامین کنید

بامیان(پژواک، ۴ قوس ۱۴۰۰): شماری از خانواده های قربانیان یک انفجار سال گذشته در بامیان،درمراسم سوگواری یکساله گی از دست دادن عزیزان شان از حکومت می خواهند درتامین امنیت و بهبود وضعیت اقتصادی کشور تلاش کند.

قابل ذکر است که در دو انفجاری در چهارم قوس سال پار شهر بامیان ۲۰ تن جان باخته بودند و ۶۰تن دیگر زخمی شده بودند.

خانواده های قربانیان حادثه یادشده می گویند، در یک سال گذشته در فراق عزیزان خود گریستند و ناله کشیدند.

جواهر ۵۵ ساله که در شرق وادی بامیان در روستای "سوماره" زندگی می کند، یکی از مادرانی است که دو پسر جوانش را در حادثه یادشده از دست داده بود.

جواهر با صدای گرفته و ناتوان در گفتگو به آژانس خبری پژواک گفت:« امروز سالگرد شهید شدن محمد و نوروز است، ما ختم قرآن برگزار کردیم.»

از جواهر پرسیدم در این مدت در نبود محمد و نوروز برایش چطور گذشته است؟ با صدای گریه آلود پاسخ می‌دهد که سال گذشته سال نا مبارکی برایش بوده، در نخست شوهرش را به اثر بیماری از دست داده و هنوز از مسئولیت کفن و دفن شوهر خلاص نمی‌شود که دو جوان‌اش که پس از پدر نان آور خانواده بوده در دو انفجار در شهر بامیان جان باختند.

وی می‌گوید،هرچند با مشکلات اقتصادی روبرو بود اما آرزو داشت که روزی محمد و نوروز اش را در لباس دامادی ببیند. اما انفجار های مرگبار این آرزو هایش را از او گرفت.

موصوف گفت که در این یک‌سال از درد فراق دو جوانش، شب‌ها و روزها آرام نداشته و دچار بیماری روانی شده است.

جواهر اکنون با دو فرزند کوچک اش زندگی می کند و از فقر و گرسنگی رنج می‌برد.

این مادر رنج دیده از حکومت می خواهد که در تامین امنیت و از بین بردن فقر در کشور تلاش کند؛ زیرا مردم این کشور دیگر توان تحمل ناامنی، جنگ، فقر و بیچاره گی را ندارند.

او علاوه از سازمان های خیریه جهانی خواستار کمک بشر دوستانه است.

در همین حال احمد ضیا از نزدیکان جواهر نیز می‌گوید که از سال گذشته به اینسو خانواده جواهر ۵۵ ساله که دو جوانش را در انفجار از دست داده به شدت فقیر و تنگ‌دست شده و نیاز به کمک های فوری دارد.

انفجارهای مرگبار چهار قوس سال گذشته در شهر بامیان، ده ها خانواده را روی گلیم غم نشانده بود.

مرضیه مادر پنج فرزند قد‌ونیم‌قد نیز می‌گوید که شوهر ۳۷ساله‌اش به نام "نوروز علی" را در آن انفجار های  ان روز از دست داده است.

به گفته مرضیه، نوروز علی شوهرش در شهر بامیان دکان موباییل فروشی داشت و در انفجار دومی در نزدیکی "مارکیت ولیعصر" شهر بامیان هنگام برگشت به خانه، جان باخت.

او افزود:« نمی توانستم باور کنم که شوهرم شهید شده است تا این‌که جسد او را دیدم، اما جسد شوهرم از اثر انفجار متلاشی شده بود، نگذاشتند که در لحظه آخر چهره او را ببینم .»

مرضیه می‌گوید که یک‌سال را بسیار به دشواری در نبود شوهرش گذرانده است، زیرا کودکان خوردسالش هر لحظه با گریه و زاری سراغ پدر شان را از او می‌گیرند . مادر اما در جواب کودکان می‌گوید که پدر شان سفر رفته و بر می‌گردد.

مرضیه پس از جان باختن شوهرش همراه با مادر شوهر و پنج کودک قد‌ونیم‌قدش از بامیان به کابل آمده و در یک خانه کرایی زندگی می‌کند.

وی که نان آور خانواده را از دست داده از دشواری های روزگار شاکی است و با نا امیدی ابراز می کند که قادر به پرداخت کرایه خانه و تامین نیازمندی های اولیه زندگی خانواده‌اش نیست.

مرضیه نیز از سازمان های امداد رسان خواهان کمک های فوری بشر دوستانه است و از حکومت می خواهد که جلو ناامنی ها را بگیرد؛ زیرا مردم افغانستان از این بیشتر توانایی جنگ و ناامنی را ندارند.

مقام های حکومت فعلی همیشه تاکید می کنند که در تامین امنیت شهروندان هر نوع تلاش را به خرچ خواهند داد و نخواهند گذاشت که افغانستان بار دیگر به یک کشور ناامن مبدل شود.

ذبیح الله مجاهد امروز در یک گردهمایی که در شهر کابل از سوی اهل تشیع برگزار گردیده بود، گفت که در ۲۰ سال گذشته همه روزه صدها جوان کشته می شدند، اقتصاد افغانستان متکی به کمک های جامعه جهانی بود، زیربنا ها تخریب و به دوباره احیا آن توجه نشده بود.

وی میگوید، حکومت تلاش می کند که مشکلات اقتصادی را حل کند و امنیت کامل شهروندان تامین شود.