زن تجارت پیشه: می‌خواهم که تجارتم را سرتاسری بسازم و برای زنان زیادی زمینه کار را فراهم نمایم

کابل(پژواک، ۳ میزان ۱۴۰۱): خانم متشبثی در کابل که از طریق سرمایه‌گذاری خود برای ۱۳۰زن دیگر، زمینۀ کار مستقیم را فراهم نموده، از حکومت می‌خواهد، به رشد صنایع دستی زنان توجه کرده، زمینۀ صادرات تولیدات زنان را به خارج از کشور، مساعد سازد.

در ۲۰سال گذشته، زنان در عرصه‌های مختلف فعالیت چشمگیری داشتند؛ تجارت و سرمایه گذاری یکی از عرصه‌هایی به شمار می‌رفت که زنان نیز در این عرصه کار را آغاز کرده و نقش شان را برجسته ساختند.

قابل تذکر است که پس از سقوط نظام سیاسی در ۲۴اسد سال ۱۴۰۰، حکومت سرپرست اعلام کرد که ماموران زن در ادارات حکومتی تا زمانی که محیط مصون کاری برای شان فراهم گردد، در خانه بمانند، ولی در حال حاضر در برخی ادارات حکومتی زنان به کار خواسته شده و به کار شان اما ادامه می‌دهند.

ولی بخش تجارت و سرمایه گذاری یکی از  بخش‌هایی اند که پس از سقوط نظام سیاسی رقم زنان در آن بخش‌ها نه تنها که کاهش نیافته بلکه رقم زنان در این دو بخش، افزایش چشمگیری را نشان می‌دهد.

آمنه میرزایی زن ۳۵ساله یک تن از سرمایه گذاران در کابل است؛ وی‌می‌گوید، ۱۰سال قبل، با سرمایۀ دو هزار افغانی شرکت صنایع دستی «زنان پیشگام» بنیاد گذاشت که در آن زمان صرف ۱۰ زن با وی کار می‌کردند.

اما موصوف گفت، در حال حاضر برای ۱۳۰خانم دیگر زمینۀ کار را به طور مستقیم و برای صدها خانم دیگر به طور غیرمستقیم مساعد نموده است.

وی گفت، به زنان دست دوز در مرکز و برخی ولایت‌های کشور، کارهایی چون لباس افغانی، پیراهن‌های یخن دوزی مردانه، بیک‌ها، بوت و چپلی چرمی، سرمیزی وغیره انواع دست دوزی‌ها را توزیع می‌کند و بعدا جمع آوری و از طریق شرکت، به خارج از کشور صادر می‌کند.

موصوف می‌گوید، دو سال قبل وضعیت کار قناعت بخش بود؛ چون در بخش  تولیدات مارکیت وجود داشت؛ اما بعد از آمدن کرونا و تحول سیاسی در کشور، به دلیل امنیتی و اقتصادی، سکته‌گی در کارش به میان آمد.

وی که در حال حاضر بیشتر از طریق آنلاین کاروبارش را پیش می‌برد گفت: «بعد از چند ماه متوقف بودن کاروبارم تصمیم گرفتم که دوباره به کار آغاز کنم و حالا به طور آنلاین در خانه کار می‌کنم.»

او که از نحوۀ کارکردش راضی است، گفت: «از طریق فروش خانه به خانه فروشات ما زیاد است و راضی استم، زمانی که نمایشگاه برگزاری می‌شود، اشتراک کرده و این صنایع را به نمایش می‌گذارم، تا برای صنایع دستی این خانم‌ها‌ بازاریابی شود.»

به گفتۀ میرزایی، فروشاتش متفاوت اند؛ برخی روزها بسیار زیاد فروش می‌داشته باشد، اما عموما روزانه تا ۱۲ هزار افغانی فروش می‌داشته باشد.

وی در مورد قیمت اجناس شان گفت: «گند افغانی قیمت اش از ۵ هزار تا ۱۰ الی ۱۲هزار افغانی، دست‌کول از ۵۰۰ الی سه هزار افغانی، یخن های مردانه از ۱۲۰۰ الی ۴ هزار افغانی می‌باشند، در داخل کشور هم مشتری داریم که فرمایش شان را می‌گیرم و برای شان تهیه می‌کنم، در کشورهای ایران و پاکستان نیز مشتری‌ها  فرمایش می‌دهند و برای شان تهیه کرده در دسترس شان قرار می‌دهم.»

منبع افزود، هر کدام این صنایع قیمت‌های مختلف دارد و هر چیزی که ریزه کاری زیاد داشته باشد، به همان اندازه قیمت فروخته می‌شود.

وی از حکومت می‌خواهد که برای صنایع دستی زنان افغان در داخل و خارج از کشور بازاریابی کند و همچنان زنان سرمایه گذار و تجارت پیشه را مورد حمایت قرار دهد.

موصوف گفت، در نظر دارد تجارت خود را سرتاسری بسازد و برای تعداد زیادی از زنان زمینۀ کار را فراهم نماید.

مسوولان حکومت همیشه حمایت شان را از زنان تجارت پیشه بیان داشته و گفته اند که زمینه‌های کار و تجارت بهتر را برای آنان فراهم می‌کنند.