فریبا؛ دختری که با رُمان‌دوزی، بی‌کاری را به فرصت اشتغال تبدیل کرد

کابل (پژواک،۱۳ سنبله ۱۴۰۴): فریبا حسینی، دختر جوانی در شهر کابل که پس از محدودشدن آموزش دختران، هنر رُمان‌دوزی را به‌صورت آنلاین فرا گرفته، اکنون نه‌تنها صنایع دستی تزئینی متنوعی را به بازار عرضه می‌کند، بلکه این هنر را به دختران دیگر نیز آموزش می‌دهد.

فریبا حسینی که باشندهٔ شهرک مهدیۀ دشت‌برچی شهر کابل است،‌ در صحبتی با آژانس خبری پژواک گفت، ۴ سال قبل در صنف ۱۲ درس می‌خواند، اما با اعلام  وضع محدودیت بر تعلیم و تحصیل دختران از سوی امارت اسلامی،‌ خانه‌نشین شد.

موصوف که می‌گفت، آرزو داشت از طریق امتحان کانکور به پوهنځی ژورنالیزم راه یابد، افزود، زمانی که خانه‌نشین شد، تلاش کرد که بی‌کار نه‌نشیند و در آن زمان به آموختن هنر خیاطی رو آورد.

وی گفت: «با مشاهدۀ آموزش‌های آنلاین در یوتیوب، با هنر رُمان‌دوزی آشنا شدم، هنری که فیته‌دوزی نیز برایش می‌گویند.»

 او اولین دوختش جهیزیهٔ نوزادان بود که خیلی زیبا آن را تزئین نموده بود.

فریبا می‌گوید، در ابتدای این کار با برخی مشکلاتی از جمله عدم باور خانواده‌اش به توانایی‌های او مواجه بود، اما به مرور زمان و با مشاهدۀ استعداد و پشتکارش، خانواده‌اش نیز به حمایت از او پرداختند و در حال حاضر مادر و خواهرانش نیز او را کمک می‌کنند.

موصوف در ادامه گفت: «در ابتدا در بخش خرید وسایل مورد نیاز مشکل داشتم، مخصوصاً قیمت فیتِه‌ها بالا بود، اما حالا قیمت‌ها پایین آمده و می‌توانم راحت‌تر آن‌ را تهیه کنم.»

فریبا اکنون توانسته‌است وسایل تزئینی متنوعی را با استفاده از رُمان‌دوزی تهیه کند؛ این محصولات شامل جهیزیۀ عروس و کودک، تابلوهای تزئینی برای خانه، آویزهای دیزاینی و سایر اقلام هنری می‌باشد.

فریبا که در حال حاضر در یکی از مراکز آموزش خیاطی به صفت استاد رمان‌دوزی نیز کار می‌کند، می‌گوید: «خوشحالم هنری را که یاد دارم، به سایر دخترخانم‌ها نیز آموزش می‌دهم.»

وی با اشاره به آغازین روزهای کارش گفت: «اصلاً فکر نمی‌کردم بتوانم این کار را یاد بگیرم، اما به مرور زمان توانستم آن را فرا بگیرم؛ اولین کارهای خود را وقتی به بازار می‌بردم کسی خریداری نمی‌کرد، اما حالا هم از طریق آنلاین و هم در دکان‌ها تولیدات‌ام را به فروش می‌رسانم.»

او در پایان می‌گوید: «هر دختری توانایی دارد و مطمئناً هر فردی در هر کار با مشکلاتی روبرو می‌شود. ممکن است چندین بار بیفتیم، اما با تلاش و کوشش می‌توانیم به اهداف خود برسیم.»

به باور فریبا، دختران در هر سطحی که قرار داشته باشند، ‌از فرصت‌های موجود استفاده کنند و دست از آموزش نبردارند.

در همین حال، انیس حسینی خواهر بزرگ فریبا‌ گفت: «در اوایل فریبا بسیار زحمت می‌کشید و ما فکر می‌کردیم که او نخواهد این کار را انجام داده بتواند، اما به مرور زمان با تلاش‌هایی که می‌کرد خوشبختانه توانست که هنر رمان دوزی ره یاد بگیره و فعلا یک فرد الهام‌بخش برای مه است و مه هم در پهلوی وی توانستم این هنر ره  یاد بگیرم و بسیار علاقمند شدم.»