دشمنی چهارده ساله میان دو خانواده در فاریاب پایان یافت

میمنه (پژواک، ۱۲ جدی ۱۴۰۴): دشمنی ۱۴ ساله میان دو خانواده در ولسوالی شیرین‌تگاب ولایت فاریاب، که در پی آن سه تن کشته و یک نفر دیگر زخمی شده بود، با میانجی‌گری والی فاریاب، شورای علما و متنفذین محلی به صلح و آشتی انجامید.

دشمنی زمانی بین دو خانواده از قوم «چوکازی‌ها» در ولسوالی شیرین تگاب آغاز شده بود که  یک تن از یک خانواده و دو تن از  خانوادۀ دیگر بر سر دعوای زمین و علفچر کشته و یک‌ نفر مجروح شده بودند.

مولوی عبدالاحد فضلی، والی فاریاب در نشست صلح و آشتی که عصر دیروز (پنجشنبه) در سالون مقام ولایت برگزار شده بود، گفت، برای حل این نزاع خونین، نشست‌هایی با طرفین برگزار شد و سرانجام، در نتیجهٔ تلاش‌های پیهم والی، رئیس شورای علما و متنفذین محلی، هر دو جانب متخاصم با اخلاص کامل صلاحیت حل‌وفصل این قضیه را به آنان سپردند.

او افزود، مصلحین پس از غور و بررسی قضایا و استماع سخنان دو طرف منازعه با در نظرداشت احکام خداوند و شریعت اسلام، بدون جانبداری فیصلۀ شان را صادر نمودند و دشمنی ۱۴ ساله را به صلح و برادری، وحدت و همدلی مبدل ساختند.

والی فاریاب می‌گوید، پس از آن‌که به حیث والی مقرر گردید، چندین  قضیۀ دشمنی بین اقوام و خانواده‌ها را در ولسوالی‌های مختلف این ولایت حل و فصل نموده‌است و چهار یا پنج قضیۀ دیگر باقی‌مانده به همکاری شورای علما و متنفذین مناطق مربوطه حل و فصل خواهد کرد‌.

از سویی هم، شیخ عبدالجلیل شهیدخیل، رئیس شورای علمای فاریاب گفت: «به تاریخ ۲۱ عقرب سال ۱۳۹۱ عبدالمالک نام توسط افراد ناشناس در قریۀ جلایر ولسوالی شیرین‌تگاب کشته شده و پسرش سعد ملک مجروح گردیده‌است و به تاریخ ۱۱ قوس ۱۳۹۳ اسامی محمدبشیر  و ۱۷ حمل ۱۳۹۵ فیض‎الله نام فرزندان حاجی خوانین در قریۀ موسم به حاجی وکیل شیرین‌تگاب توسط افراد ناشناس به قتل رسیده و اساس خصومت و دشمنی بین دوخانواده گذاشته شد.»

وی افزود، موضوع از طریق متنفذین قوم به والی فاریاب و شورای ولایت مطرح گردید و آنها بین هر دو جانب به میانجی‌گری ادامه داده که سر انجام موافقت هر دو طرف را برای صلح و آشتی حاصل کردند.

او در ادامه افزود: «ما از هر دو جانب و اقوام شان اختیارنامه مزین با شصت و امضاء اخذ کردیم و براساس اختیارنامه‌های دو جانب فیصله کردیم که چون شواهد به قتل مقتولین وجود ندارد، به‌خاطر احقاق یتیمان و صلح بالمال نه دیت، خانوادۀ حاجی عبدالرازق برای خانوادۀ محمدشریف مبلغ ۷۵۰ هزار افغانی و همچنان محمدشریف به جانب مقابل یک میلیون ۷۵۰ هزار بپردازد.»

به گفتهٔ وی، اگر هر یک از طرف‌ها فیصله‌نامه را نقض نماید، نزد خداوند، پیامبر و امارت اسلامی ملامت و مسؤول می‌باشد.

اما نماینده‌گان هر دو خانواده از میان حاضرین برخواسته گفتند که آنها تمام فیصلۀ رهبری ولایت و شورای علما را بدون هیچگونه دلیل می‌پذیرند، اما خون شهدای شان را هرگز در برابر پول معامله نمی‌کنند.

مولوی دلاور، پسر فیض‌الله مقتول از تلاش برای صلح میان دو خانواده سپاس‌گذاری کرد و افزود: «اما خون شهدای مان را هیچگاه در برابر پول معامله نمی‌کنیم، به پول نیاز نداریم، ما بخاطر الله و رسولش عفو عمومی نمودیم و به آن متعهد و پابند می‌مانیم.»

از سویی هم، حاجی محمدشریف جانب مقابل مولوی دلاورخان نیز گفت که صلح و آشتی که به وساطت والی و شورای علمای به وجود آمد، با ارزش‌تر از پول است و او به خاطر مادیات صلح نکرده، بلکه می‌خواهد در فضای دوستی و برادری زنده‌گی کنند و به کینه و عداوت نه بگویند.