کابل (پژواک، ۲۴ جدی ۱۴۰۴): فریده وکیلزاده، دختر جوان افغان که در مهاجرت هنر رزینکاری را آموختهاست، اکنون در کشور با تولید وسایل تزئینی و زیورآلات رزینی نه تنها در تقویت اقتصاد خانوادهاش نقش اساسی ایفا میکند، بلکه به دیگران نیز این هنر را آموزش میدهد.
هنری رزینکاری چیست؟
رزینکاری هنری است که در آن از مادهای شفاف به نام «رزین» (ترکیب رزین مایع و هاردنر) برای ساخت اشیاء تزئینی، زیورآلات، تابلو، میز و وسایل دکوری استفاده میشود.
آژانس خبری پژواک در برنامهٔ «آینهٔ زن» به سراغ فریده وکیلزاده رفتهاست؛ دختری که هنر رزینکاری را در مهاجرت آموخت و اکنون در کشور برگشته و از این هنر برای تهیهٔ وسایل تزئینی و زیورآلات رزینی استفاده میکند و در اقتصاد خانوادهاش نقش موثری ایفا میکند.
فریده وکیلزاده باشندهٔ حصهٔ سوم خیرخانهٔ شهر کابل است. او سه سال پیش به دلیل مشکلات اقتصادی و بیکاری به ایران مهاجرت کرد و در آنجا به یادگیری هنر رزینکاری روی آورد. فریده که فارغالتحصیل پوهنځی حقوق و علوم سیاسی از یکی از موسسات تحصیلات عالی خصوصی در سال ۱۴۰۰ است، به دلیل مشکلاتی که در رشته تحصیلیاش داشت، نتوانست شغلی پیدا کند.
وی در اینباره میگوید: «با توجه به شرایطی که پیش آمده بود، مجبور شدیم به ایران مهاجرت کنیم؛ در مدت دو سال زندهگی در ایران، نزد یک خانم ایرانی رزینکاری را آموختم و دو سال در کنار او کار کردم.»
فریده وکیلزاده که از مواد مختلف اشیای تزئینی و زیورآلاتی میسازد که شبیه سنگهای طبیعی به نظر میرسند، میگوید: «این هنر هنوز در میان مردم ما آنطور که باید جا نیفتاده است، اما ما همچنان تلاش میکنیم که این هنر را در جامعه رواج دهیم.»
او دستبند، انگشتر، گوشواره، لاکت، شمعدانی، گلدان، ظروف میوهخوری و دیگر وسایل تزئینی تولید میکند و میافزاید: «بسیاری از مردم این محصولات را سنگ طبیعی میپندارند، در حالی که این آثار براساس فرمولهای خاصی ساخته میشوند و تولیدشان پیچیدهتر است.»
فریده با اشتیاق به کارش ادامه میدهد و میگوید: «وقتی در اتاق کارم میآیم و مشغول کار میشوم، تمام مشکلاتم فراموش میشود. من عاشق کارم هستم و زمانی که مواد را از قالبها بیرون میآورم و میبینم که کارم همانطور که خواسته بودم درست شدهاست، خوشحالیام دوچندان میشود.»
اما چه چالشهای سر راه وکیلزاده وجود دارد؟
فریده یکی از چالشهای عمدهاش را نبود مواد خام در داخل کشور عنوان کرده و میگوید: «در ابتدا از ایران مواد میخواستیم، که دیر به دستمان میرسید. اما خوشبختانه حالا از چین، هم راحتتر و هم با کیفیت بهتر به دست میآوریم.»
او در حال حاضر تمام محصولاتش را از طریق شبکههای اجتماعی به صورت آنلاین به فروش میرساند و میگوید: «محصولاتم بسته به اندازه و ظرافت کار قیمتهای مختلفی دارند.»
هدفهای آیندهٔ فریده
فریده در مورد اهداف آیندهاش میگوید: «هدفم گسترش کارگاه کوچکم است و به خودم باور دارم که به این هدف خواهم رسید.»
او در حال حاضر شاگرد ندارد، اما تعدادی از دختران را به صورت آنلاین بدون دریافت هزینه به این هنر میآموزد، تا آنها هم بتوانند این کار را در خانههایشان انجام دهند.
حمایت خانواده؛ رمز موفقیت فریده
فریده حمایت خانوادهاش را عامل اصلی موفقیتش میداند و از پدرش که نقاش است، به خاطر حمایت و همکاریاش در این مسیر قدردانی میکند. وی میگوید: «در قدم اول از برادرم تشکر میکنم که بیشترین حمایت را از من کرده و همیشه مرا تشویق کردهاست که این هنر را یاد بگیرم. همچنین از مادر و پدرم و از کل خانوادهام که همیشه در کنارم بوده و حمایت کردهاند، تشکر میکنم؛ اگر حمایتهای آنها نمیبود، من هیچگاه به این مرحله نمیرسیدم.»
پدر فریده: اگر حمایت خانوادهها باشد، دختران میتوانند بدرخشند
فریدون وکیلزاده، پدر فریده میگوید: «پس از مهاجرت به ایران و با توجه به اینکه آنجا شهری بیگانه بود و خانواده تمایل نداشتند فریده زیاد به بیرون برود، تصمیم گرفتم که فریده هنری را بیاموزد تا هم برای آیندهاش مفید باشد و هم بتواند به دیگران کمک کند.
او که خود نقاش است، میافزاید: «دخترم را تشویق کردم تا این هنر را بهطور جدی یاد بگیرد. برادرش نیز او را حمایت کرده و حتی در یافتن مؤسسات آموزشی به او کمک کرد.»
فریدون میگوید: «حمایتهای والدین باعث میشود که فرزندان رشد کنند و به تدریج کارشان رونق پیدا کند. اگر خانوادهها از دخترانشان حمایت کنند، آنها میتوانند بدرخشند.»
او همچنین از خانوادهها خواست که در کنار تحصیل فرزندانشان، آنها را تشویق کنند تا یک هنر را نیز یاد بگیرند تا وقتی که در خانه هستند، به جای بیکاری، از فرصتشان استفاده کرده و هنری که آموختهاند را عملی کنند.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP