مهاجرین برگشته از ایران در غور خواهان ایجاد فرصت‌های شغلی اند

فیروزکوه (پژواک، ۲ دلو ۱۴۰۴): شماری از مهاجرین برگشته از ایران در غور با ابراز نگرانی از مشکلات اقتصادی می‌گویند که کمبود فرصت‌های شغلی زنده‌گی آنان را با چالش‌های جدی روبه‌رو ساخته‌است؛ از حکومت و نهادهای کمک‌‌کننده می‌خواهند تا در این زمینه به آنان توجه کنند.

آنان از امارت اسلامی افغانستان و نهادهای کمک‌رسان می‌خواهند تا در کنار کمک‌های بشردوستانه، برنامه‌های پایدار کاری را برای استفاده از ظرفیت‌های کاری مهاجرین برگشته راه‌اندازی کنند.

با این حال، مسؤولین محلی در این ولایت می‌گویند که در جریان سال جاری نزدیک به دو هزار خانوادۀ بی‌جاشده از کشورهای ایران و پاکستان به این ولایت عودت کرده‌اند و از سوی نهادهای مختلف برای آنان کمک‌رسانی نیز صورت گرفته‌است.

مهاجرین برگشته: دولت و موسسات برنامه‌های شغل‌زایی روی دست گیرند

رمضان سمندری، یکی از مهاجرین برگشته از ایران به ولایت غور به آژانس خبری پژواک گفت که حدود ۵ سال قبل به‌دلیل بیکاری و مشکلات اقتصادی به کشور ایران مهاجر شده بود و در آنجا در بخش کارهای ساختمانی مصروف کار بود و زنده‌گی نسبتاً خوب داشت.

وی اما افزود: «پنج ماه می‌شود که از ایران اخراج شدیم، در خانه هشت نفر هستیم، همه بیکار می‌باشیم، مه چندین بار اقدام کردم که دوباره ایران بروم نشد، حالا هم در ولایت غور کار بسیار کم است، از دولت و موسسات می‌خواهیم که زمینۀ کار را برای ما فراهم کنند.»

او می‌گوید که در حال حاضر در یک خانهٔ کرایی زنده‌گی می‌کند و از مشکلات اقتصادی و بیکاری شدیداً رنج می‌برد.

سمندری که می‌گفت، اکثریت مهاجرین بازگشته دارای تجارب کاری در بخش‌های ساختمانی، زراعت و صنایع دستی هستند؛ از تجار،‌ سرمایه‌گذاران و موسسات خواست که در این بخش‌ها برای عودت‌کننده‌ها زمینهٔ کار را فراهم کنند.

وی تصریح نمود: «ما در ایران در بخش‌های ساختمانی کار می‌کردیم و تجربه داریم، اما اینجا کار بسیار کم است و اکثر روزها بی‌کار می‌مانم و با دستان خالی به خانه بر می‌گردم. اگر موسسات و دولت پروژه‌های کاری راه‌اندازی کنند، هم ما نان پیدا می‌کنیم و هم اقتصاد ولایت ما بهتر میشه و هیچ وقت ما مجبور به مهاجرت نمی‌شویم.»

اما این تنها رمضان سمندری نیست که با چنین مشکلی مواجه‌است، بلکه فضل‌احمد، از دیگر مهاجرین برگشته از ایران در غور می‌گوید که از بیکاری و مشکلات اقتصادی شدیداً رنج می‌برد و حتا این معضله بالای روح و روانش تاثیر بدی به جا گذاشته‌است.

وی  که تنها نان‌آور خانوادۀ شش نفری‌اش است گفت: «به اینجا کار نیست، هر روز سر فلکه می‌رویم، بعضی روزها کار پیدا میشه، دو یا سه صد افغانی کار می‌کنیم، این پول نفقۀ خانواده و کرایۀ خانه را پوره نمی‌کند، ولی اکثر روزها بیکار می‌مانیم، این مسئله خیلی نگران ما ساخته و هیچ نمی‌دانم که سرنوشت ما چه می‌شود.»

او علاوه می‌کند، کمک‌های که از سوی برخی موسسات دریافت کرده، بسنده نمی‌باشد و نیاز می‌رود تا در کنار کمک‌های زمستانی همچنان زمینۀ کار را برای شان فراهم کنند.

فضل‌احمد نیز از حکومت و موسسات کمک‌کننده می‌خواهد که برای عودت‌کننده‌گان در کنار افزایش کمک‌های غذایی و نقدی، زمینهٔ کار را نیز فراهم کنند.

از سویی هم، عبدالکریم ۳۲ ساله از دیگر مهاجرین برگشته از ایران در این ولایت نیز با مشکل مشابه رو‌به‌رو است و خواستار توجه امارت اسلامی و نهادهای کمک‌رسان می‌باشد.

وی که سال‌ها قبل به دلیل جنگ‌های گذشته و بیکاری به کشور ایران مهاجرت کرده بود، می‌گوید: «ما همه چیز را در ایران داشتیم، خانه و زنده‌گی خوبی داشتیم؛ اما ۴ ماه پیش اخراج ما کردند. تمام دار و ندار خود را آنجا ماندیم و آمدیم و حالا در شرایط بدی زنده‌گی می‌کنیم.»

موصوف افزود: «ما چهار خانواده هستیم که اخراج شدیم، از وقتی که آمدیم، اینجا که کار بسیار کم است، پیدا کردن نفقۀ خانواده‌های ما را نگران کرده‌است، از سوی دیگر، همهٔ ما نگران تعلیم دختران خود هم هستیم، اینجا دختران بالاتر از صنف شش اجارهٔ رفتن به مکتب را ندارند.»

وی نیز خواستار کمک شد و گفت: «در حال حاضر مهمترین چیزی که باید شود، این است که شغل‌زایی شود، حکومت، موسسات، کمک‌کننده‌گان، افراد خیر و ثروتمند همه باید کاری کنند که مردم را از بیکاری بیرون کنند و زمینۀ کار فراهم شود.

مسؤولین: برای رفع مشکلات عودت‌کننده‌گان برنامۀ خوبی روی دست داریم

با این حال، مسؤولین محلی غور می‌گویند که در جریان سال جاری نزدیک به دو هزار خانواده از کشورهای ایران و پاکستان به این ولایت برگشته اند و از سوی نهادهای مختلف با آنان کمک نیز صورت گرفته‌است.

انجینیر میراحمد مصمم، رئیس امور جهاجرین و عودت‌کننده‌گان غور به پژواک گفت: «در جریان سال روان حدود دو هزار خانواده از ایران و پاکستان به ولایت غور برگشته‌اند که ما برای همۀ آنها کمک‌رسانی کردیم و تعدادی را نیز شامل برنامه‌های فن و حرفه نمودیم و تلاش کمیته به خاطر رسیده‌گی به وضعیت بی‌جاشده‌گان و عودت‌کننده‌ها جریان داره و در آینده برای آنان برنامۀ خوبی روی دست داریم.»

بربنیاد معلومات موصوف، در کنار اعمار دو باب مکتب و یک شبکۀ آبرسانی برای بیجاشده‌گان و عودت‌کننده‌گان، پلان توزیع نمرات رهایشی را نیز برای آنان روی دست دارند و قرار است در بهار سال آینده عملی شود.

قابل تذکر است، از سالیان متمادی مردم از مشکل بیکاری رنج می‌بردند و برای تامین نیازهای خانواده‌های خود مجبور به مهاجرت می‌شدند.