شماری از معلمین مکاتب دولتی شهر کابل خواهان افزایش معاشات‌ شان هستند

کابل (پژواک، ۷ حوت ۱۴۰۴): شماری از معلمین مکاتب دولتی در شهر کابل معاشات شان را ناکافی خوانده و خواستار افزایش‌ آن هستند، اما مسؤولین در وزارت معارف می‌گویند، معاش معلمین اکنون در زمان مناسب آن پرداخت می‌شود و تلاش بر این‌ است تا سهولت‌های لازم برای این قشر مساعد شود.

به گفتهٔ آنان، معاش معلمین در حال حاضر نظر به سابقهٔ کاری و سطح تحصیل، بین ۷ تا ۱۳ هزار افغانی است؛ اما این میزان معاش، با توجه به افزایش هزینه‌های زنده‌گی، کرایهٔ خانه و سایر مصارف اولیه، پاسخ‌گوی نیازهای اساسی خانواده‌ها نیست و نیاز به بازنگری دارد.

محبوبه، یکی از معلمین مکاتب دولتی در ناحیۀ پانزدهم شهر کابل است که مدرک لیسانس دارد و ۳۴ سال می‌شود در این شغل خدمت می‌کند.

او در گفت‌وگو با پژواک گفت: «معاش خودم شخصاً نُه هزار و ۲۰۰ افغانی است که در شرایط فعلی نظر به قیمتی و نرخ که بسیار بالا است، بسیار یک پول کم است که یک فامیل ۱۰ نفری نمی‌تواند به وجه احسن از این پول تا دیگر ماه امرار میعشت کند.»

به باور وی، اگر معلمان با پول معاش ماهانه کرایۀ خانه را بدهند برای رفع ضروریات دیگر پول کافی باقی نمی‌ماند.

به گفتۀ او، چندین بار در سمینارها و نظرسنجی‌ها با مسؤولین گفته‌اند که معاش شان کم است و برای شان کفایت نمی‌کند؛ اما تاکنون کدام تغییری نیامده‌است.

این معلم خاطرنشان کرد که گاه گاهی تأخیر در معاشات نیز آنان را با مشکلاتی مواجه می‌کند.

محبوبه می‌افزاید که کم بودن معاشات و مشکلات اقتصادی معلمان را از لحاظ روحی و روانی نارام کرده و آنان نمی‌توانند به درستی درس‌ها را به دانش‌آموزان ارایه کنند.

او از امارت اسلامی خواست که برای داشتن سکتور معارف شکوفاتر با در نظرداشت معیارهای بین‌المللی به معلمین توجه شود تا آنان بتوانند درس‌ها را به شکل درست ارایه کنند.

مریم (نام مستعار)، یکی از معلمین شهر کابل که دارای مدرک لیسانس است می‌گوید، پنج سال می‌شود که در این شغل فعالیت دارد.

به گفتۀ او، معاش ماهانه که دریافت می‌کند برایش کفایت نمی‌کند؛ چون در خانۀ کرایی زنده‌گی می‌کند.

او تصریح کرد: «مسؤولیت خانه به دوش مه است، مردهای خانۀ ما دو نفر هستند که یکیش تقاعد کرده و در خانه است و دیگرش همان‌قدر کار می‌کند که بتواند روز همرایش بگذرد.»

موصوف خاطرنشان کرد که بهتر است تا معلم از لحاظ مادی تقویت شود؛ چون تمام انرژی خود را صرف تعلیم و تربیۀ دانش‌آموزان کند.

وی اضافه کرد که چندین بار در حکومت قبلی درخواست افزایش معاشات را کرده بودند؛ اما توجهی صورت نگرفت و اکنون نیز از امارت اسلامی خواست تا در این زمینه توجه لازم را کند.

نفیسه شفیعی، یکی دیگر از معلمین در یکی از مکاتب دولتی شهر کابل به پژواک گفت که ۱۹ سال می‌شود در این شغل خدمت می‌کند. او مدرک لیسانس خود را از دیپارتمنت کیمیای پوهنځی ساینس پوهنتون کابل به دست آورده‌است.

او خاطرنشان کرد که با درنظرداشت نرخ مواد اولیه و سایر ضروریات زنده‌گی در بازار شهر کابل، معاش کنونی‌اش برایش کفایت نمی‌کند.

موصوف نیز خواهان افزایش معاشش از سوی امارت اسلامی شد و تصریح کرد: «دلیل اصلی که من می‌خواهم معاشم زیاد شود این است که بتوانیم توسط همان معاش زنده‌گی نورمال داشته باشیم حداقل. به خاطری‌که قیمتی زیاد است و خرچ زنده‌گی زیاد است؛ اما معاش کم است و کفایت نمی‌کند.»

به گفتۀ او، اگر معاشات افزایش نیابد، معلمان با ذهن ناآرام و وضعیت اقتصادی ضعیف وارد صنف می‌شوند که این امر تأثیر منفی بر روند تدریس آنان گذاشته و مانع ارایۀ آموزش موثر به دانش‌آموزان می‌شود.

ریحانه، یک تن از معلمین دیگر در شهر کابل نیز گفت که ۱۷ سال از خدمت وی می‌گذرد و لیسانس است.

موصوف اضافه کرد: «فعلاً معاش من تقریباً نُه هزار است و نُه هزار به من هیچ کفایت نمی‌کند.»

وی تصریح کرد که اگر در قسمت معاشات معلمان توجه شود خوب خواهد شد چون اگر از لحاظ مادی فکر آنان جمع باشد می‌توانند به شیوۀ درست به دانش‌آموزان تدریس کنند.

در همین حال، سوریا یوسفی یک تن از فعالان بخش آموزش می‌گوید که معلمان قشر اساسی یک جامعه را تشکیل می‌دهند، اما این قشر در افغانستان از جمله کم‌درآمدترین کارمندان به شمار می‌روند.

وی اضافه کرد که کم‌بودن معاش یک نوع اضطرابی را در نزد معلمان به وجود می‌آورد و این موضوع می‌تواند تأثیرات منفی بر کیفیت تدریس شان داشته باشد.

یوسفی ابراز امیدواری کرد تا در قسمت افزایش معاش معلمین از سوی امارت اسلامی توجه صورت بگیرد و آنان را از نگرانی‌های مالی و معیشتی بیرون کنند.

قاری منصوراحمد حمزه، سخنگوی وزارت معارف در گفت‌وگو با پژواک گفت که امارت اسلامی تلاش می‌کند تا برای معلمین سهولت‌های لازم را مساعد کند.

به گفتۀ حمزه، مولوی عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاست‌الوزرا در قسمت افزایش معاشات معلمان گفته بود که امارت اسلامی به مرور زمان و با در نظرداشت امکانات در این زمینه توجه خواهد کرد.

این در حالی است که مولوی عبدالسلام حنفی در ۱۳ میزان سال ۱۴۰۲ در روز جهانی معلم گفته بود، برای تقویت معارف از هیچ‌نوع تلاشی دریغ نمی‌شود و اگر امکانات بیشتر در دست قرارگیرد، اولین قشری‌ که معاش آن‌ها تغییر می‌کند، معلمان خواهند بود.

وی با تاکید گفته بود: «ما معاشات را نظر به امکانات دست داشتۀ خود ترتیب و تنظیم کردیم و نظر به امکاناتی که به دست داشته باشیم، اولین کسانی که در معاش شان ازدیاد می‌شود معلمین خواهند بود.»

از سویی هم، سخنگوی وزارت معارف تصریح کرد: «چیزی‌که در توان امارت اسلامی و وزارت معارف باشد ان‌شاءالله از آن دریغ نمی‌کند و به استادان خود می‌دهد.»

او خاطرنشان کرد که وزارت معارف متعهد است تا برای معلمین، کارمندان و شاگردان سهولت‌های لازم را براساس توانش مساعد کند.

منصوراحمد حمزه گفت که اکنون معاشات معلمین در همه نقاط افغانستان در زمان مناسب آن پرداخت می‌شود.