کابل (پژواک، ۹ حوت ۱۴۰۴): منیراحمد ۳۸ ساله ـ که نزدیک به نیمی از عمرش را با مواد مخدر سپری کردهاست ـ میگوید، ناآگاهی در جوانی او را به اعتیاد کشاند و در نتیجه، زندهگی خوب و اعتبار اجتماعیاش را از دست داد، اما خرسند است که اکنون درمان شده و به زندهگی عادی برگشتهاست.
منیراحمد که باشندۀ اصلی ولایت هلمند است و اکنون در کابل زندهگی میکند، میگوید ۱۸ سال از مواد مختلف مخدر استفاده کردهاست.
او میگوید، پدر و مادرش زندهاند و چهار برادر، یک همسر، یک پسر و دو دختر دارد.
این جوان که پس از درمان در یک مرکز آموزش ترمیم وسایل برقی مصروف آموزش بوده، میگوید در رشتۀ کمپیوترساینس تا سطح نیمهعالی تحصیل کرده و به زبانهای انگلیسی و اردو نیز در حد ابتدایی صحبت میتواند.
منیراحمد با خبرنگار پژواک به زبانهای انگلیسی و اردو نیز سخن زدهاست.
او در پاسخ به اینکه چرا به مواد مخدر رو آورد، گفت: «جوانی بود، خوشگذرانی و ناآگاهی بود؛ برخی دوستانم مواد مخدر استفاده میکردند، با آنها میگشتم و من هم معتاد شدم.»
وی افزود که پس از گرفتار شدن به اعتیاد، مشکلات اقتصادی و فشارهای روانی وضعیتش را بدتر ساخت.
منیراحمد میگوید پیش از اعتیاد زندگی خوبی داشت، عضو فعال خانواده بود، کار میکرد، روابط اجتماعی داشت و در جامعه اعتبار داشت؛ اما پس از اعتیاد همۀ اینها را از دست داد.
او گفت: «بر هر معتادی روزی میآید که مواد پیدا نمیشود؛ به هر کاری دست میزند، دزدی میکند، فریب و نیرنگ میکند… اعتیاد عملی است که انسان را به هر کاری مجبور میسازد.»
منیراحمد میگوید، حدود سه ماه پیش به مرکز درمان معتادان به نام «امید» در منطقۀ پلچرخی کابل مراجعه کرد، در آنجا درمان شد و اکنون در مرکز آموزشهای حرفوی «آغوش» در بخش ترمیم وسایل برقی آموزش میبیند.
او گفت: «به این خاطر برای درمان آمدم که از مصرف مواد خسته شده بودم؛ همهچیزم را از دست داده بودم، مشکلات اقتصادی داشتم، دیگر نمیتوانستم مواد تهیه کنم، فشار روانی بود و وقتی هم مواد استفاده میکردم، هیچ تأثیری نداشت و لذت پیشین را نمیداد. این سختیها مرا واداشت که به اینجا بیایم و برای رهایی از این وضعیت پناه بگیرم.»
به گفتۀ او، در آغاز ترک اعتیاد برایش بسیار دشوار بود، اما بهتدریج آسانتر شد و اکنون وضعیتش بهتر است.
وی گفت: «از این کار بسیار پشیمانم که آغازش کردم و از کارهایی که در دوران اعتیاد انجام دادهام؛ وقتی به یادشان میآورم بسیار ناراحت میشوم، چون اعتیاد انسان را به کارهایی وادار میکند که از یادآوریشان شرم آدم میاید.»
او افزود، خوشحال است که اکنون صحتیاب شده، به زندهگی امیدوار شده و پس از فراغت از مرکز آموزشهای حرفوی، با خانواده و فرزندانش زندهگی عادی را آغاز خواهد کرد.
منیراحمد از جوانان خواست از عمل ناپسند اعتیاد دوری کنند تا مانند معتادان با بدبختیها روبهرو نشوند.
براساس معلومات وزارت صحت عامه، طبق یک سروی انجامشده در سال ۲۰۱۵ میلادی، در افغانستان ۳.۵ میلیون معتاد وجود داشت، اما پس از آن سروی دقیق دیگری انجام نشده است.
دکتر شرافت زمان، سخنگوی وزارت صحت عامه، به پژواک گفت که از زمان بازگشت دوبارۀ امارت اسلامی به قدرت، در سراسر کشور نزدیک به ۱۲۱ هزار معتاد تحت درمان قرار گرفتهاند.
به گفتۀ او، اکنون در سراسر کشور نزدیک به ۶۷ مرکز درمان معتادان فعالیت دارند و حدود ۵۰۰۰ تن در این مراکز تحت درماناند.
وی افزود که از میان این مراکز، ۴۵ مرکز ویژهٔ مردان بزرگسال، ۱۴ مرکز برای زنان و کودکان و ۷ مرکز برای جوانان تازهسن اختصاص یافته است.
رهبری امارت اسلامی افغانستان در تاریخ ۱۴ حمل سال ۱۴۰۱ با صدور یک فرمان، کشت کوکنار و استفاده، فروش و قاچاق هر نوع مواد مخدر را ممنوع اعلام کردهاست.
