شبرغان (پژواک، ۲۸ حوت ۱۴۰۴): وحیده کریمی، زن کارآفرین در ولایت جوزجان، با سرمایهٔ دو هزار دالر یک کارگاه کوچک خیاطی راهاندازی کرد تا بخشی از مشکلات خانوادهگیاش را حل کند؛ اما اکنون تجارت او رونق یافته و برای ۲۰۰ زن دیگر نیز زمینهٔ کار را فراهم کردهاست.
وحیده کریمی، باشندهٔ شهر شبرغان تا صنف دوازدهم درس خوانده و خیاطی را در یک دورهٔ آموزشی ششماهه فرا گرفتهاست. او حدود پنج سال پیش برای سهمگیری در اقتصاد خانوادهاش با سرمایهٔ دو هزار دالر یک کارگاه خیاطی کوچک ایجاد کرد.
وی در صحبت با پژواک گفت، زمانیکه این کارخانه را ایجاد کرد، خودش همراه با شش خانم دیگر در بخش خیاطی کار میکرد.
خانم کریمی افزود: «زمانیکه کار را شروع کردم، سرمایهٔ بسیار اندکی داشتم، اما باور داشتم که اگر زنان مهارت داشته باشند، میتوانند اقتصاد خانوادههایشان را تغییر دهند. امروز خوشحالم که بیش از ۲۰۰ زن در این کارگاه من مشغول به کار هستند.»
او در آغاز در کارگاهش لباسهای زنانه میدوخت و به تدریج با رونق گرفتن کارش، سرمایهاش افزایش یافت، سپس کارگاه خود را گسترش داد و شماری از زنان را نیز به کار جذب کرد.
اکنون کارگاه کوچک او به یک مرکز تولیدی بزرگ با بخشهای مختلف قالینبافی، خیاطی، گلیمبافی، مورهدوزی و بیکدوزی تبدیل شده و برای بیش از دوصد زن زمینهٔ کار فراهم گردیدهاست.
خانم کریمی افزود: «اکنون سرمایهٔ کاریام به بیش از ۷۰۰ هزار دالر رسیده، ما تلاش کردیم کیفیت تولیدات خود را بالا ببریم تا بتوانیم در بازارهای خارجی نیز راه پیدا کنیم. خوشبختانه امروز برخی از تولیدات ما به خارج از کشور نیز صادر میشود و محصولاتم نه تنها در داخل افغانستان، بلکه در خارج از کشور نیز مشتری دارد.»
موصوف نبود بازار مخصوص زنان متشبث را یک مشکل عمده خوانده و از مسؤولان خواست تا در این زمینه توجه جدی داشته باشند.
وی که هدف اصلی ایجاد کارگاه خود ایجاد فرصت کاری برای زنانیکه امکان کار در بیرون از خانه را نداشتهاند، خواند، طی پیامی از دختران و زنان کشور خواست که با کار کردن خودکفا شوند، نقش فعال در خانواده و جامعه داشته باشند و از افسردهگی دور بمانند.
زنانی که در این کارگاه مشغول به کار شدهاند، از این فرصت احساس خوشحالی میکنند.
مرحبا، یکی از خانمهای که در بخش قالینبافی این کارگاه مصروف کار است گفت: «قبل از این بیکار بودم و هیچ درآمدی نداشتم و کاملاً وابسته به خانوادهام بودم؛ اما حالا، الحمدالله، در این کارگاه مشغول به کار هستم و هم مصارف خود را تأمین میکنم و هم به خانوادهام کمک میکنم.»
وی از مشکلات اقتصادی شکایت داشته و میافزاید: «در خانوادهای هشتنفره زندهگی میکنم و تأمین هزینههای خانواده بیشتر بر دوش من و پدرم است، با روی آوردن به بافندهگی قالین توانستهام سهمی در بهبود وضعیت اقتصادی خانواده داشته باشم، اکنون خوشحالم که نه تنها یک حرفه را آموختهام، بلکه از طریق آن درآمد نیز به دست میآورم این کار سبب شدهاست که از بیکاری و احساس افسرده.گی نیز رهایی پیدا کنم.»
او که خواستار حمایت حکومت و نهادهای کمکرسان میباشد افزود: «اگر دولت زمینههای کاری بیشتری برای ما خانمها فراهم سازد ما میتوانیم مهارتهای خود را بیشتر توسعه دهیم، سطح تولید را بالا ببریم و قالینهای را که میبافیم را به بازارهای جهانی معرفی کنیم تا این هنر و صنعت بومی بیش از پیش رشد و شهرت پیدا کند.»
از سويی هم، شايسته یک تن خانمهای که در بخش خیاطی این کارگاه مشغول کار است به پژواک گفت که از مدت یک سال به اینسو در این کارگاه کار میکند. وی گفت: «خوشحالم که در این کارگاه برایم زمینه مساعد شده، هم چیزهای نو را یاد میگیرم و همچنان از طریق معاش که به دست میآورم، در اقتصاد خانوادهام کمک میشوم.»
وی ایجاد این کارگاه را برای رفع بیکاری زنان و تقویت اقتصادی خانوادهها مؤثر دانسته و میافزاید: «من در این مدت خیلی چیزیها را یاد گرفتم از قبیل قیچی، برش، دوخت و غیره و آرزو دارم که یک روز خودم هم مالک یک کارگاه مستقل خود باشم.»
زینب، یکی دیگر از شاگردان که در بخش خیاطی کار میکند میگوید: «اینجا فقط کار نیست، ما مهارت هم یاد میگیریم؛ بسیاری از زنانی که تازه میآیند، بعد از مدتی کاملاً حرفهای میشوند.»
به گفته او، این کارگاه برای بسیاری از زنان تنها منبع درآمد خانوادهشان است.
موصوف نیز خواستار حمایت است.
در همین حال، لطیفه سرورزاده، مسؤول اتاق تجارت زنان در ولایت جوزجان میگوید که در این اواخر کارگاههای خیاطی و قالینبافی در سطح شهر و ولسوالیهای این ولایت افزایش یافته، این خود یک گام نیک برای پیشبرد اقتصاد خانواده و سهمگیری فعال زنان را در جامعه نشان میدهد.
وی گفت، در ولایت جوزجان به تعداد ۲۰۰ کارگاه وجود دارد که صد کارگاه ثبت راجستر اتاق تجارت زنان میباشد و در این کارگاه ۳۵۰۰ خانم مصروف کار فعالیت در بخشهای خیاطی، قالینبافی، زراعت، مالداری و آشپزی میباشد.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP