امسال هیچ مورد «به نام کردن دختران با شلیک هوایی» در خوست ثبت نشده‌است

شهر خوست (پژواک، ۲ حمل ۱۴۰۵): قوماندانی امنیۀ خوست می‌گوید که در سال روان در این ولایت هیچ موردی از «به نام کردن دختران با شلیک هوایی» ثبت نشده و تأکید می‌کند که به هیچ‌کس اجازه داده نمی‌شود براساس چنین رسوم نادرست، دختران را به ازدواج اجباری وادار کند.

در برخی مناطق افغانستان زمانی که دختری نامزد می‌شود، خانوادۀ پسر برای اعلام نامزدی با فیر هوایی این موضوع را اعلام می‌کنند و به نوعی رضایت و خوشحالی دو خانواده را نشان می‌دهند؛ اما برخی افراد بدون آن‌که میان دختر و پسر یا خانواده‌های آنان توافقی صورت گرفته باشد، در برابر خانۀ دختر فیر هوایی می‌کنند و به مردم چنین القا می‌کنند که گویا آن دختر از آن او شده‌است.

پس از آن‌که به دختری لقب «دختر نام‌شده با فیر» داده شود، دیگر کسی تمایل چندانی به ازدواج با او نشان نمی‌دهد؛ زیرا اگر کسی با او ازدواج کند، دشمنی خانواده پسری را که برای تصاحب دختر فیر کرده‌است، به جان می‌خرد.

این رویدادها بیشتر زمانی رخ می‌دهد که خانوادۀ دختر به دلایل مختلف دختر یا خواهر خود را به پسر نمی‌دهند و پسر نیز به نوعی از زور استفاده کرده و تلاش می‌کند با فیر هوایی دختر را به دست آورد.

خوست یکی از ولایت‌هایی است که چنین رویدادهایی در آن رخ داده‌است.

پژواک در ماه حوت سال ۱۴۰۳ گزارشی منتشر کرد که نشان می‌داد در دو سال گذشته تنها در ولایت خوست ۱۱ مورد از این‌گونه رویدادها ثبت شده‌است.

احرار: امسال هیچ مورد به نام کردن دختران با فیر ثبت نشده‌است

طاهر احرار، سخنگوی قوماندانی امنیۀ خوست به پژواک گفت که در یک سال گذشته در این ولایت هیچ موردی از این نوع خشونت علیه زنان ثبت نشده‌است.

او گفت که پس از بازگشت امارت اسلامی به قدرت، در این ولایت علیه افرادی که برای به نام کردن دختران شلیک هوایی می‌کردند، اقدامات جدی صورت گرفته‌است.

موصوف می‌افزاید که در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ مجموعاً ۱۱ مورد از این رویدادها ثبت شده که بیشتر آن‌ها از طریق جرگه‌ها حل شده و دختران از این وضعیت رهایی یافته‌اند.

به گفتۀ او، این رویدادها پیش از بازگشت امارت اسلامی به قدرت رخ داده بودند، اما قوماندانی امنیه زمانی اقدام کرد که خانواده‌های قربانیان شکایت کردند.

سخنگوی قوماندانی امنیه همچنان گفت که آنان به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهند براساس چنین رسوم نادرستی زنان را برخلاف میل‌شان به ازدواج اجباری وادار کنند و با آرزوهای آنان بازی شود.

مفتی سخی‌الله، رئیس کمیسیون حل منازعات ریاست امر باالمعروف، نهی عن‌المنکر و سمع شکایات در خوست نیز می‌گوید که ازدواج باید با رضایت و خواست هر دو طرف انجام شود و تلاش برای ازدواج از طریق زور، تهدید یا شلیک از نظر شرعی قابل قبول نیست.

او می‌گوید: «این کار در حق یک انسان آزاد ظلم و اجبار است؛ از نظر شریعت ناروا بوده و جامعه را به سوی فساد می‌کشاند.»

موصوف اضافه کرد که امارت اسلامی به هیچ‌کس اجازۀ انجام چنین اعمالی را نمی‌دهد.

توریالی منگل، یکی از بزرگان قومی در خوست نیز می‌گوید که این نوع خشونت علیه زنان از گذشته در جامعه پشتون وجود داشته و بیشتر توسط افراد زورمند انجام می‌شده است.

او می‌گوید: «موضع قاطع بزرگان قومی همیشه این بوده که این عمل ناروا و نامشروع است. مرتکب این جرم از نظر دینی گناهکار دانسته می‌شود و از فرد مظلوم حمایت می‌شود. بزرگان قومی در این زمینه نقش خود را ایفا کرده‌اند.»

منگل می‌گوید، تاکنون هیچ موردی نبوده که دختری که با شلیک هوایی به نام شده، به همان فردی که شلیک کرده، داده شده باشد.

او می‌افزاید که هیچ‌کس نباید از طریق زور و شلیک برای ازدواج تلاش کند؛ زیرا این کار باعث ایجاد دشمنی‌ها و اختلافات طولانی میان خانواده‌ها می‌شود.

نوراجان بهیر، یکی از فعالان اجتماعی این ولایت نیز می‌گوید که اگر کسی در برابر خانۀ دختر شلیک کند و خود را شوهر او اعلام نماید، این یک تهدید آشکار علیه حقوق و آزادی دختر است.

او می‌گوید: «گاهی فردی به دلیل برخی مشکلات یک خانواده چنین کاری انجام می‌دهد و اگر چنین اتفاقی رخ دهد، ممکن است دختر تا پایان عمر بدون سرنوشت باقی بماند.»

بهیر تأکید می‌کند که برای حل این مشکل باید برنامه‌های آگاهی‌دهی عمومی افزایش یابد، از طریق علمای دینی دربارۀ اصول اسلامی ازدواج به مردم آگاهی داده شود و اجرای قانون نیز جدی‌تر شود.

به باور نوراجان بهیر، اگر بزرگان قومی، علمای دینی، نهادهای امنیتی و رسانه‌ها با هم همکاری کنند، این‌گونه رسوم نادرست نیز از میان خواهد رفت.