کابل (پژواک، ۱۱ حمل ۱۴۰۵): شماری از افغانهای مقیم بریتانیا در یک راهپیمایی در لندن، حملات رژیم نظامی پاکستان بر افغانستان را نقض حقوق بینالملل و حاکمیت ملی دانسته و با اشاره به تلفات گستردۀ غیرنظامیان، از جامعۀ جهانی خواستند برای توقف فوری این حملات و بررسی آن از طریق هیأت حقیقتیاب مستقل اقدام کند.
بربنیاد گزارشها، در حملات هوایی و راکتی رژیم نظامی پاکستان بر مناطق مختلف افغانستان تاکنون حدود ۵۰۰ فرد ملکی به شهادت رسیده و صدها تن دیگر آنان زخمی شدهاند. خونینترین این حملات، حملۀ هوایی بر یک مرکز تداوی معتادین در کابل بود که در آن حدود ۴۰۰ تن از بیماران تحت درمان شهید و حدود ۲۵۰ تن دیگر آنان زخمی شدند.
در واکنش به این حملات پاکستان، افغانهای مقیم بریتانیا دست به راهپیمایی اعتراضی زدهاند. برگزارکنندهگان این راهپیمایی میگویند که هدف راهپیمایی اعتراض به بمبارانهای کور و تجاوزات نظامی پاکستان علیه افغانستان است.
در قطعنامهای این راهپیمایی آمدهاست که این حملات نه تنها مغایر با اصول و موازین بینالمللی است، بلکه تأثیرات عمیق و منفی بر زندهگی، امنیت و وضعیت روانی مردم افغانستان دارد و براساس قوانین بینالمللی، جنایت جنگی محسوب میشود.
همچنان، در قطعنامه تذکر رفتهاست که آواره شدن صدها هزار نفر در نتیجۀ جنگها و بمبارانهای کور پاکستان و نیز اخراج اجباری مهاجرین افغان از این کشور، نمونۀ آشکار از استفاده از عوامل زور علیه یک کشور مستقل است و تهدید جدی برای امنیت منطقه به شمار میرود.
برگزارکنندهگان این راهپیمایی نوشتهاند: «ما هرگونه حملات هوایی، بمباران و تجاوزات نظامی پاکستان بر خاک افغانستان را بهشدت محکوم میکنیم. این حملات رژیم نظامی پاکستان نقض صریح حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و استقلال افغانستان است، مغایر با اصول حقوق بینالملل و احترام متقابل میان دولتها بوده و باعث تقویت تروریسم در منطقه میشود.»
در قطعنامه تاکید شدهاست که تجاوزات و حملات پاکستان علیه افغانستان نقض صریح قوانین و موازین بینالمللی است، بهویژه با مادۀ ۲ و بند ۴ منشور ملل متحد که استفاده از زور را منع میکند، حقوق بینالمللی بشردوستانه و اصول و موازین جهانی حقوق بشر در تضاد است.
قطعنامه تأکید میکند که این حملات از سوی پاکستان ماهیتی تکراری داشته، نشاندهندۀ تجاوز دوامدار و منظم دولتی و جنگ نیابتی استخباراتی است و مصداق مداخله در امور داخلی افغانستان بوده و هرگونه توجیه آن تحت عنوان نگرانیهای امنیتی مردود و از منظر حقوق بینالملل غیرقابل پذیرش است.
قطعنامه تأکید میکند که این حملات نهتنها افغانستان، بلکه ثبات و امنیت عمومی منطقه را بهطور جدی تهدید کرده و پاکستان برای حل منازعات در عوض روشهای دیپلماتیک به جای آن به زور متوسل شدهاست.
در قطعنامه از جامعهٔ جهانی، بهویژه سازمان ملل متحد، شورای حقوق بشر، بریتانیا، اتحادیۀ اروپا و نهادهای بینالمللی حقوق بشری خواسته شده که این حملات پاکستان را محکوم کرده، یک هیأت مستقل حقیقتیاب برای بررسی آنها موظف سازند و اقدامات لازم را در قبال ناقضان حقوق بینالملل اتخاذ کنند.
در منبع آمدهاست: «ما از دولت پاکستان میخواهیم که فوراً حملات هوایی و نظامی خود را متوقف سازد، به حاکمیت ملی افغانستان و اصول حقوق بینالملل احترام بگذارد و برای حل اختلافات به جای توسل به زور، از راههای صلحآمیز، مسالمتآمیز و دیپلماتیک استفاده کند. همچنین، عاملان و مسئولان این حملات باید مطابق با موازین حقوق بینالملل مورد پیگرد قرار گرفته و عدالت برای خانوادههای قربانیان تأمین گردد.»
در قطعنامه نگاشته شدهاست: «تجاوز رژیم نظامی پاکستان تلاشی برای بیثباتسازی آسیای میانه و ادامهٔ سیاستهای جنگی آن کشور است که متأسفانه به شکل تجارت جنگی نیز درآمده و یک جنگ نیابتی خطرناک در منطقه آغاز شدهاست. کشورهای منطقه باید در برابر این اقدامات تخریبی ایستادهگی کنند و به این حملات ظالمانه پایان دهند.»
برگزارکنندهگان راهپیمایی از مردم پاکستان، علما و مراجع دینی این کشور خواستهاست که نیروهای نظامی و مقامات سیاسی خود را از ظلم و تجاوز علیه افغانستان بازدارند و به سیاستهای ناکام گذشته پایان دهند تا مسئولیت اسلامی، حسن همجواری و انسانی خود را ادا کنند.
آنها نوشتهاند که تمامی نهادهای سیاسی، مدنی و اجتماعی افغانستان باید در دفاع از منافع ملی، حاکمیت و تمامیت ارضی کشور متحد شده و موضع مشترک اتخاذ کنند.
