Language

کارگاه کوچک بیک‌دوزی در کابل؛ تلاش زنی برای اشتغال و حمایت خانواده

کابل (پژواک، ۱۳ حمل ۱۴۰۵): کارگاه کوچک بیک‌دوزی که توسط یک خانم در شهر کابل راه‌اندازی شده‌است، محیطی زنده و پرکار دارد؛ جایی که در هر گوشۀ آن ماشین‌های خیاطی صف کشیده و صدای یکنواخت چرخ‌ها در کنار قیچی‌هایی که پارچه‌های رنگارنگ را برش می‌زنند، فضای کار را موزون و پرجنب‌وجوش کرده‌است.

در انبار کوچک خانه بیک‌های رنگارنگ زنانه، دخترانه و بیک‌های مکتب با نظم خاص در کنارهم چیده شده‌اند؛ هر کدام با رنگ و طرحی متفاوت و هر کدام روایت‌گر قصه‌ای از تلاش و زحمت خانم عاقله رضایی می‌باشد.

آژانس خبری پژواک این‌بار در برنامهٔ «آیینهٔ زن» عاقله رضایی، مؤسس کارگاه بیک‌دوزی در شهر کابل را به معرفی گرفته‌است.

عاقله رضایی، باشندهٔ اصلی ولسوالی قره‌باغ ولایت غزنی است، اما از حدود ۲۰ سال به این‌سو در شهرک اتفاق مربوط ناحیهٔ ۱۳ شهر کابل زندگی می‌کند.

رضایی که تا صنف ششم آموزش دیده و به دلیل برخی مشکلات نتوانسته به ادامهٔ تحصیل بپردازد، می‌گوید، برای این‌که در اقتصاد خانواده سهم داشته باشد، در خانه به خیاطی روی آورده‌است.

وی می‌گوید، در آغاز، کارش را از دست‌دوزی شروع کرده بود؛ در آن‌زمان یکی از خانم‌ها برایش کار می‌آورد و او این دوخت‌ها را انجام می‌داد، اما با گذشت زمان تصمیم گرفت که فعالیت خود را گسترش دهد؛ از همین رو بخشی از کارهای دوخت را به سایر زنان نیز می‌سپرد تا آنان نیز بتوانند مصروف کار شوند و در این فعالیت سهم بگیرند؛ اقدامی که بیانگر روحیهٔ همکاری و حمایت او از دیگر زنان است.

اما از مدت دو سال می‌شود که خانم رضایی در خانه‌اش کارگاه بیک‌دوزی را ایجاد کرده و با تمام اعضای خانواده شوهر، دختر و پسرش‌ مشغول بیک‌دوزی اند و هر کدام در یک بخش وظیفهٔ خود را دارد.

اما از حدود دو سال به این‌سو، خانم رضایی در خانه‌اش یک کارگاه بیک‌دوزی ایجاد کرده و اکنون با تمام اعضای خانواده‌اش در این کارگاه مصروف کار اند و هر کدام در بخش مربوط به خود وظیفه انجام می‌دهند.

او می‌گوید، در بخش برش و دوخت بیک‌ها، شوهرش همکاری می‌کند، اما طراحی و دیزاین بیک‌ها را خودش انجام می‌دهد.

به گفتهٔ خانم رضایی، در این کارگاه انواع بیک‌ها و دسکول‌های زنانه طراحی و دوخته مش‌شوند.

وی با اشاره به بیک‌های دوخته شده افزود: «هر بیک مشتری خاص خود را دارد؛ اما در میان همه رنگ‌ها، رنگ سیاه بیشتر مورد پسند دختران قرار می‌گیرد؛ رنگی ساده که با هر لباس و هر سلیقه‌ای هماهنگ می‌شود.»

خانم رضایی کارش را در حال پیشرفت خوانده و افزود: «من این کار را با سرمایۀ ۴۰ هزار افغانی شروع کردم، ولی حالا الحمدالله سرمایۀ ما به دو صد هزار افغانی رسیده‌است.»

او می‌گوید که براساس سفارش مشتریان نیز بیک تهیه می‌کنند.

هدف عاقله رضایی این است که در آینده کارگاه خود را گسترش دهد تا بتواند افراد بیشتری را جذب کرده و زمینهٔ اشتغال را برای دیگران نیز فراهم سازد. او باور دارد که با تلاش و پشتکار می‌تواند این فعالیت را به سطح بزرگ‌تری ارتقا داد.

او می‌گوید، محصولات‌شان تنها در کابل استفاده نمی‌شود، بلکه در برخی ولایت‌ها نیز مشتری دارد.

در پایان، عاقله رضایی تأکید کرد که اگر حمایت همسرش نمی‌بود، نمی‌توانست این کار را آغاز و ادامه دهد. به گفته او، پس از آن نیز خواهرانش از وی حمایت کرده‌اند و این پشتیبانی نقش مهمی در پیشرفت کارش داشته‌است.