در جهان کنونی در کنار آن که وسایل ترانسپورت جاده‌­یی سهولت های متعددی حمل ونقل را  برای بشریت به ارمغان آورده؛ اما طبق ارقام سازمان صحی جهان، سالانه ۱،۳ میلیون انسان  در جاده ویا در نتیجۀ حوادث ترافیکی جان­های شان را از دست داده و بین ۲۰ تا ۵۰ میلیون دیگر مجروح ومصدوم می گردند که از این میان ۹۳ درصد این مصدومین  مربوط کشورهای فقیر و ا ز طبقات پایین و متوسط جامعه می­باشند و همچنان ۶۰ درصد از معلولین این کشورها مصدومین این نوع حوادث اند .

با تأسف برخی از این آسیب دیده­گان کشورهای فقیر مربوط افغانستان می شوند، به گونه ی که هر روز در زمرۀ خبرهای اسف­بار رسانه­های معروف کشور از حوادث ترافیکی که منجر به کشته و زخمی شدن عده­یی از هموطنان ما می­گردد، آگاه می شویم. به طور مثال به نقل از رسانه­های کشور تنها در ماه جوزا سال ۱۴۰۱ هجری خورشیدی به تعداد ۲۳ تن کشته و ۵۹ تن دیگر مجروح شده بودند(این ارقامی است که رسانه­ها به آن دسترسی پیدا کرده­اند.)

علت حوادث ترافیکی یا این کمینگاه مرگ در افغانستان چیست که سالانه هزاران قربانی می­گیرد.

:علت عمدۀ بروز حوادث ترافیکی را می­توان به طور ذیل برشمرد

۱ –  عدم رعایت قوانین ترافیک جاده، این در حالی است که افغانستان دارای قوانین و مقررات لازم در بخش ترافیک می­باشد؛

۲-  عدم استفاده از وسایط نقلیه معیاری و ستندرد؛

۳ – عدم آگاهی مردم از مقررات ترافیکی؛

۴ – عدم آشنایی رانندگان با علایم ترافیکی در مسیر تردد؛

۵ – عدم نصب علایم ترافیکی در مسیر رفت و آمد از مسؤولان ترافیک؛

۶ – خرابی جاده­ها و شاهراه ها در کشور؛

۷ –  عدم داشتن جواز رانندگی قانونی نزد اکثریت رانندگان؛

۸ – عدم کنترول جدی اسناد مرتبط به رانندگی؛

۹ – عدم چک وسایط ترانسپورتی بخصوص وسایطی که در شاهراه های بزرگ تردد دارند؛

۱۰ – استعمال  بی رویۀ وسایط دولتی بخصوص وسایط نقلیۀ نظامی؛

۱۱ – اکثریت رانندگان وسایط نقلیه نظامی علاوه بر این­که با مقررات ترافیکی آشنایی ندارند، در راستای اخذ جواز رانند­گی نیز بی­علاقه اند؛

۱۲ – عدم اجرای مویدات ترافیکی بالای متخلفین قواعد مربوط ترافیک جاده؛

۱۳-  عدم تطبیق جدی قانون بالای مرتکبین جرایم ترافیکی توسط ارگان­های عدلی و قضایی؛

۱۴ – استعمال مواد مخدر در حین رانندگی توسط راننده­گان؛

۱۵ – عدم موجودیت سیستم نظارتی از استعمال مواد مخدر و نشه آور در زمان رانندگی؛

۱۶-  عدم توجه و حمایت پولیس ترافیک از سوی مقام­های بلندپایه برای تطبیق بهتر و جدی قواعد ترافیکی

 و

۱۶ -عدم توجه و دلچسپی مقام­ها به تطبیق قواعد ترافیکی.

با چنین وضعیتی است که در کنار سایر مصائب طبیعی و غیرطبیعی که  هر روز زندگی افغان­ها را به مخاطره می­اندازد، حوادث ترافیکی نیز به عنوان کمینگاه مرگ در برابر هموطنان ما قرار گرفته که  در این اواخر تعداد کشته شده­گان ناشی از این رویداد­ها بطور سرسام آور افزایش یافته که حتی می توان تعداد کشته شده­گان و مصدومین آن که شامل کودکان، زنان، کهنسالان و بیشتر جوانان می­باشند، بیش از ارقام مصدومین جرایم جنایی در کشور باشد و این در حالی است که مقام­ها توجۀ اندکی به آن ندارند.

در حالی که حفظ جان و سلامت افراد جامعه از نظر شرعی و قانونی از مکلفیت­ها و وظایف اصلی و اساسی زمامداران شناخته می شود.