زبان

کابل (پژواک  ١٨جدى٩٠): شمارى از مردم ميگويند که  شفاخانۀ دولتى ٧٥ بستر پلچرخى کابل ، خدمات درست صحى را عرضه نکرده و به شکل نمايشى فعاليت ميکند.

 اما وزارت صحت عامه ميگويد که خدمات  آنها درتمام مراکز صحى به شکل عادلانه عرضه ميشود.

 اين شفاخانه در شهرک سناتور جنت گل تره خيل در ساحۀ پلچرخى مربوط ناحيۀ ٢١ و درشرق کابل موقعيت دارد و از دو و نيم سال بدينسو به شکل ناقص فعاليت  دارد.

 باشنده هاى محل ميگويند که در اين شهرک؛ بيش هزارها فاميل به شمول کوچى ها زنده گى ميکنند، اما شفاخانه به شکل سمبوليک باز است و کارى از آن ساخته نيست.

 حاجى تورگل يکتن از باشنده گان محل به آژانس خبرى پژواک گفت : (( اى شفاخانه بنام شفاخانه بستر دار اس ، وختى که مراجعه مى کنيم، ميگن که مريض را بستر نمى کنن .))

 وى افزود که مسوولان شفاخانه، از اينکه امکانات به دست ندارند و سهولت هايى که بايد در يک شفاخانه فراهم باشد  وجود ندارد، صرف به مريضان کمک هاى اوليه مينمايندو مريضان به شفاخانه هاى شهر کابل انتقال ميگردند .

 حاجى تورگل، ميگويد که چندى قبل خانمش حامله بود و نياز به عمليات داشت. اما از اينکه در شفاخانۀ ٧٥ بستر، داکتران مجرب و وسايل لازمه وجود نداشت، مجبور شد که خانمش را نيمه شب به شفاخانۀ رابعۀ بلخى در مرکز شهر انتقال بدهد.

 موصوف گفت: (( مه ناچار شدم که  خانمم را در عالمى از تکليف با پرداخت هفتصد افغانى کرايه تکسى، به شهر کابل ببرم و اگه تکسى پيدا نمى شد، امکان داشت که خانمم بميرد.))

 عيدى گل باشنده ديگر محل ميگويد: با آنکه در کنار خانۀ شان شفاخانه وجود دارد؛ اما مجبور اند که مريضان را به کلينيک منطقۀ ارزان قيمت و يا کلينيک هاى ديگر در شهر کابل انتقال بدهند.

 وى مى افزايد که با چند داکترى که در شفاخانۀ ٧٥ بستر وجود دارد مشکل حل نمى شود؛ بايد پرسونل کافى براى شفاخانه استخدام گردد .

 عيدى گل، مريضى را مثال داد که چندى قبل؛ براى تداوى به همين شفاخانه  انتقال گرديده بود. اما از اينکه در شفاخانه آکسيجن وجود نداشت، مريض وقتى که به شفاخانه ابن سينا در شهر کابل انتقال ميشد، در مسير راه جان باخت .

 او گفت که شخص فوت شده، کاکايش حاجى فدا نام داشت و دچار تکليف قلبى و تنفسى بود .

 شمارى از مردم محل را که به شفاخانه مراجعه  ميکنند،کوچى ها تشکيل ميدهند.

 مولوى تره خيل محمدى نماينده کوچى ها در ولسى جرگه، وزارت صحت عامه را به بى توجهى در برابر کوچى ها متهم کرده، ميگويد باوجودى که جامعه جهانى ماهانه؛ براى هر فرد افغان به ارزش سه دالر ادويه کمک ميکند. اما قشر کوچى يک کپسول نيز ازسوى وزارت بدست نمى آورد .

 وى که باشندۀ  همين ساحه است  مى افزايد که مردم از حيث تداوى دچار مشکلات زياد بوده و  موجوديت شفاخانۀ که ادويه ، پرسونل صحى ، وسايل طبى و تعمير درست ندارد، براى آنها هيچ فايدۀ ندارد .

 مولوى تره خيل گفت : (( ما بارها به وزارت صحت عامه گفته ايم که براى کوچى ها کلينيک هاى سيار را مدنظر بگيرد، اما هيچ کارى نشده است .))

 داکتر عبدالرحيم ناگار آمر شفاخانه ٧٥ بستر  نيز ميگويد که آنها با کمبود ادويه کافى  و وسايل طبى که براى يک شفاخانه نياز است ، مواجه اند. به همين علت، روزانه ٤٠٠ الى ٥٠٠ مريضى که  مراجعه ميکنند ، تنها توان تداوى حدود  ١٠٠ مريض را دارند.

 به گفتۀ وى، از اينکه پرسونل کافى در اختيار ندارند ،نميتوانند نوکريوالى منظم را اجرا کنند .

 زمانى که خبرنگار پژواک؛ از شفاخانه که داراى بخش هاى داخله عمومى ، جراحى و نسايى -ولادى است،ديدن نمود؛ هيچ مريضى بستر نبود.

 داکتر ناگار در اين مورد گفت : (( ما امکانات نداريم تا اتاق ها را گرم کنيم، از اى لحاظ مريضانى که صحت شان بهتر شده بود، مرخص شده اند و مريضانى که نياز به تداوى بيشتر داشتند به شفاخانه هاى مرکز انتقال گرديده اند .))

 وى افزود که آنها تنها مريضانى را که امراض شان جدى نباشد ميتوانند در اين شفاخانه بستر و يا تداوى نمايند در غير آن ،کمک هاى اوليه را براى شان توصيه کرده و به شفاخانه هاى شهر کابل انتقال ميدهند.

 آمر شفاخانۀ ياد شده، نبود آکسيجن را تاييد نموده، ميگويد که آنها نيازمندى هاى  شفاخانه  را به وزارت صحت عامه  مطرح کرده اند که توجه خاص در مورد صورت نگرفته است .

 اما داکتر غلام سخى کارگر سخنگوى وزارت صحت عامه ميگويد که آنها با درنظرداشت امکانات محدودى که دارند تلاش ورزيده  اند که خدمات  را درتمام مراکز صحى به شکل عادلانه عرضه نمايند.

 وى گفت که درتشکيل سال آينده، بر تعداد داکتران شفاخانۀ ٧٥ بستر پلچرخى افزوده  شده  و به مشکلات مريضان رسيدگى خواهد شد.

 داکتر کارگر علاوه ميکند که آنها  مى پذيرند که نسبت مشکلات بودجه درتمام شفاخانه هاى مربوط وزارت صحت عامه، مشکلات وجود دارد. اما اين مشکلات در آينده رفع  خواهد شد. 

 قرار معلومات سخنگوى وزارت صحت عامه ،حد اوسط مصارف صحى هر شخص درافغانستان سالانه به ٤٤ دالر ميرسد که ١١ دالر را دولت و متباقى را خود شخص مى پردازد.