کابل (پژواک،٢٧دلو ٩٠) : ” پنج صبح بود،بسيارى مردم ده خواب و بعضى هم ده مسجد نماز ميخواندن که قواى شوروى بالاى قريه ما حمله کدن وده چندساعت مردمه به خاک وخون کشاندن. “
اين گفته هاى محمد صابرباشنده قريه اولنگ ولسوالى سالنگ ولايت پروان است که ١٢ عضو خانوادۀ خود را درجريان حمله بر اين قريه و خروج قشون سرخ اتحاد شوروى سابق از کشور از دست داده است.
قشون ١٢٠ هزارى شوروى وقت، مجهز با تانک ، جنگنده ها و تجهيزات جنگى مدرن در ششم جدى سال١٣٥٨، بر افغانستان تجاوز نمودند و ببرک کارمل را به اريکه قدرت نشاندند.
اين تجاوز که قيام هاى مسلحانه در هرکنج و کنار کشور رادر قبال داشت ، حدود يک دهه دوام کرد و قشون سرخ بعد از شکست فاحش ، افغانستان را در ٢٦ دلو سال ١٣٦٧ ترک کردند.
محمد صابر ٣١ ساله ميگويد که قشون سرخ درهنگام بيرون شدن ،بالاى قريه هاى ولسوالى سالنگ حمله کردند ودرظرف چندساعت صد ها تن را به قتل رساندند.
وى که پيشۀ دهقانى دارد، به آژانس خبرى پژواک گفت: (( چند روز پيش از اينکه روسها از افغانستان بيرون شون ده مقابل هرقريه توپ وتانگه نصب کده بودن و مردم نمى فاميدن که تانگه بخاطرچى ايستاده کرده بودن. ))
اين دهقان مى افزايد که در صبحگاهانى که قشون سرخ از طريق سالنگ فرار ميکردند، منازل مسکونى را با توپ و تانک مورد حمله قرار دادند که ده ها خانه به شمول خانۀ وى آتش گرفته و مردم زير آوار شدند.
اين باشندۀ سالنگ گفت که در اين حملۀ وحشيانه و بيرحمانه ١٢عضو خانوادۀ وى کشته شدند که شامل برادران،خواهران،کاکا،مادر ومادرکلانش بودند.
محمد صابر ميگويد که چهار تن ديگر به شمول خودش مجروح گرديدند که او هنوز هم از زخمهاى دستش رنج ميبرد.
وى علاوه کرد: (( اين حادثه درذهن همه ما به مثل يک خاطره تلخ باقى است و تا وختى که زنده هستيم فراموش ما نميشه!))
در مدت تجاوز قواى شوروى سابق،افغانستان به ويرانه مبدل شد. بيش ازيک ميليون افغان کشته ، ده ها هزار تن معلول ، شمار ديگر زندانى و ميليونها تن مجبور به مهاجرت به کشور هاى همسايه و ساير ممالک گرديدند.
نه تنها محمدصابر، بلکه صدها خانواده ديگر نيز دراين روزدر حمله عساکر شوروى اعضاى فاميل شانرا از دست داده اند واين روز فراموش ناشدنى ميدانند.
حاجى محمدياسين يکتن از مو سفيدان قريه ميانه گى ولسوالى سالنگ ميگويد که قواى شوروى در روز خروج خود، صد ها تانک را در مقابل قريه هاى ولسوالى سالنگ وجبل السراج جابجا کرده و قريه ها را زيرآتش گرفته بودند.
وى ميگويدکه هدف اين فيرها معلوم نبود،اماتمام منطقه را وحشت فرا گرفته بودو عساکر شوروى مردم را بى دليل به خاک و خون ميکشانيدند.
به گفته اين موسفيد، حمله قشون شوروى درهنگام بيرون شدن، چندساعت ادامه داشت که درنتيجه آتشبارى، در هرقريه بيش از ٣٠ تن به شمول اطفال و زنان کشته شدند و ده ها تن زخم برداشتند.
حاجى ياسين علاوه کرد: (( تمام ولسوالى سالنگ به يک ويرانه مبدل شده بود و در قريه جات يک وحشت به ميان آمده بود که حتى زخمى ها و شهيدان تاچندروز درزيرخاک مانده بودند.))
در کنار مردم ديگر، مجاهدين نيز در اين حمله، اعضاى خانوادۀ خود را از دست داده اند.
محمد نبی ٥٨ ساله باشنده ديگر سالنگ گفت :«من در جبهه بودم و خبر شدم که تمام اعضای فاميلم در وقت بيرون شدن قواى شوروى کشته شدن.»
به گفته وی، زمانی که به منزل خود برگشت، تمام قريه به خاک يکسان شده و خانه او در آتش و دود سوخته بود. آنگاه اجساد دو طفل، خانم و دو برادر خود را دريافت.
محمد نبی مى افزايد: (( من تنها و بی سرنوشت هستم و هميشه اطفال، خانم و برادرانم پيش چشمم مى آيند و اين وحشت را هرگز از ياد نمى برم))
آقا شيرين “نديم” ولسوال سابق سالنگ و باشنده فعلی منطقه آهنگران ميگويد که هدف حملۀ قشون سرخ در وقت خارج شدن شان، اين بود که در مقطع هاى مختلف توسط مجاهدين در سالنگ متحمل تلفات و خسارات هنگفت شده بودند از همين جهت خواستند با اين وحشت خود، عقده گشايی نمايند.
نديم مى افزايد که او در آن وقت به حيث يک مجاهد در برابر روسها ميجنگيد و در حملۀ روز اخير روسها پسر کاکايش ، کشته شد که نمى توان وحشت اين متجاوزين را فراموش کرد.
علاوه بر آنکه در وقت تجاوز قشون سرخ شوروى، افغانستان به ويرانه مبدل شد، مقاومت ملت قهرمان افغانستان ، خسارات سنگين مالى و جانى را بر آنها نيز وارد نمود.
طبق آمار نشر شده در اين دوره، بيش از ١٤٤٥٠ سرباز شوروى کشته ، ٤٩٩٨٠ زخمى و ٣٣٠ تن لادرک گرديدند.
جنرال بوريس گروموف، آخرين افسر ارتش شوروى بود که از پل آمو عبور کرد و به عقب ننگريست.
