زبان

مرورى بر روزنامه هاى امروز چاپ کابل

توسط احمدضياء رحیمزی

می 15, 2012 - 12:20 ب.ظ

Views: 107

شهرکابل (پژواک، ٢٦ ثور٩١): داغ ترين عناوين روزنامه هاى امروز کابل را علاوه بر بحث روى کشته شدن مولوى ارسلا رحمانى يکى از اعضاى شوراى عالى صلح؛ تيره گى روابط بين امريکا وپاکستان  واثرات آن بر وضعيت افغانستان  تشکيل مى دهد و همچنان اظهارات مولوى معتصم آغا يکى از سران پيشين طالبان در مورد سياسى شدن فعاليت هاى اين گروه نيز مورد بحث برخى روزنامه ها قرار گرفته است.  

 روزنامۀ سرنوشت در شمارۀ امروز خود،  ضمن بحث روى ابعاد مختلف تيره گى روابط بين امريکا و افغانستان، به اين نظر است که مسايل اصلى مورد اختلاف بين امريکا و پاکستان آن نيست که ظاهراً مورد بحث قرار مى گيرند، بلکه اين اختلافات خيلى اساسى وعميق مى باشند که به منافع ملى هردو جانب ارتباط دارد.

 سرنوشت در ادامۀ بحث خود با اشاره به عدم دعوت پاکستان به اجلاس شيکاگو، به اين باور است که امريکا مى خواهد جنگ خود با پاکستان را به  جنگ ناتو وپاکستان مبدل سازد وبه همين دليل امريکا تلاش دارد تا پاکستان در اجلاس شيکاگو شرکت نکند.

 سرنوشت در ادامه بحث خود به ارائه اين نظر يه پرداخته که عدم شرکت پاکستان در اجلاس شيکاگو، روابط امريکا و پاکستان را بيش از پيش تيره خواهد ساخت وپاکستان هم غرض مخالفت با امريکا، جنگ در افغانستان را تشديد خواهد کرد و پاليسى کنونى امريکا عليه پاکستان، نه تنها براى چند سال آينده نمى تواند از مداخلۀ پاکستان در افغانستان جلوگيرى کند، بلکه جنگ جارى را نيز تشديد خواهد کرد.

 همچنان روزنامۀ  محور، با اشاره به تنش هاى موجود در روابط بين پاکستان وامريکا به اين نظر است که مقامات امريکايى، از راه هاى مختلفى تلاش کردند تا مسير تدارکاتى نيروهاى ناتو مستقر درافغانستان را باز گشايى کنند،  ولى پاکستان تا حال به اين خواستۀ آنها جواب مثبت نداده است.

 محور با اشاره به اظهارات روز گذشتۀ سفير امريکا در افغانستان که از همسايگان افغانستان خواسته بود تا پيمان ستراتيژيک را با دقت بيشترى مطالعه نمايند، به اين نظر است که  وقتى امريکا نمى تواند غرض باز گشايى راه تدارکى نيروهاى خود بر پاکستان فشار بياورد؛ پس با عذر وزارى در مقابل همسايگان افغانستان از جمله پاکستان، چگونه مى تواند صلح وثبات را در افغانستان مستحکم بسازد.

روزنامۀ محور به اين نظر است که با در نظر داشت تجربه سه دهۀ گذشته، نمى توان بدون اقدامات مؤثر از طريق اينگونه جلسه ها و عذر وزارى ها  صلح را تامين کرد ويا مشکلى را با آن هموار  ساخت.

روزنامۀ هشت صبح نيزدر همين رابطه بحث کرده و با اشاره به سخنان يکى از سخنگويان ناتو مبنى بر عدم دعوت پاکستان به اجلاس شيکاگو، به اين نظر است که عدم دعوت از پاکستان به اجلاس شيکاگو، نشان از حرکت و رويکرد جديدی است که بدون پاکستان نيز می ‌توان در افغانستان و منطقه کار کرد.

هشت صبح به اين باور است که تلاش در راستای انزوای سياسی پاکستان، ريشه در رفتار سياسی رهبران اين کشور دارد؛ چون  رهبران اين کشور همواره با سياست دوگانه، از يک‌ سو کمک ‌های عظيم غربی‌ها را به‌دست آورده و از سويی ديگر، اين کشور را به بهشت تروريستان بدل ساخته‌اند.

روزنامه  ماندگار نيز در سرمقالۀ امروزى خود، بن بست ديپلوماسى پاکستان را مورد بحث قرارداده و به اين باور است که امريکا و پاکستان، در حال انجام کُشتیِ نرم با يکديگر اند و هردو خواست ‌های يکديگر را می‌دانند و به همين دليل، فرصت ‌ها را شکار می‌کنند و برای به‌دست آوردن امتياز بيشتر، تلاش دارند.

 ماندگار به اين باور هم است که اولتيماتُم امريکا برای پاکستان، صرفاً يک واکنش سياسی در برابر بستن راه اکمالاتی نيست، بلکه  امريکا  می‌خواهد به  مسوولين پاکستانى خود اين پيام را نيز همزمان منتقل کند که ديگر چيزی به نام نقش پاکستان در منطقه را به رسميت نمی ‌شناسد.

اين روزنامه از ديپلماسی ضعيف و توام با کرنش دولتمردان کشور نيز شاکى است  و نوشته است که   ما هنوز در عرصۀ  ديپلماسی، شاهد تغييرات مشخصی در برابر همسايگان  زياده‌ خواه خود نيستيم.

روزنامه هاى خدمتگار و باور ملى، در شماره هاى امروز خود به اظهارات ملا معتصم آغا يکى از سران  طالبان اشاره دارند که مى گويد طالبان بايد به حيث يک گروه سياسى، از سوى جامعه جهانى به رسميت شناخته شوند و همچنان اينکه  اکثريت طالبان، خواهان حل وفصل سياسى قضاياى افغانستان اند وتعداد اندکى از آنان،  بر جنگ وتشدد باور دارند.

 روزنامۀ  خدمتگار به اين نظر است که طالبان، فرصت هاى زيادى را ضايع نموده وطى مدتى نزديک به دو دهه، نتوانستند خود را به حيث يک گروه کامل سياسى  ثابت سازند و بزرگترين اشتباه سران طالبان اين بود که به دست خود، اين گروه را در اختيار پاکستان قرار دادند.

همچنان باور ملى در رابطه به اين سخن ملا معتصم که مى گويد تعداد زيادى طالبان خواهان صلح  اند، نوشته است که چرا دولت افغانستان وجامعۀ جهانى، در اين مدت نتوانستند طالبانى را که  خواهان صلح و حل و فصل سياسى قضيه افغانستان اند، بيابند.