شورای راه نجات، تلاش هاى موجود صلح را با ديدۀ شک مى نگرد

کابل (پژواک، ۶جدی ۹۷): شورای راه نجات، تلاش هاى موجود صلح را با ديدۀ شک مى نگرد و به زمينه سازى براى مذاکرات بين الافغانى و تعيين زمان مناسب برای خروج نیروهای خارجی، براى تامين صلح در کشور تاکيد دارد.

اين در حالى است که اخيراً زلمى خليلزاد، به حيث نماينده ويژۀ ايالات متحدۀ امريکا براى صلح افغانستان گماشته شده و تلاش ها براى صلح در افغانستان بيشتر شده است.

خليلزاد، در کنار ملاقات ها با مقام هاى دولت افغانستان و برخى کشورهاى منطقه، چندين بار با نماينده گان طالبان نيز گفتگو کرده است. همچنان دولت افغانستان نيز بورد مشورتى صلح و هيات مذاکره کننده را تشکيل داده است.

سید اکبرآغا رییس شورای راه نجات افغانستان، امروز در یک نشست خبری در کابل گفت که مردم آماده صلح هستند؛ اما امریکا، دولت افغانستان، تحریک طالبان و برخی کشورهای ديگر، صلح را گروگان گرفته اند.

وی مذاکرات کنونی صلح را يک معما خواند و گفت که اين تلاش ها، تلاش هاى نمایشی و عوام فریبانه است.

به گفتۀ او اگر حکومت افغانستان ارادۀ واقعی برای صلح دارد، باید به ملت رجوع کند؛ زيرا این ملت است که صلح را تامین کرده مى تواند.

به باور او، بهتر است به جای نشست های مشورتی با سیاسیون، با مردم در مورد صلح گفتگو شود؛ زيرا به گفتۀ او کلید صلح افغانستان به دست مردم است، نه به دست طالبان، حکومت و ايالات متحدۀ امریکا.

عبدالودود صدیقی عضو شورای عالی راه نجات گفت که بخاطر پایان دادن جنگ در افغانستان، نیاز به مذاکرات بین الافغانی است. همچنان او گفت که حضور نیروهای خارجی در افغانستان، به خیر کشور و نیروهای خارجی نیست.

شورای عالی راه نجات افغانستان با نشر اعلاميه اى، موجودیت نیروهای خارجی و مداخله برخی کشورهای همسایه، عدم حاکمیت شریعت اسلامی و قانون، فساد اداری و نبود عدالت اجتماعی، نبود ظرفیت های اسلامی، علمی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، عدم موجودیت وحدت ملی و کشمکش های خارجی و د اخلی بر سر منابع طبیعی را، از عوامل جنگ در افغانستان خواند.

اين شورا، زمینه سازی براى مذاکرات بین الافغانی، انجام مذاکرات توسط اشخاص بی طرف از نمایندگان مردم، تعیین زمان مناسب برای خروج نیروهای نظامی خارجی، توجه به خواست های مشروع مردم از طرف اشخاص مذاکره کننده، توافق برای ایجاد یک میکانیزم رهبری کننده جهت پیشبرد مذاکرات صلح که مورد قبول تمام جوانب ذیدخل باشد، به عنوان راه هاى حل معضل افغانستان يادشده کرده است.

همچنان در قطعنامه آمده است که ایجاد تغییرات مثبت و محسوس در روحیه دولت افغانستان، طالبان، پروسه صلح، باید به نمایندگان بی طرف ملی در مرکز و ولایات سپرده شود و سازمان ملل متحد و نهادهای مسئول باید افغانستان را در راستای صلح سرتاسری با در نظرداشت معیارهای اسلامی و ملی همکاری کنند.

منبع نوشته است که نشست های صلح، بین هر دو جناح بايد واضح و علنی باشد تا مردم از جریان مذاکرات آگاه شوند؛ با جریان های اجتماعی، سیاسی و نهاد های حقوقی مشوره صورت گیرد؛ از تکرار تجارب ناکام جلوگیری گردد؛ برای حاکمیت اسلامی تلاش شود و برای رهایی زندانیان هر دو طرف، غور و بررسی همه جانبه صورت گیرد.