فیروزکوه (پژواک، ۱۳قوس ۱۴۰۰): مسئوولان محلی در ولایت غور، ضمن دیدار از منار باستانی جام از وضعیت ناگوار این منار ابراز نگرانی کرده و نیز یک تیم ۳۰ نفری نیروهای امنیتی را به خاطر تامین امنیت این منار، توظیف کردند.
آنان طی این دیدار در مورد فروریختن منارجام غور هشدار داده و از سازمان یونسکو خواستند که به خاطر جلوگیری از فروریزی این منار، کمک کنند.
مولوی احمدشاه دین دوست، والی غور که از منار جام دیدن کرد، میگوید: «هدف از سفر ما مشاهدۀ وضعیت منار جام بود؛ ما تا ۵۰ متری این منار بالا رفتیم، علایم فروریزی را در آن مشاهده کردیم.»
وی از سازمان یونسکو وسایر نهادهای بینالمللی میخواهد، تا به وضعیت منار جام توجه کنند؛ در غیر آن، این منار فرو میریزد.
از سوی دیگر، مولوی عبدالحی زعیم، رئیس اطلاعات و فرهنگ این ولایت نیز میگوید که مسئوولان دولت پیشین هیچ توجهی به وضعیت این منار نکرده بودند؛ بنابراین، نیاز جدی محسوس میشود که دیوارهای استنادی اساسی در مسیر رودخانۀ جام ساخته شود، تا این منار را در برابر خطر سیلابهای موسمی حفظ کند.
موصوف میگوید: «بدنۀ منارجام از اثر سیلاب ها و حوادث تخریب شده و تزیینات آن از بین رفته است، ما هم انتظار داریم تا این منار بازسازی شود در غیر آن، منار کج شده و درحال تخریب است.»
در همین حال مولوی حمدالله لبیب، قوماندان امنیۀ غور میگوید که آنان دراین سفر شان یک قطعۀ ۳۰ نفری نیروهای شان را به خاطر تأمین امنیت و حفاظت از منار جام توظیف کرده اند.
قوماندان امنیهغور میگوید: «یک پوستۀ امنیتی ۳۰ نفری را در خود منار جام ایجاد کردیم و یک پوستۀ ده نفری دیگر را در منطقۀ الله یار در مسیر راه منار جام به خاطر تأمین امنیت منارجام افراز کردهایم.»
پیش ازاین نیز مسئوولان حکومت پیشین و باشندهگان این ولایت در مورد وضعیت بد منارجام بارها ابراز نگرانی کرده بودند، اما باوجود این که سازمان یونسکو دو میلیون دالر را برای بازسازی و حفاظت از این منار اختصاص داده بود، اما تاهنوز هیچ کاری در راستای حفظ این منار صورت نگرفته است.
منار جام غور پس از منار قطب دهلی نو، دومین منار خشتی جهان است. این منار در ولسوالی شهرک غور در میان دره های سربه فلک کشیدۀ منطقه جام واقع شده است.
منارجام در سال ۲۰۰۲ م. شامل فهرست میراثهای فرهنگی جهان یا سازمان یونسکو و در دهم دسمبر ۲۰۲۰ م. شامل فهرست میراث های فرهنگی جهان اسلام، گردید.
منارجام غور ۶۳ متر ارتفاع دارد و در زمان امپراتوری غوریان توسط سلطان غیاثالدین غوری ساخته شده است.
GET IN TOUCH
NEWSLETTER
SUGGEST A STORY
PAJHWOK MOBILE APP